İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif diye.
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif diye.
Elif’in uğru nakışlı,
Yavru balaban bakışlı.
Yayla çiçeği kokuşlu,
Kokar Elif, Elif diye.
Elif kaşlarını çatar,
Gamzesi sineme batar.
Ak elleri kalem tutar,
Yazar Elif, Elif diye.
Evlerinin önü çardak,
Elif’in elinde bardak.
Sanki yeşil başlı ördek,
Yüzer Elif, Elif diye.
Karac’oğlan, eğmelerin,
Gönül sevmez değmelerin.
İliklenmiş düğümelerin,
Çözer Elif, Elif diye.
Karacaoğlan