Hamdilullah erdi hakkın ihsanı,
Ehli irfan olan fark etti bizi.
Ta ezel ervahta küllü noksanı,
Neyhi münkir olan terketti bizi.
Yükün tuttun lalü güher dûr ile,
Evliya erkânı erdi, sır ile,
Şah katarı doldu gerçek er ile,
Muhabbet gölüne gark etti bizi.
Üç feriştah koptu Horasan pirden,
İkisi zahirden birisi sırdan,
Sekiz beşten çıktı, beş oldu, birden.
Arifler anlayıp fark etti bizi.
Yel havayı gezer su arkın buldu,
Ateş ile toprak, cebr ile geldi,
Hazret-i Adem’i Harran’a saldı.
Atamız çift koşup herk etti bizi.
Evvel insan idim, hayvandan geldim.
Koyun oldum çok sürüde yayıldım,
SADIK’ der hamdolsun kalıbım buldum.
Evliya yoluna sevk etti bizi..