Elif dir doksan bin kelâmın başı
Var Hâkk’a şükreyle be’yi n’eylersin
Arıtırsan galbin evini arıt
Yüzünü yumağa suyu n’eylersin
Yalan söyleyib de geçme sıraya
Evliya nefesi verme araya
Var bir âmel kazan Hâkk’a yaraya
Hakk’a yaramayan hu’yu n’eylersin
Şeytan benlik ile yolundan azdı
Âşık, Maşuk’unu arayıp gezdi
İki cihan Fahri bir engür ezdi
Fahri ile Fahr olma ba’yı n’eylersin
Varın görün irakipler ganda dır
Hâkk ehli gardaşlar yolda dem’de dir
Bilin ayn-el yakın Ali Cem de dir
Cemiyet olmayan köyü neylersin
Pir Sultan’ım der ki okur yazarım
Turâb oldum ayaklarda tozarım
Yâr elinden içtim ser-mest gezerim
Er den içilmiyen meyi n’eylersin