Görenin hali döner
Nişansız bî-nişana
Esrittin cümle halkı
Sırf içildi peymâne
Sen bî-sıfat sıfatsın
Bî-nihayet nihansın
Âşıklara devletsin
Meşhur oldun cihana
Sözün işiten kulak
Kendüden gitti andak
Cümle gönüller mutlak
Saddak dedi burhana
Seninle bir dem birlik
Odur cihanda erlik
Senden ayrıksı dirlik
Oldu kamu efsâne
Senin hikmetin ırak
Sensin canlara durak
Sen yandırdığın çırak
Ebedî ömür yana
Hâssül-havâs bâbısın
Aşıklar kitabısın
Mutlak dîdâr kapısın
Göricek mahluk tana
Yer gök kayim durduğu
Denizler mevc vurduğu
Cennet-ü hûr olduğu
Cümle sana bahane
Dahi yer gök yoğ idi
Cümle söz mensûh idi
Aşıklar tapar idi
O bî-nişan Subhâna
Bu göz kendözün görmez
Nişan nişanın vermez
YUNUS’un aklı ermez
Eren oldu dîvâne