İşidin ey yarenler
Aşk bir güneşe benzer
Aşkı olmayan gönül
Misal-i taşa benzer
Taş gönülde ne biter
Dilinde ağu tüter
Nice yumşak söylese
Sözü savaşa benzer
Aşkı var gönül yanar
Yumşanır muma döner
Taş gönüller kararmış
Sarp katı kışa benzer
Ol sultan kapısında
Hazreti tapısında
Aşıkların yıldızı
Her dem çavuşa benzer
Geç Yunus endişeden
Gerekse bu bişeden
Ere aşk gerek önden
Ondan dervişe benzer
İşitip avazın ben de varayım
Eylen uçup gitme kona dur bülbül
Senin aşkın benim kalbim evini
Vücudum şehrini donadur bülbül
Bülbülün donları sarı gazelden
Gözünün sürmesi yeğdir ezelden
Bülbül güle aşık olmuş ezelden
Hardan mı gülden mi yanadır bülbül
Sultan ider irahmetli kuluna
Tabip gerek derde derman bulana
Benlik ile konma gülün dalına
Harı vardır pençeni kanadır bülbül
Pir Sultan dilinden gevherler saçar
Her kişi boyunca libasın biçer
Geçer bu güzellik eyyamı geçer
Bu dünyanın sonu fenadır bülbül
Kainatın aynasıyım
Madem ki ben bir insanım
Hakkın varlık deryasıyım
Madem ki ben bir insanım
İnsan hakta hak insanda
Arıyorsan bak insanda
Hiç eksiklik yok insanda
Madem ki ben bir insanım
İlim bende kelam bende
Nice nice alem bende
Yazar levhi kalem bende
Madem ki ben bir insanım
Bunca temmenni dilekler
Vız gelir çarkı felekler
Bana eğilsin melekler
Madem ki ben bir insanım
Tevrat’ı yazabilirim
İncil’i dizebilirim
Kuran’ı sezebilirim
Madem ki ben bir insanım
Enel Hak’ım ismim ile
Hakka erdim cismim ile
Benziyorum resmim ile
Madem ki ben bir insanım
Daimi’yim harap benim
Ayaklarda turap benim
Aşıklara şarap benim
Madem ki ben bir insanım
Ey erenler hak aşkına
Kalkın semaha dönelim
Gönüldeki dost aşkına
Kalkın semaha dönelim
Dargınlık gitsin aradan
Hoşgörsün bizi yaradan
Üçer beşer bir sıradan
Kalkın semaha dönelim
O yokları var edene
Gerçek halim sır edene
Şükredelim yaradana
Kalkın semaha dönelim
Hak lokmasın yiye yiye
Biz bu deme geldik niye
Allah Allah diye diye
Kalkın semaha dönelim
Aşık olan çalsın sazı
Aysın cümlemizin özü
Hak affetsin hepimizi
Kalkın semaha dönelim
Garip’im döndüm şaşkına
Hak yardım etsin düşküne
Gönüldeki dost aşkına
Kalkın semaha dönelim
Kalksak bu yerlerden hicret eylesek
Yadene yolda samihnet eylesek
Yari arzulıyıp niyet eylesek
Hele yolum bir ormana düşüpdü
Ormandan çıkanı çekerler dara
N’olur Pirim beni bu yerde ara
Önümüze çıktı Balk-ı Buhara
Benim yolum bir diyara düşüpdür
Oturur oturur kendin överler
Huzuru mahşerde boyun eğerler
Birgün olur gelip kapın döverler
Eğer dövmüş isen el kapısını
Elli gündür bu dağları aşalı
Altmış gündür yar peşime düşeli
Eğlen yiğit odaları döşeli
Yari bulamazdı bilmem kaç gündür
Elli gündür altmış gündür yüz gündür
Siyah zülfün nah yüzüne düzgündür
Açma tabip yarelerim azgındır
Yarem merhem tutmaz bilmem kaç gündür
Kadir mevlam senin himmetin çoktur
Bir kul gördüm mermer taştan içeri
Kabil kırıp gönül yıkıcı olma
Birgün olur yandırırlar yara yardan
Asla bu meslekte elim olmazsa
Bülbüle münasip gülüm olmazsa
Davayınan sultan olsan ne fayda
Lokmanınan mihman olsan ne fayda
Kaynak: Aşık Sümmani
Kalktı deli gönül sürdü yürüdü
Gel oldu gidelim bizim ellere
Gözyaşlarım yeryüzünü bürüdü
Sel oldu gidelim bizim illere
Gözyaşlarım yeryüzüne saçıldı
Bahar oldu yayla yolu açıldı
Yel esti de karın bendi seçildi
Yol oldu gidelim bizim illere
Kavim kardaş bir araya derildi
Güzel dilber oldum diye yerindi
Kitaba baktım ki yollar gördündü
Gel oldu gidelim bizim illere
Şahı sensin dilberlerin emesi
Gözüme görünmez dünya varısı
Şimdi bizim elin kara çalısı
Gül oldu gidelim bizim illere
Karacaoğlan eder gelir yazları
Kuzum kime eden sen bu nazları
Ananın atanın acı sözleri
Bal oldu gidelim bizim illere
Kalktı havalandı gönlümün kuşu
Konmayınca bu can ayrılmaz senden
Hakkın azraili göğsüm bendinde
Almayınca bu can ayrılmaz senden
Mollalar oturmuş kefenim biçer
Dülgerler oturmuş tabutum çatar
Ağaçtan gemlenmiş geziyor atlar
Binmeyince bu can ayrılmaz senden
Yine duman oldu dağların başı
Didemden akıttım Kan ile yaşı
Cenazem altında musalla taşı
Kılmayınca bu can ayrılmaz senden
Hey erenler sözümde var mıdır hata
Pirim al giyinmiş yakışır zata
Mezarım üstünde göğ otlar bite
Solmayınca bu can ayrılmaz senden
Pir sultan abdalım gönlüm rızadan
Pirim binmiş ata gelir kazadan
Doldur ver badeyi hüsnü rızadan
İçmeyince bu can ayrılmaz senden
Karlı kayın ormanında
Yürüyorum geceleyin
Efkarlıyım efkarlıyım
Elini ver nerde elin
Ayışığı renginde kar
Keçe çizmelerim ağır
İçimde çalınan ıslık
Beni nereye çağırır
Memleket mi yıldızlar mı
Gençliğim mi daha uzak
Kayınların arasında
Bir pencere sarı sıcak
Ben ordan geçerken biri
Amca dese gir içeri
Girip yerden selamlasam
Hane içindekileri
Eski takvim hesabıyle
Bu sabah başladı bahar
Geri geldi Memed’ime
Yolladığım oyuncaklar
Kurulmamış zembereği
Küskün duruyor kamyonet
Yüzdüremedi leğende
Beyaz kotrasını Memet
Kar tertemiz kar kabarık
Yürüyorum yumuşacık
Dün gece on bir buçukta
Ömüş Berut tanışırdık
Bende boz bir halısı var
Br de kitabı imzalı
Elden ele geçer kitap
Dha yüz yıl yaşar halı
Yedi tepeli şehrimde
Bıraktım gonca gülümü
Ne ölümden korkmak ayıp
Ne de düşünmek ölümü
En acayip gücümüzdür
Kahramanlıktır yaşamak
Öleceğimizi bilip
Öleceğimizi mutlak
Memleket mi daha uzak
Gençliğim mi yıldızlar mı
Bayramoğlu Bayramoğlu
Ölümden öte köy var mı
Geceleyin karlı kayın
Ormanında yürüyorum
Karanlıkta etrafımı
Gündüz gibi görüyorum
Şimdi şurdan saptım mıydı
Şose trenyolu ova
Yirmi beş kilometreden
Pırıl pırıldır Moskova
Kaynak: Nazım Hikmet Ran
Kaşlarında Mim duası yazılı
Sana medet yoluna mürvet ya Ali
Bilirim günahım hadden aşmıştır
Sana medet yoluna mürvet ya Ali
Elüstü deminden hak bildik yolu
Korkarım solduram ol gonca gülü
Nice bir ağlattın bu edna kulu
Sana medet yoluna mürvet ya Ali
Kalmadı baharım yetişti yazım
Yalvarı yalvarı kalmadı yüzüm
Yetişti kervanım kalmadı izim
Sana medet yoluna mürvet ya Ali
Feriştehler ile hubca görüştüm
Arş yüzünde meleklerle karıştım
Şükür ol dem didarına iriştim
Sana medet yoluna mürvet ya Ali
Pir Sultan Abdal’ım bahar yaz için
Kırkların yediği lokma hakkıyçin
Hasan Hüseyin’in başı hakkıyçin
Sana medet yoluna mürvet ya Ali
Kendi noksanını bilip arif ol
Kimsenin ay’bını gözetme gönül
Yetmiş üç millete bir nazarla bak
Hak sevmiş yaratmış söz etme gönül
Sakın cahil olup lakırdı düzme
Kimsenin alemde gönlünü üzme
Düzelmiş bir işi varıp da bozma
Isınmış dilleri buz etme gönül
İlbami halini bir düşün şöyle
Dünyaya gelmekte fırsat ne böyle
Hakkın verdiğine bin şükür eyle
İhmale düşüp de az etme gönül
Yüreğimi parça parça ayırdın
Biri Kerbelanın çölünde kaldı
Biri yola çıktı Şam diyarına
Biri Muaviye elinde kaldı
Biri gitti Hacı Bektaş yurduna
Takılyıp da erenlerin ardına
Biri Pir Sultanın düştü derdine
Biri Hızır paşa elinde kaldı
Biri Börklüceylen yanarken köze
Biri Bedrettinle vardı Sereze
Biri Nazımilen geldi gözgöze
Biri ozanların dilinde kaldı
Biri dalgasında Karadenizin
Biri ni Nesimi ardına yüzdü
Kan deryalarında birini ezip
Biri Kızıldere yolunda kaldı
Biri sır vermeyip serinden oldu
Biri çiçekidi Munzurda soldu
Biri yıldız gibi gözden kayboldu
Biri Nurhakların gönlünde kaldı
Biri dedi sayılmayız parmakla
Biri dedi tükenmeyiz kırmakla
Biri dedi ölürmüyüm vurmakla
Biri can ağacının dalında kaldı
Biri dedi unuttun Maraşı
Orda aktı mazlumların gözyaşı
Biri ileriye yürüttü başı
Biri bedenimin solunda kaldı
Biri karanlıktan çıktı bağırır
Biri canlı aydınlığa sevinir
Biri Yunus ile Hakkı çağırır
Biri Kaplaninin telinde kaldı
Kevser ırmağında saki olan yar
Bir bardak dem ikram etmez mi ola
Sıratın yolunu iyi bilen yar
Benim de elimden tutmaz mı ola
Aman medet duy sesimi dardayım
Sorma hallerimi gayet zordayım
Cehennemden daha beter kordayım
Yanarım yandığım yetmez mi ola
Her yanımı harlı ateş çevirdi
Vücut sarayımı yaktı kavurdu
Yaptım mamur ettim, geri çevirdi
Viranemde güller bitmez mi ola
Zindanda kalsam da gam yemem gene
Sefil Selimiyle dursan yan yana
Olmak istiyorum dostla can cana
Muradımca bülbül ötmez mi ola
Kul olayım kalem tutan ellere
Katip arzuhalim şaha böyle yaz
Şekerler ezeyim şirin dillere
Katip arzuhalim şaha böyle yaz
Güzelim ey güzelim ey güzellim ey
Allahın seversen katip böyle yaz
Dünü gün ol şaha eylerim niyaz
Umarım yıkılsın şu kanlı Sivas
Katip arzuhalim şaha böyle yaz
Güzelim ey güzelim ey güzellim ey
Sivas ellerinde zilim çalınır
Çamlı beller bölük bölük bölünür
Dosttan ayrılmışım bağrım delinir
Katip arzuhalim şaha böyle yaz
Güzelim ey güzelim ey güzellim ey
Münafığın her dediği oluyor
Gül benzimiz sararıp da soluyor
Gidi Mervan şad olup da gülüyor
Katip arzuhalim şaha böyle yaz
Güzelim ey güzelim ey güzellim ey
Pir Sultan Abdal’ım ey Hızır Paşa
Gör ki neler gelir sağ olan başa
Hasret koydun bizi kavim kardaşa
Katip arzuhalim şaha böyle yaz
Güzelim ey güzelim ey güzellim ey
Ne dedim de göze değdim erenler
Kusurum çoktur mürüvvet ya Ali
Kusura kalmayan Gani sultandır
Kusurum çoktur mürüvvet ya Ali
Yükün ekme ile bezirgan kalmaz
Dostum bahçesine yad eller girmez
Mümin olanların gülleri solmaz
Kusurum çoktur mürüvvet ya Ali
Yükün ektin deyü heman döğerler
Dür olanı okşayuben severler
Ağır yükü götüreni överler
Kusurum çoktur mürüvvet ya Ali
Şurda bir bahçeyi eşer işlerler
Meyva vermiyeni keser aşlarlar
Bir mürvetle yüz bin suç bağışlarlar
Kusurum çoktur mürüvvet ya Ali
Veli’m eyder eğer esebilirse
Gahi yağıp gahi kesebilirse
Mürvet Ali’nindir basabilirse
Kusurum çoktur mürüvvet ya Ali
Kaynak: Aşık Veli
Mecnun gibi dolanırım çöllerde
Hayal beni yeldiriyor (savuruyor) yel gibi
Ah çeker ağlarım gurbet ellerde
Durmaz akar gözüm yaşı sel gibi
Bir güzelin mecnunuyum ezelden
Veremem telkini gelmiyor elden
Yandım ateşine can ü gönülden
Görmesem günlerim uzar yıl gibi
Hesapsız günlerim gelip geçiyor
(Hesapsız haftalar yıllar geçiyor)
Varıp sırrın yad ellere açıyor
(Varıp düşmanlara derdin açıyor)
Evvel benim idi şimdi kaçıyor
Beni görüp saklanıyor el gibi
Zincirsiz kösteksiz bağladı beni
Tatlı dilleriyle eğledi beni
Yurdumdan yuvamdan eyledi beni
Yarsız dünya malı bana pul gibi
Aşkın beni deryalara daldırır
(Bazı ağlatır da bazı güldürür)
Bir dem ağlatır da bir dem güldürür
İster azat eder ister güldürür (öldürür)
Aşık Veysel kapısında kul gibi
(Sefil Veysel kapısında kul gibi)
