Kerbela çölünü anlatsam sana

Kerbela çölünü anlatsam sana.
Derya ağlar, deniz ağlar, kum ağlar.
Yandı ciğerlerim döndü büryana.
Ataş ağlar, kebap ağlar, köz ağlar.
.
Ehlibeyt’in gördüğü kanlı zulüm.
Sustu konuşmuyor, lal oldu dilim.
İmam Hüseyin’im, kesildi serin”
Toprak ağlar, sahra ağlar, çöl ağlar.
.
Yezid‘in elinden ağıtım amandır.
Başıma yazılmış kanlı fermandır.
Bu nasıl bir yerdir çölü dumandır.
Yıllar ağlar, yollar ağlar, sel ağlar.
.
Bir küçücük kuzu Ali’ Askerim”
Yitirdim aklımı nere giderim.
Asırlardır bitmez matem, kederim.
Bülbül ağlar, diken ağlar, gül ağlar.
.
Benim yaralarım türlü türlüdür.
Kerbela‘da esen Şahın’ yelidir.
Umman‘lara döndü gözüm selidir.
Kaşım ağlar, gözüm ağlar, yel ağlar
.
Celal’ Abbas’ koştu Fırat’a vardı.
Yolları kesildi, orada kaldı.
Oda kanadından, kolundan oldu.
Kollar ağlar, kanad ağlar, kul ağlar.
.
Ali’ Ekber’ derki derin hastayım.
Zeynel’ Abidin’le gamlı yastayım.
Yezid‘in elinden darda, zordayım.
Oklar ağlar, mızrak ağlar, yay ağlar
.
İki oğlunu da kurban eyledi.
Zeyneb’in feryadı böğrümü deldi.
Ömür boyu yas içinde inledi.
Damak ağlar, dudak ağlar, dil ağlar
.
Sakine, su diye ağlayıp durdu.
Yezid‘in itleri iyice kudurdu.
Kerbela çölleri kan ile doldu.
Sular ağlar, Fırat ağlar, göl ağlar.
.
Kasım’ın yarası bir bakın derin.
Hergün Yezitlere lanet ederim.
Fatma’m eli kınalı gencecik gelin.
Gelin ağlar, kına ağlar, el ağlar.
.
Hür şehit, sende geldin imana.
Çöllerde kayb oldu Şehriban Ana
Maviye, ocağın olsun virana.
Kurtlar ağlar, karga ağlar, kuş ağlar.
.
Sefîl Berçenekli herdem zordayım.
Can Ruki’ye, senin için kordayım.
Zülcenah gibiyim, ala kandayım.
Ağaç ağlar, akrep ağlar, at ağlar