Boş değildir şu alemde,.
Herbiri bir kâra mest
İnsi cinsi yok ademde,
Kalmamış avare mest.

İblisi boşta koymuştur.
Hak habibi zülcelâl,
Nemrudu ol nara attı.
Hariciler finnara mest.

Hak kelamını ketmetse,
Bile bile bir kişi,
Evliyalar kabul etmez.
Billahi ol nara mest.

Evliyalar atasıdır.
Ceddi Ibrahim Halil,
Tacı name bahş olunca,
Nail oldu nura mest.

Doğdu vahidi Muhammed,
Seçti Haşim kavmini,
Kimisi yara yar oldu.
Kimisi ağyara mest.

Hak habibine miraçta,
Namazı bahş eyledi,
Kudretinden tevhid indi.
Tevhidi tekrara mest.

Şemleyi kırk pare böldü
Coşa geldi mürselin
Kırklar o demde beline
Bağladılar kemer-best

Doksanbin kelam danıştı.
Hak habibi zülcelâl,
O sırra agah olanlar,
Ahmed-i Muhtara mest.

Canı cismi birdir amma,
Xulku huyu bir değil,
Kimisi Ali ehli oldu.
Kimisi antara mest.

Akıllı isen ey birader,
İlmini mürşitten al.
Mürşid-i Kâmil olanın,
Arzusu didara mest.

Evliyalar enbiyalar,
Serfirazı şahımız
Bu SADIK abdal biçare,
Ol gani Hünkara mest

Dost cefa göndermiş aşıka gamı,
Nuş eder curasın zehir isede,
Kör olan fehmetmez hakkı ademde,
Her saat yanında zuhur isede.

Hak resul ile eyledi ülfet,
Üç huruftan oldu Ademe rahmet,
Kemde kemâl olmaz cahilde rağbet,
Ta ezelden ırkı tahir isede.

Kalû-beli diyen hakka kul oldu.
Kalûye le diyen arada kaldı,
Her can kısvetin engine aldı,
Çeker o cefayı kahır isede

Her dem tecellide aldı irengi,
Halis aşk atında adet üzengi,
Akıl cevahirdir kemal mihengi,
Çalmayınca açılmaz bahir isede

Her şahıs zatında ervahın kovar,
Hakkı inkar eden ayağın döğer,
Batın kılıcını kırasan meğer,
SADIK der inayet mînnur isede…

İlahi sen bilirsen halımı,
Kimi hasta bekler kimi sağ gözler,
Kör olanlar ırak sayar ölümü,
Geçirmiş vadesin hemen çağ gözler.

Kimi yara ağzı geçer yol gibi,
Kimi turap olmuş tozar yel gibi,
Kimi solgun kimi açar gül gibi,
Kimi aşkı kement etmiş, bağ gözler.

Kâmil hizmetiyle helal kâr eyler.
Cahil olan iblis gibi ar eyler.
Kimi yalan söyler yüzün kara eyler,
İnanmaz gerçeğe hemen lağv gözler.

Kimi nefsinden düşmüş telaşa,
Arif olan durmuş eyler temaşa,
Kimi derviş olmuş Hacı Bektaş’a,
Kimi padişahtan tuğ gözler.

Kimi tımar ister kimisi manda,
Hak mihman olmuştur olduğu handa,
SADIK kuldur kusuru çok cihanda
Sever şahı günahından yeğ gözler.

Divane gönlüm aldı al ile,
Acep nerde sevdiğimin durağı,
Yükün tutmuş dûrrü gevher lal ile,
Anın aşkı bu sinemin fırağı.

Doğruluktur türlü şeyi var eden,
Girip üstad meydanında kâr eden,
Aşık olmaz hak kelama ar eden,
Hizmet ile her nesnenin çırağı.

Sende bir gerçeğe bağla özünü,
Fırsat elde iken avla bazını,
Rakiplere ifşa etme sözünü,
Sakın ol bozdurma bostanı bağı.

Nice canlar zühur etti cihana,
Kimi aşka düştü kimi dû hana,
Şaki mesken etti konduğu hana,
Konmadığı hana vermez tutsağı,

Gözüme düş geldi yarin cemalı,
Neylerim dünyada devleti malı,
SADIK der mürşitten iste kemâlı,
Karga bülbül için çekmez yasağı

Kondu yurda göçtü ömrüm kervanı,
Gaziler bu dünya fani değilmi,
Herdem gayret kılan çeker servanı,
Er olana bunlar sani değilmi,

Erolanlar çeker tığı tebayı,
Tığ teba çekende olurmu kaygı,
Her kulun bir yerden gelir serpayı,
Cümlesi Xuda’nın xonu değilmi,

Hanedan kuşuna benzer sedası,
Anasırdan gelir engür gıdası,
Virani Nesimi, hasların hası,
İlm-i Cavidanın kanı değilmi,

Bir kişiye eser verse takınma,
Hırsa davet olup ona kakınma,
Hakkın yarattığı mülkü sakınma,
Hüdanın bir ismi gani değilmi,

Kutb’ul alem ayn, Bektaş’ı Veli,
Balım Sultan çeker fitilli yayı,
Muhammed torunu Hasan, Hüseyni,
SADIK’ın cananı canı değilmi,

Bir adam Hakkın emrini bilmezse,
Ona adam demez bâkar dediler.
Hakkın buyruğunu doğru tutmazsa,
Eliyle evini yıkar dediler.

Arifler sarrafa göstermez lâlûyü,
Efsane cevaba yorma diliyi,
Her taşın altına sokma eliyi,
Yılan,akrep,çıyan sokar dediler.

Arifler özüne kılar fendini,
Boynundan kaldırmaz aşk kemendini,
Nefsin seli yıkar halis bendini,
Aman fırsat verme yıkar dediler.

Elif,lâm,mîm demek üçü bir mana,
Bir hûruftan zühur oldu bin tane,
Ne cevap verirsen gani sultana,
Nur Muhammed Ali gevher dediler.

Gaziler ûstazdan duyduk bu sözü,
Gerçeğe sêr eyler gönülden gözü,
SADIK rıza ile eyler niyazı,
Sen kul ol Hak sana bakar dediler…