Bî-mekânım bu cihanda
Menzil-ü durağım orda
Sultanım ki taht-u tacım
Hulle vü Burağ’ım orda
Bülbülüm, uş öte geldim
Dilde menşûr tuta geldim
Burda miskim sata geldim
Geyiğim, otlağım orda
Kim ne bile ne kuşum ben
Şol ay yüze tutaşım ben
Ezelîden sarhoşum ben
İçmişim, ayağım orda
Deliyim, pendi tutmazam
Değme yere de gitmezem
İşbu sözü işitmezem
Velâkin kulağım orda
Sır sözü aşkâre denmez
Orda su oda göyünmez
Dün-ü gün yanar söyünmez
Bu benim çerağım orda
Ben bu mülke kıldım cevlân
Yedi kere vurdum seyrân
Muhammed nurunu gördüm
Benim de mekânım orda
Mansûr’um uş dâra geldim
Yûsuf’um pazara geldim
Arslanım, şikâra geldim
Velâkin yatağım orda
YUNUS çün bu fikre daldı
Cihanı ardına saldı
Vallahi hoş lezzet aldı
Dolmuştur damağım orda
Kaynak: Öztelli CAHİT (1984), YUNUS EMRE, S.78-79, Özgür Yayın Dağıtım