Düşünsene.
Köydesin.
Tarlada uğraşıyorsun.
Gazeteden okuyorsun: Yunanlılar Ege’yi geçmiş. Uzakta, diyorsun. Bize kadar gelmezler. Ordu durdurur.
İki gün sonra bakıyorsun: Komşu şehirdeler.
Birkaç gün sonra gazete çıkmıyor.
Çevre köylerden haberler geliyor. Baskın. Yangın.
Bekliyorsun.

Sabah.
Akşam.
Tekrar sabah.
Belki bizim köye gelmezler.
Sonra köyden silah sesleri başlıyor.
Eşini, kızını, oğlunu kilere saklıyorsun. Kapının mandalını çekiyorsun. Bu sesi en son sen duydun. Silahını alıp pencereye geçiyorsun.

Evin önünde 30 kişi.
Basıyorsun tetiğe.
Bir düşman iniyor.
Bir daha.
Bir daha.
Mermin bitiyor.
Dalıyorlar içeri.

Dipçikle suratını eğip büküyorlar. Yerde yatıyorsun. Tek dileğin şu: Beni vurup gitsinler. Ailemi bulmasınlar.
Buluyorlar.
Üç asker gülüşerek eşini sürüklüyor ahıra.
Diğer üçü kızını bahçeye çıkarıyor.

Biri oğluna işaret ediyor: “Büyüdüğünde intikam alır. Öldürün.”
Ellerin bağlı.
Bir şey yapamıyorsun.
Tam o anda köyde yeniden silah sesleri.
Ama bu sefer çığlıklar düşman askerlerinden geliyor.
Türk askeri girmiş köye.

Beş Mehmetçik evin arkasına koşuyor — oğlanı kurtarıyorlar.
Dördü ahıra dalıyor — son anda yetişiyorlar.
Diğerleri bahçeye — kıza da bir şey olmuyor.
O asker senin canını kurtardı.

Namusunu kurtardı.
O çocuğu kurtardı.
Şimdi sor bakalım o askere:
Oruç tutuyor musun?
Namaz kılıyor musun?
Hangi partilisin?
Mezhebin nedir?
O noktadan sonra bunların senin için önemi var mı?
Bizi birleştiren din değildi, mezhep değildi, parti değildi.

Bizi birleştiren şey şuydu:
Aynı toprak.
Aynı tehlike.
Aynı çığlık.
Birbirinize sahip çıkın.
Sizin köyünüze sıra gelmeden.

Anadolu’yu vatan yapan,
“Yurtta Barış, Dünyada Barış” diyen,
bu toprakları bize bırakan
önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ü ve
kahraman silah arkadaşlarını
saygıyla, minnetle anıyorum.
Allah rahmet eylesin.

1986 yılından bu yana profesyonel gazeteci olarak siyaseti izliyorum.
Hayatım boyunca bu kadar sinsi bir siyasi konuşma görmedim.

Bir yıldan fazladır, tartışmalı iddianamelerle içerde yatan yüzlerce partili arkadaşını böyle üç cümlede müebbete mahkûm eden bir egoizme tanık olmadım.
Milyonlarca vatandaşa böyle geri zekâlı muamelesi yapan bir siyasetçi de görmedim.

Ona 13 seçimde oy veren vatandaşlarına, onu genel başkanlıkta bu kadar uzun süre tutan partili arkadaşlarına bu kadar geri zekâlı muamelesi yapmış bir genel başkan çıkmadı.

Ne CHP’de ne de başka bir partide, ihtirası yüzünden kendini, kendi iradesi ile bu kadar aşağılara indiren bir siyasi figüre rastladım.

İnsanlar iki türlü yaşlanırlarmış. Ya bilgeleşerek ya da habisleşerek…

Hayatım boyunca ikisini de gördüm de; bu kadar hezimetten sonra, hâlâ, bu kadar habisleşen bir siyaset emeklisini hiç görmedim…

Sinsi; ama, niyetini saklayamayan bir konuşma…

Konuşmayı kim hazırladıysa, dünya sinsilik ve habislik tarihine bir baş eser kazandırdığından emin olmalı.

•Sinsi!
diyorum ama; zannetmeyin ki, zeki bir belâgat…
Kötü niyetini saklayamayacak kadar da beceriksiz…

Arkadaki niyet ve ihtiras her tarafından sarkıyor, sırıtıyor, akıyor…

Güya; CHP’li seçmene sesleniyor.
Yuttuk mu o bakışları ve belâgati?

Taammüden hazırlanmış bir tuzak ve onun üzerinde sarkan elbise gibi duran demode bir belâgat…

Nasıl da kendinden emin!…Nasıl da dürüstmüş gibi bir eda, bir hâl, bir tavır…

Ama; hiçbiri sahici değil, hepsi miş gibi…
Lime lime sarkıyor…

Güya; CHP’ye oy veren insanlara sesleniyor…
Dürüstlük, temizlik, arınma…
Ne hoş kelimeler değil mi?
Ama; bir dakika!…

Sayın 13 seçim kaybetmiş eski genel başkan; siz bizi geri zekâlı zannedebilirsiniz, ama; biz sizin zannettiğiniz kadar saf ve aptal değiliz.
Üstelik 13 kere hüsrana uğratılmış insanlarız biz!…

2017 referandumunda, daha sandıklar kapanmadan, sizin suskunluğunuzla değiştirilmiş bir rejimde yaşayan vatandaşlarız…

Artık yutmuyoruz o şehvetli belâgati.

Siyasetin s harfinden nasibini almış biri; asıl adresin kimler olduğunu anlar.
Çünkü sırıtıyor…

O nedenle; siyasetin s harfinden nasibini almış herhangi bir vatandaş, bu sinsi ve beceriksiz konuşmanın asıl muhatabının kendileri olmadığını anında anlamıştır…

Üstelik; asıl adresin neresi, kimler olduğu öyle besbelli öyle sırıtıyor ki!…

Biri; CHP’nin seçilmiş belediye başkanlarına dava açmış Silivri savcı ve hakimleri, öteki de CHP’ye kurultay davası açan savcı ve hakimler.

Ne diyor o iki adrese?

Silivri savcı ve hakimlerine, •İmamoğlu ve arkadaşlarını içeri atmakta haklısınız.
Ortada adaletsiz bir durum yok!
Sonuna kadar gidin!
diyor…

Ya kurultay savcı ve hakimlerine?
•Siz çıkarın mutlak butlan kararını, ben partinin başına geçmeye hazırım…

Aynen böyle diyor, halkın yüzde 50’sine hayatının en büyük düş kırıklığını yaşatmış emekli siyasetçi…

Karşımızda inanılmaz bir karakter var…

13 kere seçim kaybetmiş…

14. kere de kaybetmeye azmetmiş…

Üstelik; toplumun yüzde 50’sine, belki de hayatlarının en büyük siyasi hayal kırıklığını yaşatmış bir siyasetçi…

Sokağa bile çıkamıyor ama; bir YouTuber olarak, ofisinin bir köşesinden düğmeye basıyor.
Belli ki; kendi kendine sefer görev emri çıkarmış.
CHP’yi bölecek ve bir seçim daha kaybettirecek.

Henüz savunmasını bile yapmamış partili arkadaşlarına suç etiketi yapıştırıyor.

Gözünü öyle ihtirası bürümüş ki; hukukun en basit ilkesi olan masumiyet karinesini bile unutmuş!…
İhtirası o kadar büyük ki; partisinin seçilmiş başkanlarına yapılanları meşrulaştırmak için, neredeyse, bir siyasi itirafçıdan bile ağır ruh haline girmiş.

Partili arkadaşları hakkında, henüz Silivri hakimleri bile kararını vermeden, o kararını vermiş, cezasını kesmiş, infaza gidiyor.

Kemal Bey; destekçilerinizle birlikte, o koltuğu gasp edebilirsiniz.
Hatta partiyi de bölebilirsiniz.
Ama; bilin ki, CHP’ye oy veren insanları bölemeyeceksiniz…

Özgür Özel; önce kurultayda sizi yendi, sonra sandıkta iktidarı yendi
O koltukta artık, sizin 13 hezimetinizden sonra, partiye ilk seçim zaferini kazandıran genç bir siyasetçi oturuyor.
Yılmak, durmak, dinlenmek bilmiyor…
Önce kurultay sandığında sizi yendi.
Sonra seçim sandığından birinci çıktı.

Şimdi; halkın da desteği ile, siyasi dalavere meydanında, sizi bir kere daha yenecektir ve siz de muhteris bir ihtiyar olarak evinize döneceksiniz…

2023’te, Cumhurbaşkanı Erdoğan, seçim sandığında, sizi yenmişti.
Bu defa; hüsrana uğrattığınız size oy vermiş insanlar sizi yenecekler ve hayatınızın sonuna kadar sizi bir yapayalnızlık evine gönderecekler.

Bu son barutunuzdu.
Attınız ve 14. defa kaybettiniz.
ERTUĞRUL ÖZKÖK

Siz kimi kandırıyorsunuz?
Halkın kimi istediği belli, parti tabanının kimi istediği belli, delegenin kimi istediği belli… Sonrasında yapılmış olağanüstü kurultayda neredeyse tüm delegelerin silme oyunu alıp seçilmiş bir yönetim varken iki buçuk yıl önceki bir kongrede kanıtlanamamış iddiaları gerekçe yapıp ülkenin yasal seçim kurulları tarafından onaylanmış bir yönetimi bir iki yargı bezirgânı eliyle alıp artık istenilmeyen, itibarını kaybetmiş başka birine veriyorsunuz. Bunun adına da demokrasi diyorsunuz. Hiç utanmadan da millet iradesi adına, demokrasi adına nutuklar atıyorsunuz.
Kirli siyaset kadar nefret ettiğim bir şey yoktur… Ondan daha kötüsü, adı sanı büyük koskoca adamların hiç utanmadan bu oyunun içinde rol olmaları, yüzsüzlüklerini, arsızlıklarını kendilerine ve çevrelerine kabul ettirebilmeleridir; onların insana yakışmayan o ruh halleridir.
Yazıklar olsun bu oyunu oynayanlara, yazıklar olsun hiç hak etmediği yerlere birçok dalavere ile gelmiş politika ve yargı bezirgânlarına, yazıklar olsun onlara oyuncak olan koltuk ve makam hırslılarına.
Yazıklar olsun hâlâ daha bu kötülükleri bir marifetmiş gibi alkışlayanlara…
Bu ülkenin şanlı tarihine, bu cefakâr halkın onuruna, insanlığına, dostluk, dayanışma ve kardeşlik duygularına hiç yakışmıyorsunuz.
Bu milleti soygun, sömürü, yoksulluk batağında tuttuğunuz yetmiyor, elindeki tüm iradesini, insanlık hakkını da elinden alıp kendinize ömürler boyu sürecek saltanatlar kurmaya, tüm itiraz seslerini susturmaya çalışıyorsunuz.
Kendi çocuklarınıza, kendi gelecek kuşaklarınıza da kötülük ediyor, bütün dünyanın gözü önünde rezil rüsvaya çeviriyorsunuz. Yazıklar olsun size…
Sanmayın ki sonsuza kadar yanacak o yalancı mumlarınız, sanmayın ki, bu kara düzen, bu soytarılıklar sizin yanınıza kâr kalacak…
Karartmayın içinizi dostlar. İçimizdeki, iyilik, güzellik ve adalet duygusunu söndüremeyecekler.
“Geldikleri gibi gidecekler!”
Gününüz aydın olsun…
22 Mayıs 2026, Alper Akçam