Fayda etmez kazandığın malların
Bir gün ilişkini kesersin gönül
Hapis olur sonra şirin dillerin
Eller sus demeden susarsın gönül
Artık çıkamazsın hayat dağına
Yelpaze sallarsın solu sağına
Geri dönemezsin gençlik çağına
Kendi talihine küsersin gönül
Zalim nefsin ıslahına yetmedin
Aklın gösterdiği yola gitmedin
Doğmayı ölmeyi hesap etmedin
Hep kendi doğruna esersin gönül
Yapamazsın eda, cilve, nazını
Göremezsin baharını yazını
Yıllardır çaldığın sevda sazını
Gün gelir duvara asarsın gönül
Can cesetten çıkar kuru poz kalır
Sümmanoğlu belki üç beş söz kalır
Kazancından birkaç metre bez kalır
Elini bağrına basarsın gönül
Aşık Hüseyin Sümmanioğlu