Çalap Adem cismini topraktan can eyledi
Şeytan geldi Adem’e tapmağa ar eyledi

Aydur ben od’dan nurdan ol bir avuç topraktan
Bilmedi kim Adem’in için gevher eyledi

Zahir gördü Adem’in batınına bakmadı
Bilmedi kim Adem’i halkı sever eyledi

Kırk yıl kalıbı yattı adı alemi tudu
Gör şeytan buğzundan ne fitneler eyledi

Adem toprak yatmıştı at alemi tutmuştu
Fikrine bak İblis’in yani hüner eyledi

Ol yürüyen atları sürdü Adem üstüne
Adem’in mekr irgürüp yani zafer eyledi

Adem’in göbeğinden Çalap yaratdı onu
Vaff diye durdu urdu kaçtı güzar eyledi

Çün durdu Adem devri bu idi Musa kavli
İş bu söz yavlak bana katı eser eyledi

Musa gönüldü Tur’a Hakk’la münacat kılar
Gördü kim bir su akar Musa nazar eyledi

Musa aydur göreyim bu su ne yerden gelir
Ger böyle akar ise zır ü zeber eyledi

İleri vardı Musa lain oturmuş ağlar
Gözünün yaşı imiş ol su pınar eyledi

Musa eydur laine ağladığın nedendir
Nideyim ağlamadan der işim zar eyledi

Mukarrebdim Musa ben ol Hakk’ın dergahında
Götürdü vurdu yere işimi şer eyledi

Sen bilmez misin Musa ben neden ayrıldığım
Şunlar öğüme düştü beni humar eyledi

Vargıl değil ya Musa rahmet eylesin bana
Tövbe kılıp işine hoş istiğfar eyledi

Musa erdi hacete Hakk ile münacata
Unutdu emaneti söz muhtasar eyledi

Hakk Musa’ya ayıtdı unuttun emaneti
Ol nidaya canını Musa nisar eyledi

Vargıl degil Ya Musa rahmet edeyim ona
Secde etsin Adem’e çün istiğfar eyledi

Ben ondan umar idim derdime derman kıla
Dahi artırdı derdim yani tımar eyledi

Ben eğer tapsam ona ol vaktin tapar idim
Şimdi hod toprak olup zır ü zeber eyledi

Adem İblis kim ola işi işleten Çalap
Ay’ı günü yaratıp leyl ü nehar eyledi

Mana nedir İblis’den cahilik kamu bizden
Ne duydun iş bu sözden sırrı esrar eyledi

Çalap aydur şol kula inayet benden ola
Ne Şeytan azdırırsar ne kime kar eyledi

Altı bin yedi yüz yıldan geçen Adem’i
Dile getirdi Yunus söz muhtasar eyeldi

Canlar feda yoluna bu can kayusu değil
Sen canı gerek bana cihan kayusu değil

Canlar içinde cansın sensin genc-i pinhansın
Çün ayan gördüm seni pinhan kayusu değil

Canlar içinde cansın sen canlara sultansın
Bize din-ü imansın iman kayusu değil

Yudum yaramı sildim yaram kimdendir bildim
Bana yarum kayusu yaram kayusu değil

Aşkın beni faş etdi saklayım derdim veli
Çün seni ayan gördüm pinhan kayusu değil

Derman ola mı bana derdim benim kim ola
Dertli varayım sana derman kayusu değil

Gelin aşık olalım aşka cevlan kılalım
Esrik olup yatmışım cevlan kayusu değil

Aşkın oku demreni dokunur yüreğime
Aşk için ben öleyim derman kayusu değil

Can-u gönülü n’etdim aşkın oduna atdım
Sıdk-ı dahi unuttum güman kayusu değil

Aşkın burcundan uçtum cevlan uruban geçtim
Ben dost ile buluşdum cevlan kayusu değil

Bahr ummana dalmışım onda sedef bulmuşum
Gevher alıp gelmişim umman kayusu değil

Durduğum yer Tur ola baktığım didar ola
Ne hacet Musa bana sen-ben kayusu değil

Yunus’u öğütlerler kalk kervan göçtü derler
Ben menzile erişdim kervan kayusu değil

Canım ben ondan bundan ezeli aşık geldim
Aşkı kılavuz tutdum aşka ulaşıp gelidim

Değilem kal ü kilde ya yetmiş iki dilde
Yad yok bana bu ilde ande bilişip geldim

Geçtim hod-bin ilinden el çektim dükelinden
Ol ikilik babından birliğe bitip geldim

Dört kişidir yoldaşım vefadarım razdaşım
Üç ile hoştur başım birine buşup geldim

Ol dördün birisi can biri din biri iman
Biri nefsimdir düşman onda savaşıp geldim

Biri kılı kırk yardılar birin yol gösterdiler
Bu mülke göndardiler o yola düşüp geldim

Aşk şerbetinden içtim on iki ırmak geçtim
Denizler bendin deştim ummandan taşıp geldim

Azrail ne kişidir kasd edesi canıma
Ben emanet ıssıyla onda bitişip geldim

Aradım çıktım uca eğlendim teferrüce
Eren soyun soylayıp ol soya düşüp geldim

Yunus Emre’ye ne gam aşık melamet bendim
Küfrüm imana şol dem ondan değişip geldim

Bugün sohbet bizim oldu bize bizim diyen gelsin
İçirdi aşk bize şehdin nuş eyleyip yudan gelsin

Kanaat hırkası içre selamet başını çektim
Melamet göynegin biçtim arif olup giyen gelsin

Bu aşk meydanı içinde çağırdım bir avaz ettim
Müezzinlik bizim oldu imam oldum uyan gelsin

Bu ummanda delim türlü güher vardır ele girmez
Bahasız inci bulunmaz cana başa kıyan gelsin

Suret nakşın gidermekle gönül mükü temiz olmaz
Akar rahmet suyu çağlar gönül kirin yuyan gelsin

İy dostlar işidin sözüm dün etmişim bu gündüzüm
Ben yavu kıldım kend-özüm bu Hak yola giren gelsin

Yunus miskin onu görmüş eline hem divan almış
Alimler okuyamamış bu manadan duyan gelsin