Dîvâne gönlümüz geçmez güzelden
Mihrin yer eyledi tenden, yâ ‘Alî
Benim ârzû-mendim sensin ezelden
Gitmez muhabbetin cândan, yâ ‘Alî
Cân ü dilden sevenlerin cânısın
Âşıklara medhetmenin şânısın
Noksâna kalmayan mürvet kânısın
Geçersin günâhtan kandan, yâ ‘Alî
Müşkülünü halledersin dostuna
Çağıranda imdât eyle düşküne
Kerbelâ’da yatan İmâm aşkına
Şefâ’at umarız senden, yâ ‘Alî
Nice yüz bin yıllar kandilde durdun
Atanın belinden mâdere geldin
Anın içün halkı gümâne saldın
Baş gösterdin bin bir dondan, yâ ‘Alî
Tarîkat içinde Şems ü Kamer’in
Hakîkat içinde zât-ı kemâlin
İstemem Cennet’i göster cemâlin
Kul Himmet göçmezden bundan, yâ ‘Alî
Güfte: Kul Himmet Dede (XVI. ‘asr sonu – XVII. ‘asr başı)
Kaynak: İbrahim Aslanoğlu, Kul Himmet, s. 76
Hâmîş: Sultân Sinemilli Ocağı tâliblerinden Haydar Bayrak ve âilesi, aslen Pazarcık’ın Gökçayır karyesinden olup XX. ‘asrın başlarında Sarız’a hicret etmişlerdir.
[1] Bu dörtlükler dîvân neşirlerinde yer