Bizi Biz Eden Değerlerimizdir… Onları Hiç Unutmayalım… Anadolu Kültür Harmanı’ndan, Haydari Sultan Ocağı’ndan, Türkmen Boyundan, Bir Keskinli Aşık Haydari Geçmişti Bu Diyardan, Ölümsüz Dizeleri, Anıları ve Acılarıyla… Kaya Özlük… Onu Hiç Bir Zaman Unutmayalım…
Ben Ozanım Anadolum
Tasavvufta Yunusuz biz
Ben ozanım Anadolum
İsyanlarda Pir Sultanız
Ben ozanım Anadolum
Taassubu yenebilen
Türkü türkü Karacaoğlan
Köroğlu’nun sazın çalan
Ben ozanım Anadolum
Toroslar’ın sert yaylasından
Dadaloğlu’nun dilinden
Nazım ustanın telinden
Ben ozanım Anadolum
Hem savaşta hem barışta
İnsanlık için yarışta
Mahzuniyem ben Maraş’ta
Ben ozanım Anadolum
Nesimiyim Akarsuyum
Yakıldıkça artar soyum
Hem Gültekin hem Veysel’im
Ben ozanım Anadolum
Yüz senede akmaz kanım
Hakk bendedir ben insanım
Daimiyim Çırakman’ın
Ben ozanım Anadolum
Dost Haydari halkın dili
Anadolum ozan dolu
Dünya bahçesinin gülü
Ben ozanım Anadolum
Salıver Gitsin
Gönül aşk atına binip de gitmeye
Bırak dizginleri salıver gitsin
Vefasız yar ile pazarlık etme
Kamil dükkanına dalıver gitsin
İncinirsen sohbet kurma caniyle
Ev sırrına gelir bin türlü hile
Kamil insanlardan gelir mi bela
İlimi mürşidin biliver gitsin
Haber anlamazın koyunun gütmek
Ürkek ceylan gibi dağı terketmek
Bir dilim ekmekse çekip de gitmek
Aman ha güzel dost kalıver gitsin
Deli gönlüm sakın unutma dünü
Dünden tanımlayan yarını dünü
Hacı Bektaş Veli Şeyh Bedreddin’i
Onların yolunda ölüver gitsin
Ahmet Yesevi’nin Türkçe dilini
Dostluk bahçesinin gonca gülünü
Yobaz el değer de kırar dalını
Cesur bir bahçıvan oluver gitsin
Kavgaya tutuştum deli gönlümle
Nasıl barışırım kendi kendimle
Keskinli Haydar’ım otur denginle
Seni Hakk’ta Hakk’ı sende buluver gitsin
El Kapusunda
Acılar ekmeğim umut katığım
Yaban ellerinde el kapularında
Sevgi denen şeye hasret kalmışım
Yaban ellerinde el kapularında
Feleğin çarkına böyle takıldım
Küçük yaşta ağalara satıldım
Kaya Özlük idim Haydari oldum
Yaban ellerinde el kapularında
Fotoğraf: Ayhan Aydın, Antalya, 2000