Âşık oldum erene ermek ile
Hakk’ı buldum ben eri görmek ile
Ere erdim, erde buldum maksûdum
Bulamadım taşradan sormak ile
Ne yere baktım ise er oturur
Gönlün aldım, yüz yere sürmek ile
Hak’tan imiş canlara cümle nasib
Olmaz imiş Kâbe’ye varmak ile
Eşiğindir Kâbe bilirsen senin
Bulamadım yol çekip armak ile (1)
Beni gören bir pula saymaz idi
Şimdi gören gösterir parmak ile
Bir göl idim, kıldı erenler nazar
Deniz oldum dört yana ırmak ile
Geldi ün YUNUS deyü, durdum uru
Gözüm açtım, kulağım burmak ile
(1) Armak, vezin için böyle yazılmıştır. Doğrusu «aramaktır.
Vezni: Failâtün Failâtün Failün.
Öztelli Cahit, Özgür Yayın Dağıtım, İstanbul 1984