Vakti mürur eder harab ehlinin
“Meded senden ey şah ey şah” diyerek
Rica halvetinde niyaz bâbında
Geçti ömrüm “eyvâh eyvah” diyerek
Kavs-i kuzah gibi bükmüş belini
Habt-etmiş, cihânın tutmuş dilini
Gözün göğe dikmiş açmış elini
“Doğmaz m’ola ol mâh, ol mâh” diyerek
Dertli aşk yolunda olmuştur irşad
Memâlik-i aşkı eyledi âbâd
Tîşesin taşlara vururdu Ferhad
Bîsütun’da “Allah, Allah” diyerek