Günler günlere yaslandı
Çocuklar doydu açlığa.
Dilimde sözler paslandı
Sokaklar çığlık çığlığa..
Ezilen insan uyanmaz
Ölüme yatmış ayılmaz
Böyle dert hak’dan sayılmaz
Ortaklar çığlık çığlığa.
Yoksullar potaya dolduk
Açlıklığın altında kaldık
Gölgemizden kaçar olduk
Ürkekler çığlık çığlığa
Neden kindar, din dar’ınan
Ezan okur, çalınır çan
Uyansın gayrı uyuyan
Korkaklar çığlık çığlığa.
Paha etmez yoksul kanı
Değer bilmez kolluk, canı
Açım diyen her insanı
Tartaklar çığlık çığlığa
Vurguni’ al güller soldu
Herkes ettiğini buldu
Mideler boş davul oldu
Gırtlaklar çığlık çığlığa..
Abdullah Oral…