Ben dost ile dost olmuşum
Kimseler dost olmaz bana
Münkirler bakıp gülüşür
Selâm dahi vermez bana
Ben dost ile dost olayım
Canımı fedâ kılayım
Ölmezden evvel öleyim
Dünya baki kalmaz bana
Terk eyledim cümle işi
Hak yoluna kodum başı
Dost yüzünü göreliden
Sabr-ü karar olmaz bana
Ben âşık-ı biçâreyim
Baştan ayağa yareyim
Ben bir deli dîvâneyim
Akıl da yâr olmaz bana
Aşk odu yaktı canımı
Kimseler bilmez halimi
Seçemem soldan sağımı
Gayret-ü ar olmaz bana
Sanmanız beni deliyim
Dost bahçesi bülbülüyüm
Mevlâ’nın kemter kuluyum
Kimse bahâ vermez bana
Ey bîçâre âşık, kimden
Korkar senin canın acep
Korktuğun da dost olıcak
Havf ile kâr olmaz bana
Bülbül oluban öterim
Dâyim oturup ağlarım
Dahi kime yalvarayım
Hemen derman sensin bana
Bülbül oluban öterim
Dost bahçesinde biterim
Gül alırım, gül satarım
Bağ-u bağban olmaz bana
Miskin YUNUS nice diyem
Fânî cihanı terk idem
Yana yana Hakka gidem
Perde hicab olmaz bana
ÖZTELLİ Cahit, Yunus Emre, Reha Yayıncılık, İstanbul 1984