Anlıyorsun ellisini geçince
Varlık da yokluk da boşumuş meğer
Can ipi şu kıldan daha da ince
Yaşamak bir anlık düşümüş meğer
Zalimin zulmüne hep karşı çıkmak
Bir yerde umuda bir mum yakmak
Geride mühim bir eser bırakmak
En kutlu mirasmış, işimiş meğer
Allah kulu gördüğünden etmesin
Dermanı olmayan derde itmesin
Hele biyol sağlık elden gitmesin
Yatak diken yastık taşımış meğer
Yokuşa ağdın mı inmiyor düze
Yorgunluk çöküyor ayağa dize
Aynada baktım da şu solgun yüze
Gençlik uçup giden kuşumuş meğer
Dertlenirsin düşündükçe zamanı
Yığarsın gönlüne derdi gümanı
Derdin gamın, aslında en yamanı
Divane dolaşan başımış meğer
Takılırsın umutların peşine
Herşey gelir, şu insanın başına
Aklar düşer kirpiğine kaşına
Mevsimlerin üçü kışımış meğer
Türlü türlü düzen olmuş beşerde
Ak karadan ayrılırmış mahşerde
Saliha’yım hayır varmış her şerde
Hak’tan gelen kula hoşumuş meğer
Saliha Körüklü Yandım