İnsanoğlu kanun nizam ararken
Arif olan çoktan vicdana döndü
Cennet ile cehennemi sorarken
Karardı dünyamız zindana döndü
Doymayı bilmeyen kötü göz imiş
Hakka ulaşmayan çürük öz imiş
Yolcunun ikrarı sadık söz imiş
Sözünde durmayan her yana döndü
Zalimlerin oku sineme değer
Kimi kula kuldur boynunu eğer
İnsanın Kâbe’si insanmış meğer
Ehl-i Kamil olan irfana döndü
Benim bağım bahçem virane oldu
Islandı gözlerim yaş ile doldu
Yetim yavrularım yuvada kaldı
Elin karga kuşu sahana döndü
Kendini bilmezden dost seçilir mi
Cahil kapısından hiç geçilir mi
Namerdin tasından su içilir mi
Şah Sultan yüzünü merdana döndü.
Hüseyin Dogan