Fırsat elde iken bir amel kazan
Gül cemalin bir gün solsa gerektir
Zevkine aldanma kanma dünyaya
Dünya malı burda kalsa gerektir
Yarın Hak’kın divanına varılır
Huzur mahşer günü sual sorulur
Günahın tartarlar nizam kurulur
Orda haklı hakkın alsa gerektir
Genç Abdal’ım hakka yanık olana
İtikadı bütün sadık olana
Hakikatten hakka aşık olana
Divanda şefaat olsa gerektir
Fena dünya için gam çekme gönül
Her dem ağlayıp da gülmeli değil
Sevda dedikleri sel misalidir
Fikredip ummana dalmalı değil
Ceht etmeyince karlı dağ aşılmaz
Sarrafın yanında altın pul olmaz
Yiğidin başına gelmedik olmaz
Başına gelene gülmeli değil
Geçersiz dünyayı geçip boylama
Görmediğin yere bühtan eyleme
Bir kimsenin gıybetini söyleme
Bühtan edip kana girmeli değil
Hüseyin’in sözünü olmuş söyle
Varıp etrafından sor sual eyle
Zamane halkının ahvali böyle
Muhabbetsiz yere varmalı değil
Fetva Vermiş Koca Başlı Kör Kadı
Fetva vermiş koca başlı kör kadı
Şah diyenin dilin keseyim deyü
Satır yaptırmış Allah’ın laneti
Ali’yi seveni keseyim deyü
Şen kulların örüğünü uzatmış
Müminlerin baharını güz etmiş
On ikiler bir arada söz etmiş
Aşıkların yayın yaşayım deyü
Hakk’ı seven aşık geçmez mi candan
Korkarım Allah’tan korkum yok senden
Ferman almış Hıdır Paşa sultandan
Pir Sultan Abdal’ı asayım deyü
İndim seyreyledim demi devrani
Ay doğmadı vallah günden ezeli
Katarlanmış şahın gerçek kulları
Kim bu mülke kondu bundan ezeli
Derya kenarında mülküm sel aldı
Üstad nefesinden gerçek kul oldu
Değirmene vardım unum yel aldı
Yüküm tane idi undan ezeli
Hakk hakikat gördüm can oldum
Muhammed’e erdim gevherkan oldum
Kaptan kaba süzüldüm kızıl kan oldum
Bir kadre (damla) su idim kandan ezeli
Muhammed Ali’nin darına durdum
Kırklar meydanından bu deme erdim
Yolcunun durağı o hana vardım
Durağım kandildir handan ezeli
Kul Hüseyin’im bunu böyle söyledi
İnip aşkın deryasını boyladı hemen boyladı
Dünkü gelen aşık bugün söyledi
Biz bunu söyledik dünden ezeli
Sual etmen bizim hikmetimizden
Ezelden didarı gördük de geldik
Çok mana açılır ülfetimizden
Adem’le cennete girdik de geldik
Şit olduk İdris’e geldik eylendik
Hakikat rumzunu orda söylendik
Be bir nokta ile pünhan eylendik
Bir olduk birlikte durduk da geldik
Evvel yetmiş iki babdan seçildik
Aşkın hızarına düştük biçildik
Pir elinden dolu olduk içildik
Mektebi irfana girdik de geldik
Arif imiş hal içinde hal güden
Gerçek erenlerin izine giden
Yedi iklim dört köşeye hükmeden
Süleyman tahtını kurduk da geldik
Daimi dönmeyiz bu doğru rahtan
Beratımız geldi Ulu Dergah’tan
Biz destur almışız gül yüzlü Şah’tan
Muhabbet gülünü derdik de geldik
Ezel bahar olmayınca
Kırmızı gül bitmez imiş
Kırmızı gül bitmeyince
Dertli bülbül ötmez imiş
Bülbül havastır ötmeye
Sarılıp güle yatmaya
Bahçevan gülün satmaya
Gül kadrini bilmez imiş
Bahçevan sata bu gülü
Haramdır parası pulu
Ağlatma sefil bülbülü
Gözyaşını silmez imiş
Bülbül güle hayran olur
Hayran olur seyran olur
Bazı insan hayvan olur
Hayvan adem olmaz imiş
Can Hatayi’m ölmeyince
Tenim turap olmayınca
Dost dosttan ayrılmayınca
Dost kadrini bilmez imiş
Yine ben öğüt aldım pirimden
Eyilik ettiğinden sakın kendini
Hazreti Ali’den kalma erkandır
Eyilik ettiğinden sakın kendini
Ol sana düşmandır dost gibi bakar
Fırsat da bulunca urganın çeker
Yürek dalga vurur çevrilir akar
Eyilik ettiğinden sakın kendini
Belinde götürür gümüşlü bıçak
Eyilik olsa öküze olmazdı bıçak
Ağaya hayır etmez asla uşak
Eyilik ettiğinden sakın kendini
Köroğlu der atam hem anam ağlar
Size malum olsun beyler ağalar
Gidi felek ciğerciğimi dağlar
Eyilik ettiğinden sakın kendini
Ey zahit şaraba eyle ihtiram
İnsan ol cihanda bu dünya fani
Ehline helaldir na ehle haram
Biz içeriz bize yoktur vebali
Sevap almak için içeriz şarap
İçmesek oluruz duçar-ı azap
Senin aklın ermez bu başka hesap
Meyhanede bulduk biz bu kemali
Kandil geceleri kandil oluruz
Kandilin içinde fitil oluruz
Hakkı göstermeye delil oluruz
Fakat kör olanlar görmez bu hali
Sen münkirsin sana haramdır bade
Bekle ki içesin öbür dünyada
Bahs açma Harabi bundan ziyade
Çünkü bilmez haram ile helali
Ey erenler yine bozuldu bendim
Manalar dilimden ayrı duruyor
Aşkın ateşine yandıkça yandım
Dumanım külümden ayrı duruyor
Bağbancı hasiret sümbül çiğdeme
Bir od düştü yanar dertli sineme
Seher vakti bülbül gelmez bu deme
Bülbülüm gülümden ayrı duruyor
Bu benim derdimin yok mu ilacı
Bitip tükenmiyor çektiğim acı
Gazel döktü şu ömrümün ağacı
Yaprağım dalımdan ayrı duruyor
Katlanayım dedim derde mihnete
Gayrı gönül dayanmıyor hasrete
Kader kısmet aldı attı gurbete
Hüdai ilinden ayrı duruyor
Ey erenler çün bu sırrı dinledim
Huzur-ı mürşide vardım bu gece
Hakikat sırrını andan anladım
Evliya merdanın gördüm bu gece
Mürşidim Muhammet buldum yolumu
Rehberim Ali’dir verdim elimi
Tiğbend ile bağladılar belimi
Erenler sırrına erdim bu gece
Erenler rahına eyledim iman
Kalmadı gönlümde şek ile güman
Ne bilir bu sırrı Yezid’le Mervan
Küll-i varım Hakk’a verdim bu gece
Andelip misali avaz ederek
Kati sema üzre pervaz ederek
Yedi aza ile niyaz ederek
Ayn-ı cem güllerin derdim bu gece
Pir Sultan’ım Hakk’a niyaz ederim
Erenler rahına doğru giderim
Küll-i varım Hakk’a teslim ederim
Hakk’ın cemalini gördüm bu gece
Ey derviş açlıktan etme şikayet
Tekkeyi bekleyen çorba içermiş
Derya kenarında kalma nihayet
Atı alan Üsküdar’ı geçermiş
Bir insanın doğru özü olursa
Hakkı ispat eder sözü olursa
Kendini görecek gözü olursa
Pirincin taşını görüp seçermiş
Hazreti peygamber bak ne söylemiş
Harabi de ona iman eylemiş
Dünya mezrea-i ahiret imiş
İnsan ektiğini mutlak biçermiş
Ey birader ileride tufan var
Gel vakitsiz yola gitme kış değer
İdareden fazla lokma haramdır
Kanaati elden koyma aş değer
Her pehlivan Şah-ı Merdan olamaz
Her muabbir düş ilmini bilemez
Kişi evmek ile menzil alamaz
Yavaş yürü ayağına taş değer
Edep ile iz’an farz ile sünnet
Hayasız insana haramdır cennet
Şin sene havayi eylesen hizmet
Akıbette ücretine boş değer
Emsali’m der düşme mecazi aşka
Mecazi aşk ile çıkılmaz köşke
Her adam adamdır pehlivan başka
Bir Şah ın tırnağı yüz bin baş değer
Ey Benim Sarı Tanburam
Sen Niçin Böyle Ağlarsın
Derdim Büyük, İçim Oyuk
Ben Şah’ım Deyü Ağlarım
Göğsüme Tahta Döşerler
Çaldıkça Bağrım Deşerler
Durmayıp Beni Okşarlar
Ben Şah’ım Deyü Ağlarım
Koluma Taktılar Perde
Uğrattılar Beni Derde
Kim Konar Kim Göçer Yurda
Ben Şah’ım Deyü Ağlarım
Koluma Takdılar Teli
Söylettiler Bin Bir Dili
Oldum Aynı Cem Bülbülü
Ben Şah’ım Deyü Ağlarım
Bağlamadır Benim Adım
Arşa Dayanır Feryadım
Pîr Sultan’dır Üstadım
Ben Şah’ım Deyü Ağlarım
Ey benim divane gönlüm
Dağlara düştüm yalınız
Bu cezayı kendi özüm
Pek mail gördüm yalınız
Dağlar var dağlardan yüce
Dağ mı dayanır bu güce
Derdimi üç gün üç gece
Söylerim bitmez yalınız
Şahın ayağına varsam
Hayırlı gül bengin alsam
Kızılırmak’a gark olsam
Çağlasam aksam yalınız
Pir Sultan’ım hey erenler
Erine niyaz edenler
Üçler kırklar yediler
Mürvete geldim yalınız
Ey aziz dostlarım yoruldum gayri
Dem sürmedim yaran ile eş ile
Ben kahpe feleğe darıldım gayri
Geçti ömrüm bora ile kış ile
Bu dünyanın sefasını sürmedim
Geçti ömrüm muradıma ermedim
Ben feleğin iyi günün görmedim
Gezdirmedi bir selamet baş ile
Çok sitem çektim bu aşkın elinden
Söylenir namımız halkın dilinde
Ün eylerdim yüce dağlar salında
Gözü kara bir balaban kuş ile
Yavru şahin enginlerde kışlamaz
Galip geldi felek peşim boşlamaz
Gönül kalesine gülle işlemez
Bir muhanet vurur yıkar taş ile
Sen artırdın efkarımı gamımı
Sürdürmedin devranımı demimi
Elem deryasına saldın gemimi
Geçti ömrüm dalga ile coş ile
Tabipler derdimi deftere yazar
Açıldı göksümde yarem pek azar
Said şu aleme eyle bir nazar
Gören var mı cehennemi düş ile
Kaynak: Kırşehirli Aşık Said
Bir gerçeğe bel bağladım erenler
Aldı benliğimi bitirdi beni
Damla idim bir ırmağa karıştım
Denizden denize götürdü beni
Nice kabdan kaba boşaldım doldum
Karıştım denize deniz ben oldum
Damlanın içinde evreni buldum
Yine benden bana getirdi beni
Buhar oldum yağdım yağmurlarınan
Toprağa karıştım çamurlarınan
Piştim fırınlarda hamurlarınan
Üstadım sofraya yatırdı beni
Çiğnediler dişlerinen ezildim
Vücut eleğinden geçtim süzüldüm
Çaldı kalem bir deftere yazıldım
İrfan mektebine yetirdi beni
Daimi’yim ermişlerin ereği
Cümle varlık tabiatın gereği
Bir ölmez ananın oldum bebeği
Aldı dizlerine oturdu beni
Kaynak: Aşık Daimi
