Ben dost içün ağlar isem gözüm yaşını kim sile
Ya bunca ah-u zâr ile bu göz yaşı becit gele
Ey yârenler, ey kardaşlar kime diyem ahvâlimi
Ya şu benim bu derdimin dermanını kim ne bile
Ålem derman olur ise sensiz derman olmayısar
Sensiz derman nice ola çün gönülde dost sevile
Ölüp sine girer isem etim tenim çürümeye
Ayrılmayam sevdiğimden çün giderim sevgi ile
Ahd-ı sabık denilmeden, henüz elest buyrulmadan
Ol ben idim, ben ol idi, şimdi nicesi kesile
Yârenlerim eydür bana, seni niçün göremedim
Firkata düştü süretim bir menzilden bir menzile
Ol dost ile benim işim, ölüp dahi bitmeyiser
Ben nice ola kim bite çün gönülde dost sevile
Yarın mahşer kopacağız kamu kul nefsim deyiser
Ben YUNUS’u hiç anmayan Taptuğ’u getirem dile