Elif’tir doksan bin kelâmın başı
Var Hakk’a şükreyle be’yi n’eylersin
Vücudun şehrini arıtmayınca
Yüzünü yumağa suyu n’eylersin
Vücudun şehrini verme gayrıya
Hatır yıkıp göç eyleme sayruya
Var bir amel kazan Hakk’a yaraya
Hakk’a yaramıyan huyu n’eylersin
İblis benlik ile Dergâhtan ırdı
Âşık olan maşukunu aradı
İki cihan fahri bir engür verdi
Fakr ile fahr olmaz şeyi n’eylersin
Sordular kim Bağdat şehri kandedir
Bildiler kim la‘l ü gevher andadır
Gördüler kim Hakk al-yakîn cemdedir
Hakikî olmıyan kökü n’eylersin
Pir Sultan’ım okuyuban yazarım
Turâb oldum ayaklarda tozarım
Yâr elinden içtim sermest gezerim
Yârdan içilmiyen meyi n’eylersin