Başlı sular daim alçağa akar
Pervane kendini odlara yakar
Serçe kane ise aslına çeker
Bülbül olan gelir güle çevrilir
Eşinden ayrılan yaralı ördek
Öter dertli dertli göle çevrilir
Vefasız derdime olmadı ortak
Akar gözyaşlarım sele çevrilir
Yaralı bir ceylan dağlar başında
Uyur yavrusunu görür düşünde
Pervaneler gibi aşk ateşinde
Kerem yanar Aslı küle çevrilir
Perişan Güzelim ne yaman halim
Cevahir satarım bilmezler lalım
Cehalet şehrine uğradı yolum
Nadanlar anlamaz pula çevrilir
Pir Sultan Abdal’ım yatar hastadır
Elinde gülleri deste destedir
İnsanoğlu bir acayip nesnedir
Muhabbetle tatlı dile çevrilir