Ana Sayfa Blog Sayfa 195

Sofra Gülbankı

0

Sofra Duası

“Evvel Allah diyelim, kadim Allah, Allah diyelim, geldi Ali sofrası, Hakk versin biz yiyelim. Allah eyvallah gerçeğe Hüü…” Allah Allah! Lokma hakkına. Evliya keremine. Gerçeklerin demine. Desturu pir izniyle. Yürüyenin lokması yürüye, gerçeğe Hüü”

Sofra kaldırılması Duası

“Bismiah Allah Allah. Bu gide, yenisi gele. Hakk-Muhammed-Ali bereketini vere. Kazanıp getirenlerin, pişirip döşürenlerin, elleri ayakları dert görmesin, gönülleri keder görmesin. Yiyenlere helâl, yedirenlere delil olsun. O yüce Rabb’il Alem’in, dilden dileklerini, gönülden muratlarını versin. Her lokması bir kazaya, bir belaya karşı gelsin. Her ne niyete getirdiyseniz, Lokmalarınız dergâh-ı divana kayıd ola. Muratlarınıza nail olasınız. Lokma hakkına, sofra hürmetine, evliyalar keremine, gerçeğe Hüü, mümine ya Ali.”

Helallik gülbankı

0

Hayira himmet kalbe kuvvet
Muhammed Mustafanin Gül Cemaline verelim Selevat

Allah hümme salli ala seyyidina Muhammed ve ala ali seyyidina Muhammed

Bism-i Şah Allah, Allah… Çerağı ruşan, Fahr-i dervişan Mana-i Piran kuvvet-i Abdalan, selamet-i gariban, huzur-u hazinin, çerağı kaanun-u evliya, nur-u nebi Keremi Ali ve gerçek erenler demine Devranına Hü….

Bism-i Şah Allah, Allah…
Akşamlar hayır ola, hayırlar feth ola,
şerler def ola, müminler ber-murad ola,
münafıklar ber-bad ola,
demler daim cemler kaim ola,
ibadetlerimiz makbul ola.

Üçler, Beşler, Yediler, Oniki imam, Ondört Masum-u Pak, Onyedi kemerbest efendilerimiz şefaatçımız ola,
çerağ-ı kaa¬nun-u Evliya ebedi ola,
Inandığımız güvendiğimiz yüce yaradan,
duvarlarımızdan taş, gözlerimizden yaş dökmeye,
Genç yaşına ihtiyarlık kışına düşürmeye,
genç yaşta ölüm ihtiyarlıkta zulüm vermeye,

Yüce Allah yolumuzu yolsuza
yüzümüzü nursuza rast getirmeye,
gökten hayırlı rahmetler
yerden hayırlı bereketler,
anasına babasına dinine devletine toplumuna hayırlı evlatlar nasip eyleye.

Ey bizleri var eden ulu Yaradan,

Bugün buraya aramızdan ayrılan ve sana yürüyen bir canımızın 52 günü için toplandık ve sana dua ediyoruz.

Ya Allah, can kıblesine döndük. Sana yakarıyoruz. Hakk’a yürüyen can senin aşığındır.

Sen canansın, o can. Şimdi canı, bedenini terk etti; bedeni toprağa döndü, canı ise sana.

Pir Ali, mürşit Muhammed ve Ehl-i beyt yüzü suyu hürmetine üçler, beşler, yediler, onikiler, ondörtler, onyediler ve kırklar bize yardımcı olsun, yol göstersin.

Hakk’a yürüyen canımızın arkasından yaptığımız dualarımız gönül defterine kayıt edilsin, silinmesin hatırlansın.

Erenler, canlar, dostlar, yarenler
Yüzümüz yerde, özümüz dâr’da
Elimiz bağlı, yüreğimiz dağlı
Gözümüz yaşlı, bağrımız ateşli
Yaşam bitimli, acılar bitimsiz

Yer anamız, gök atamız
Doğada doğduk, topraktan var olduk
Bir tende can bulduk, bir bilinçle özgür olduk
Kişi kötü demeyelim, işi kötü diyelim
Bağışlamak en büyük emek
Emeğiniz varsa bağışlayın

Ateş külde söner, acı yürekte diner.
Acı paylaşıldıkça azalır,
Sevgi paylaşıldıkça çoğalır.
Acılar azalsın, sevgiler artsın.
Kinler bitsin, dostluklar pekişsin.
Yeni yaşamlarda yeni çiçekler yeşersin.
Allah kalanlara uzun esenlik dolu yaşam versin.
Erenlerin, evliyaların ruhu sinsin.

Nur-u Nebi Keremi Ali Pirimiz Hünkar Hacı Bektaş Veli ve gerçek erenler demine devranına Hu.
Gerçeğin demine hû! Ya Ali.

Hatalar etmişim noksandır işim
Tevbe günahlarımıza estağfurullah
Muhammed-Ali’ye bağlıdır başım
Tevbe günahlarımıza estağfurullah

Hasan, Hüseyin balkıyan nur ise
İmam Zeynel sır içinde sır ise
Özümüzde kibir, benlik var ise
Tevbe günahlarımıza estağfurullah

Muhammed Bakır’ın izinden çıkma
Yükün Câfer’den tut, gayriye bakma
Hatıra dokunup gönüller yıkma
Tevbe günahlarımıza estağfurullah

Musa-i Kazım’a daim niyazım
İmam-ı Rıza’ya bağlıdır özüm
Eksiklik, noksanlık, hep kusur bizim
Tevbe günahlarımıza estağfurullah

Taki ile Naki benziyor aya
Ali emeklerimizi vermeye zaya
Ettiğimiz kem işlere kötü bed-huya
Tevbe günahlarımıza estağfurullah

Hasan Askeri’nin gülleri bite
Mehdi gönlümüzün gamını ata
Ettiğimiz yalan, koğu gaybete
Tevbe günahlarımıza estağfurullah

Can Hatayim eder Bağdat, Basıra
Böyle güne kaldık, böyle asıra
Ya Ali cömertsin kalma kusura
Tevbe günahlarımıza estağfurullah

Allah’ın emrine mutîyim dersen

0

Allah’ın emrine mutîyim dersen
Rasul’ün emrine itaat eyle
Helal haram demez bulduğun yersen
Müminlik sözünden feragat eyle.

Zahm-ı aşka gelip merhem sarmaya
Ferhad olup bir gün bağrın yarmaya
Kudretin yok ise Beyt’e varmaya
Gönül Beytullah’tır ziyaret eyle.

Kulun rızkın verir Hazret-i Bârî
Açılan gülleri incitmez hârı
Kötülük değildir er kişi kârı
Kemlik edenlere inayet eyle.

Kalbini geniş tut sıkma Seyrânî
Rızâ-yı Bârî’den çıkma Seyrânî
Gönül Beytullah’tır yıkma Seyrânî
Elinden gelirse imaret eyle.

Aşık Seyrânî (d. 1807 / ö. 1866)

Mutî: İtaatkâr, itaat eden.
Feragat eyle: Vazgeç.
Zahm-ı aşk: Aşk yarası.
Beyt: Kâbe.
Hazret-i Bârî: Allah Tealâ.
Hâr: Diken.
Kemlik edenlere inayet eyle: Kötülük yapanlara iyilikle karşılık ver.
Rıza-yı Bârî: Allah’ın rızası.
İmaret eyle: Mamur kıl, bayındır yap.

Göklerden süzüldüm tertemiz indim

0

Göklerden süzüldüm, tertemiz indim,
Yere indim, yerli renge boyandım,
Boz bulanık bir sel oldum, yürüdüm,
Çeşit çeşit türlü renge boyandım.

Azgın azgın çağlayarak, akarak,
İnsafsızca tahrip edip, yıkarak,
Ne utandım, ne kimseden korkarak,
Kusur, günah, kirli renge boyandım.

Yüzümü yere vurdum, süründüm,
Çok dolandım, ırmak oldum göründüm,
Eleklerden geçtim, yundum, arındım,
Kâmiline karlı renge boyandım.

Irmak olup kavuşunca denize,
Dalgalandık, coştuk, tastık biz bize,
Çok zaman seyrettim, aya, yıldıza,
Aydın, parlak, nurlu renge boyandım.

Veysel, Haktan geldim, hakka göçtüm,
Ben diyenler yalan, gerçeği seçtim,
Bir buhar halinde göklere uçtum,
Kayboldum, o sırlı renge boyandım.

Bir şah olsam hükmeylesem cihana

0

Bir şah olsam hükmeylesem cihana
Kilise, mescidi yıkar giderdim
Okullar yapardım bütün insana
Cehaleti kökten söker giderdim
.
Fabrikalar kurar idim her yerde
İkiliği kovar idim bu serde
Ayrı gözle bakmaz idim bir ferde
Cihana bir gözle bakar giderdim
.
Gerçek insanları bilirdim Allah
Ondan gayrisine tapmazdım billah
Ne Kabe kalırdı ne de Beytullah
Yerine bir arpa eker giderdim
.
İnsanlıktan başka olmazdı cennet
Yok olurdu İsa, Musa, Muhammet
Kalkardı dünyada mezhep, tarikat
Dinlerin bağını çözer giderdim
.
Bir olurdu zengin fakir her zaman
Çaresiz dertlere olurdum derman
Ne gavur kalırdı ne de Müslüman
Tümünü bir yola çeker giderdim

Gece gündüz çalışırdım millete
Bir faydalı kul olurdum elbette
Bir ırmaktan olurdum Güneş’ten öte
Yeni fezalara akar giderdim
.
O günü görseydim yüzün gülerdi
Dünyada insanlar bayram ederdi
Ne bir silah ne bir atom kalırdı
Bir ulu deryaya döker giderdim
.
İbreti der varlığımız bitmezdi
İnsanoğlu yanlış yola gitmezdi
Ayrı gayrı devlet icap etmezdi
Dünyaya bir bayrak diker giderdim

Enel hak dedik de çekildik dara

0

“Enel Hak” dedik de çekildik dara,
Edep erkan bize doğru yol oldu.
Sorgucular geldi sual sormaya,
Yardımcımız Şah-ı Merdan Al’oldu.

Kıldan köprü kurmuş, gel de geç deyi,
Pirim bana dolu verdi iç deyi.
Arkamdan bir el vurdu uç deyi,
Üstüne uğradım tozlu yol oldu.

Bir kapı açıldı, içeri girdim,
Bir ayak üstünde bin saat durdum.
Mizan terazisin ben orda gördüm,
Eridi kemiğim, ilik hall’oldu.

Dara durdu meleklerin hepisi,
Ona secde kıldı mümin tapusu.
Karşımda açıldı cennet kapısı,
Hakk’ın emri ile bize gel oldu.

Pir Sultan’ım der ki: Şahların şahı,
Yüzüne nur doğmuş Ali’nin mahı.
Ben pirimi gördüm, dönmem bir dahi,
Durağımız ab-ı Kevser göl oldu.

Çerağ uyandırmak

0

Çeragımızı uyandırdık, Bahr-i Huda’nın aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Ezeli-kadim, Ulu Yol aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Yola gönül verenler aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Ene-l Hak aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Gerçek erenler aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, ilim, bilim aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Âşıklar-sadıklar aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Pirler, mürşitler aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Kadim Yol Ulularımız aşkına
Çeragımızı uyandırdık, Aydınlık, ışık, nur aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Hak, gerçekler aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Yol, Erkan, Meydan aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, On iki nur aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Ana Fatma aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Sah-i Merdan aşkına,
Çeragımızı uyandırdık, Bozatlı Hızır aşkına
Çeragımızı uyandırdık, Dört Kapı Kırk Makam aşkına.
Dil bizden, Aydınlık haktan ola,
Gerçekler Askına Hü,

Hızır Gülbangı

0

Tende ve Canda kendini var eden
Hakkın adıyla
B’ismişah Allah Allah!”
Ateşten, havadan, sudan ve topraktan var oldum.
Doğdum 7 âlem, 3 atadan.
Hu dedim gerçekler aşkına!
Anam yer, babam yağmurdur kal-u beliden beridir.
Ateşten Ateşe, Havadan Havaya,
Sudan suya Topraktan toprağa!
Can cana doğru, nur ile geldim
Durdum divana, uydum meydana.
Can cana. Can didara.
Ya Hızır!
Sen her yerde hazır olansın!..
Her cana nazar olansın!..
Niyet ettik darına durmaya.
Çerağımızı yandırmaya.
Dört kapı, dört çıra hakkı için ola.
Hakk katında şefaat bula.
Hanemiz şenlik ola, rızkımız bereketli ola.
Cümle canlara nasip gide.
Ocağımız, çerağımız sönmeye.
Hanemizden taş, gözlerimizden yaş dökülmeye.
Varlığımız, dirliğimiz daim ola.
Muhabbetimiz eksik olmaya.
Üçlerin, beşlerin, Kırkların hakkı için ola.
On dört masumu pak,
On yedi kemerbest efendilerimizin katarından ayrılmayalım
Akşamlar hayır ola.
Hayırlar fethola.
Münkir münafık berbat ola, zalimler tarumar ola.
Delillerimiz yolumuzu ışıda.
Dil bizden kerem Hünkâr Hacı Bektaş Veli Efendimizden ola.
Gerçeğe Hü!”

Yenice Yolları bükülür gider

0

Yenice yolları bükülür gider
Zülüf ak gerdana dökülür gider
Yiğidin sevdiği güzel olunca
Ömrü arkasından sökülür gider

Yürüdüm yürüdüm yolda yoruldum
Giden yarin gülüşüne vuruldum
Dünya yalan imiş ben yeni bildim
İşin gücün dalga imiş yar senin

Tomurcuk gül olsan har olamazsın
Azrail de olsan can alamazsın
Dünyayı kalbura koysan elesen
Sen de benim gibi yar bulamazsın

Tomurcuk gül olsan elime almam
Yüz bin yemin etsen billah inanmam
Yandım ateşine bir daha yanmam
İşin gücün dalga imiş yar senin

Şu yalan dünyaya geldim geleli

0

Şu yalan dünyaya geldim geleli
Özge elden özge yar bulamadım
Yaralandım al kanlara boyandım
Elimin kanını yur bulamadım

Dostun zülüfleri destedir deste
Erenler hak için oturmuş posta
Bir zaman sağ gezdim bir zaman hasta
Hasta halin nedir der bulamadım

Felek kırdı benim kolum kanadım
Baykuş gibi viranlarda tünedim
Bugün üç güzelin nabzın sınadım
Can feda yoluna der bulamadım

Pir Sultan Abdal’ım dağlar ben olsam
Dağlarda biten laleler ben olsam
Alem çiçek olsa an ben olsam
Dost elinden tatlı bal bulamadım

Gök kubbe altında yerin üstünde

0

Gök kubbe altında yerin üstünde
Ne var ne yok canlı cansız benimdir
Yokluğa ulaştım varın üstünde
Onun için dinli dinsiz benimdir

Çevremi dolaştım içten ve dıştan
Sonuca geldikçe başladım baştan
Habersiz yaşadım bahardan kıştan
Uzun kısa enli ensiz benimdir

Büyüdüm küçüldüm hiç farketmedi
Zamanla güreştim gücü yetmedi
Eli tutan toprak beni tutmadı
Giden gelen tenli tensiz benimdir

Felek katanna bir denk yükledim
Konakladım açtım sardım bekledim
Her kapıyı defalarca yokladım
Sağlam sakat denli densiz benimdir

Vardım ileriye baktım geriye
İnan şaştım sarıldığım deriye
Kendime rasladım varsam nereye
Evvel ahir sonlu sonsuz benimdir

Bu hesabın üst başıyla alt ucu
Sefil Selimi’nin itikat gücü
Tatlıya tatlıdır acıya acı
Huylu huysuz kinli kinsiz benimdir

Seyyah oldum şu alemi gezerim

0

Seyyah oldum şu alemi gezerim
Bir dost bulamadım gün akşam oldu
Kendi efkarımla okur yazarım
Bir dost bulamadım gün akşam oldu

Bilemedim amelimden yoksa özümden
Ah ettikçe yaşlar gelir gözümden
İki elim kalkmaz oldu dizimden
Bir dost bulamadım gün akşam oldu

Bozuk şu dünyanın temeli bozuk
Tükendi daneler kalmadı azık
Yazıktır şu geçen ömrüme yazık
Bir dost bulamadım gün akşam oldu

Kul Himmet Üstadım ummana daldım
Gelenden gidenden haberin aldım
Mecnun oldum şallar giydim dolandım
Bir dost bulamadım gün akşam oldu*

Seher vakti çaldım yarin kapısını

0

Seher vakti çaldım yarin kapısını
Baktım yarin kapılan sürmeli
Hoş bulmadım otağının yapısını
Çıkageldi bir gözleri sürmeli

Açtırdım kapıyı girdim içeri
Aklımı başımdan aldı o peri
Dedim sende buldum halis gevheri
Dedi yok yok bir mehenge sürmeli

Hep gönüller muradıdır aşığın
Nöbetin bekleyin alır keşiğin
Beklemeli şu sultanın eşiğin
Günde yüz bin kere yüzler sürmeli

Agahi kanşır kanı yaş ile
Dost bulunmaz hayal ile düş ile
Yetilmez menzile bu gidiş ile
Hemen aşk atına binip sürmeli

Hal ehli kalmadı halinden belli

0

Hal ehli kalmadı halinden bile
Kesildi kervanlar gitmiyor yola
Ne bir Mecnun kaldı, ne de bir Leyla
Ne aşık, ne maşuk, adı kalmadı

Arttıkça artıyor, gam geçmez oldu
Gerçeği yalanı halk seçmez oldu
Bahçeler virane, gül açmaz oldu
Bülbüllerin hoş feryadı kalmadı

Geçti o muhabbet günleri geçti
Çekildi aradan kâmiller göçtü
Şimdi söz cahilin eline geçti
Kargalar şakıyor, dudu kalmadı

Melûlim buradan tek durma yürü
Yüklet göçün sende hiç durma yürü
Ayal, evlat diye bakmadan geri
Bozuldu dünyanın tadı kalmadı

Ne hacıyız ne hocayız

0

Ne hacıyız, ne hocayız
Ne falcı, ne nuskacıyız
Bizler güruh-u naciyiz
Mahşer günü pervamız yok

Kâmil sözü Kur’anımız
Hikmet söyler irfanımız
Hakikattir erkânımız
Yalan yanlış foyamız yok

Yasak bize buğz-i haset
Gönlümüz bir ilelebed
Aramıza fitne fesat
Sokan şeytan havamız yok

Övünmeyiz aslımızla
Sevişiriz dostumuzla
Uğraşırız nefsimizle
Kimse ile davamız yok

Melûliyim sözümüz bir
Dostumuzla özümüz bir
Yer içeriz nazımız bir
Sen ben diye kavgamız yok