Medet senden medet Muhammet Ali
Akar boz bulanık sellerde kaldım
Ne de zalim olur şu elin dili
Söyleşirler bizi dillerde kaldım

Kaçma benden kaçma ey kaşı kara
Derdine düşeli oldum avara
Bir dostum yoktur ki halimi sora
Gariplik gurbetlik illerde kaldım

Yanarım yanarım tütünüm tütmez
Çıkarım bakarım bülbülüm ötmez
Çalıştım çırpındım ellerim yetmez
Dibi bilinmeyen göllerde kaldım

Farı dedim farı gönül farımaz
Kurudu çeşmemin yaşı silinmez
Harbi ısıtmazsa karlar erimez
Çöğenli boranlı dağlarda kaldım

Pir Sultan Abdal’ım gülemez oldu
Akar çeşmim yaşı silemez oldu
Gidecek yolları bilemez oldu
Dağıldı kervanım yollarda kaldım

Takattan kesildim yoktur ilacım
Meğer bize imdat Ali’den ola
Derdimin çaresi Ali sen yetiş
Meğer bize imdat Ali’den ola

Ali’ye ayan ki Hak için buldum
Gayretini güdüp kılıcım çektim
Kuldan fayda yok imiş bildim
Meğer bize imdat Ali’den ola

Hakk’a doğru giden Hakk’a ulaştı
Dünyaya her bakan kulların şaştı
Gezdim dört köşeyi tesellüm düştü
Meğer bize imdat Ali’den ola

Hayrola Yusuf’un düşünü gördüm
Özürüm niyazım Hüda’ya kıldım
Mümkünüm kesildi Ali’ye yordum
Meğer bize imdat Ali’den ola

Pir Sultan Abdal’ım derdim bu imiş
Müminin isteği iyi huy imiş
Zahirde batında yeten o imiş
Meğer bize imdat Ali’den ola

Men aref sırrını kardaş
Bildim sanma bilemedln
Ölmeden öl şu dünyada
Öldüm sanma ölemedin

Göçmeden dar-ı fenadan
Samanı ayır daneden
Kuş gibi iki kez anadan
Geldim sanma gelemedin

Boz bazınan kaz kazınan
Vaz vazınan vız vızınan
Beş vakti bir niyazınan
Kıldım sanma kılamadın

Gerek gücen gerek kakı
Gerek Dürr-i Meknun oku
Sen bu amel ile Hakk’ı
Buldum sanma bulamadın

Mürşit bir ince elektir
Ondan elenmek gerektir
Benlik bir dipsiz külektir
Doldum sanma dolamadın

Pir Sultan Abdal’ım pirdir
İkrarına duran erdir
Cümle sırra aklın erdir
Erdim sanma eremedin

Mevlâ Çün Yarattı Ahmed’i Nurdan
Adem Olan Gelir Nura Çevrilir
Böyle Kurulmuştur Bu Çarh-ı Devran
Mansur Olan Gelir Dâra Çevrilir

Bir Sürçmekle Atın Payi Kesilmez
Bir Suç İle Âdem oğlu Asılmaz
Erenler Kurmuştur Bu Yol Basılmaz
Yol Oğlu Kandeyse Yola Çevrilir

Gümanlı Gönülde Pir Mi Eğlenir
Cennetten Dışarda Hur Mu Eğlenir
Arısız Kovanda Bal Mı Eğlenir
Arı Kande İse Bala Çevrilir

Ulu Sular Dâim Alçağa Akar
Pervaneler Özün Odlara Yakar
Serçe Kanda İse Aslına Çeker
Bülbül Olan Gelir Güle Çevrilir

Pîr Sultanım Eyder Gönül Hastadır
Elinde Gülleri Deste Destedir
Âdem oğlu Bir Acayip Nesnedir
Muhabbetle Tatlı Dile Çevrilir

Yine mihman geldi şad oldu gönlüm
Mihman canlar yüzüm basa geldiniz
Kasavet kalmadı bahar yaz oldu
Mihman canlar yüzüm basa geldiniz

Himmet edin bize misafir gele
Yavan yahşi yiye yüzümüz güle
Büyük küçük anı hep Hızır bile
Mihman canlar yüzüm basa geldiniz

Misafir kapının iç kilididir
Ev sahibi onun gonca gülüdür
Misafir dediğin pirim Ali’dir
Mihman canlar yüzüm basa geldiniz

Bir kula kahretse misafir gelmez
Çalışır çırpınır ektiği bitmez
Seğirtse gitse de menzile yetmez
Mihman canlar yüzüm basa geldiniz

Pir Sultan Abdal’ım kayda verile
Misafir kısmetin getirir bile
Misafir Ali’dir sen özün dile
Mihman canlar yüzüm basa geldiniz

Hazret-i Şah’ın avazı
Turna derler bir kuştadır
Asası Nil deryasında
Hırkası bir derviştedir

Nil deryası umman oldu
Sarardı gül benzim soldu
Bakışı arslanda kaldı
Darbı dahi bir koçtadır

Ali’m bilmezdi benliği
Dilde tutmazdı kinliği
Zülfikar’ın keskinliği
Zerrecesi kılıçtadır

Özen güzel Ali’m özen
Var kendine bir yar kazan
Hayrını şerrini yazan
Sağ yanında feriştedir

Nerde Pir Sultan’ım nerde
Özümüz asılı darda
Yemen’den öte bir yerde
Daha Düldül savaştadır