Müslümanlar için , günahlarından dolayı ceza olarak cehennemde ateşte yanacaklar diye öğretilen şey tamamen uydurma olup, böyle bir şey yok.
Zira;
Her dinde “kötüler için cehennem” kavramı vardır.
Bu anlamda cehennem fikri evrenseldir.
Peki tasvirler /anlatımlar neden farklı?
Sıcak Arap coğrafyasında en büyük korku:
Susuzluk
Kavurucu sıcak
Çöl ve ateş
Bu nedenle cehennem ateş ve hararet üzerinden anlatılır.
Soğuk kuzey ülkelerinde ise korku:
Donmak
Aç kalmak
Sonsuz karanlık
İskandinav mitolojisindeki cehennem (Helheim) tasviri;
soğuk, sisli ve donmuş bir ölüm diyarıdır.
Yani cehennem anlatıları çoğu zaman toplumların:
En büyük doğal korkularını
Günlük tehdit algılarını
Ahlaki düzen anlayışlarını yansıtır.
Dinî yaptırım mekanizmaları tarih boyunca, hukukun zayıf olduğu dönemlerde güçlü bir toplumsal düzen aracı olmuştur.
Adeta görünmeyen bir “kozmik gözetim sistemi ve gizli polisi”gibi çalışmıştır.
Çünkü insan adalet ister.
Dünyada birçok kötülük cezasız kalır.
“Şimdi değilse bile bir gün adalet gerçekleşecek” inancı psikolojik bir denge sağlar.
Özetle:
Bütün dinlerin ortak amacı, ateşte yanacaksınız yada donmuş topraklar,sisli buzlar içinde cezalandırılırsınız diye korku üretmek değil; insanı Adaletli , vicdanlı, merhametli, dürüst, ahlaklı, hak yemeyen iyi bir yaşamaya yönlendirmektir .
Korkutulanlardan değil, eğitilmiş İyi ahlaklı insanlardan olalım.
•••
SAYIN BAKAN
SUÇ İŞLİYOR OLABİLİRSİNİZ…
Sayın Milli Eğitim Bakanı öğretmenlik veya pedagojik eğitim alanında doğrudan bir mesleki geçmişiniz yok.
Eğitim fakültesi mezunu bir öğretmen ya da pedagojik alanda formasyon almış biri değilsiniz; Kariyerinizi eğitimle zerre kadar ilgisi olmayan Kamu yönetimi ve Siyaset bilimleri dalında yaptınız.
Ama maalesef Milli Eğitim Bakanı olarak ülkemizde çocuklarımızın geleceğine yön veriyorsunuz.
En son genelgenizle Ramazan etkinlikeri adı altında Okullardan 4/6 yaşındaki çocuklardan lise öğrencileri dahil bütün öğrencilerin, ramazanda camilere götürülmesi, teneffüslerde maniler ,ilahiler dinletilmesi, iftahar , sahur fotoğraflarını çektirip okulda paylaşmalarını, etkinlikler düzenlenmesi ve raporlanmasını istediniz .
Sayın Bakan;
Özellikle 4–10 yaş arası çocuklar soyut kavramları (inanç özgürlüğü, mahremiyet, laiklik gibi) tam olarak kavrayamazlar; daha çok somut karşılaştırmalar yaparlar. “Kimin sofrası zengin?”, “Kim fotoğraf getirdi?”, “Kim getirmedi?”, “Kim oruç tutuyor?” gibi ayrımlar, çocuklar arasında sosyal hiyerarşi ve dışlanma üretme potansiyeline sahiptir.
Bu tür etkinliklerde oluşabilecek başlıca riskler:
- Sosyal karşılaştırma: Çocuklar yemek çeşitliliği üzerinden ekonomik kıyas yapabilir.
- Dini görünürlük baskısı: Oruç tutmayan ya da farklı inançtan ailelerin çocukları kendini açıklama zorunluluğu hissedebilir.
- Fişlenme endişesi yaratır.
- Mahremiyet ihlali: Ailenin dini pratiği kamusal alana taşınmış olur.
- Akran baskısı: “Neden sen getirmedin?” gibi sorular küçük yaşta utanç ve aidiyet kaygısı yaratabilir.
Okul, tüm çocukların eşit ve güvenli hissettiği kamusal bir alandır. İnanç temelli uygulamaların kurumsal faaliyet haline getirilmesi; sadece çocuklar arasında kalmayıp aileleri arasında da ayrıştırıcı sorgulamalara ve dolaylı olarak ayrışmaya ve fişlemeye yol açar.
Yaratılan bu durum “kamu güvenliği açısından açık ve yakın tehlikedir ve dolayısıyla TCK 216/1 ve devam eden bölümlerinde açıkça ifade edilen “Halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçunu işlemiş olabilirsiniz.
Zira ,farkında olarak veya olmayarak halkın bir kesimini;
- sosyal sınıf,
- ırk,
- din, mezhep,
- cinsiyet
veya bölge farklılığına dayanarak diğer bir kesime karşı kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kişi durumunda kalabilirsiniz.
Saygılarımla
Av.Seçkin Dabak