Bana gül diyorlar neme güleyim
Ağlamak şanıma geldi neyleyim
Ellerin çiçeği allı yeşili
Şu benim çiçeğim soldu neyleyim

Bir haber gelmedi Kenan ilinden
Uçtu m’ola gövel turnam gölünden
Havfım ayrılıktır korkum ölümden
İkisi de birden geldi neyleyim

Kara yazılmıştır yazılarımız
Arş-alaya çıktı sızılarımız
İrili ufaklı kuzularımız
Firkati bağrımı deldi neyleyim

Ulu sular gibi sözüm çağlayan
Mahrum kalmaz özün hakka bağlayan
Yar bitirmiş yana yana ağlayan
Akıbet başıma geldi neyleyim

Pir Sultan Abdal’ım kırklar yediler
Yediler de bir keşiğe kodular
Onlar verdiğini almaz dediler
Şu bana verdiğin aldı neyleyim

Kaynak: Pir Sultan Abdal

Hü dedem çağırdım gerçek erlere
Pirim var n’eyleyim dünya malını
Çünkü varacağım kara yerlere
Ölüm var n’eyleyim dünya malını

Hazreti Ali’yi gördüm batında
Zülfikar elinde Düldül altında
Erenler yanında pirler katında
Malım var n’eyleyim dünya malını

Gönlümü gönderdim dünya dolaşa
Gökten kısmet yağıp kullar üleşe
Pirim Ali ile Hakk’a ulaşa
Ali’m var n’eyleyim dünya malını

Gönlümü gönderdim neye erecek
Gönül ile güzel Hakk’ı bulacak
Hakk’ın divanına doğru varacak
Yolum var n’eyleyim dünya malını

Pir Sultan Abdal’ım biçare fakir
Mümin bahçesinde bülbüller şakır
Muhammet Ali’nin alnında balkır
Nurum var n’eyleyim dünya malını

Kaynak: Pir Sultan Abdal

Ol benim sarı tanburam
Senin aslın ağaçtandır
Ağaç dersem gönüllenme
Kırmızı gül ağaçtandır

Ali Fatma’nın yari
Ali çekti Zülfikar’ı
Düldül atının eğeri
O da yine ağaçtandır

Ali gitti Hakk’a yetti
Zülfikar’ı derya yuttu
Sa’d-i Vakkas bir ok attı
O da yine ağaçtandır

Nurdandır Kabe eşiği
Cihanı tuttu ışığı
Hasan Hüseyin’in beşiği
O da yine ağaçtandır

Yeter Pir Sultan’ım yeter
Dertlilere derman katar
Türlü türlü meyve biter
O da yine ağaçtandır

Dağ yüzünde şah-ı kervan duruyor
Onun katarından ayırma bizi
Önünce Düldül’le Kanber gidiyor
Onun katarından ayırma bizi

Gün müdür ay mıdır Muhammet Ali
Bizi irşat etti Bektaşi Veli
Arap oğlu gelir eli develi
Onun katarından ayırma bizi

Gül kokusu Muhammed’in teridir
Ah ettikçe karlı dağlar eridir
Fatm’Ana on’ki imam katarıdır
Onun katarından ayırma bizi

Cebrail de kanadını açınca
Rahmetini yeryüzüne saçınca
Hasan Hüseyin çevresinden geçince
Onun katarından ayırma bizi

İmam Zeynel bekler zindan içini
Bağışlarlar günahlının suçunu
Bakır Cafer yükletince göçünü
Onun katarından ayırma bizi

Kazım Musa Rıza Hakk’ın yarıdır
Taki Naki Askeri intizarıdır
Selman’ın çiğninde bir oğlan vardır
Onun katarından ayırma bizi

Pir Sultan Abdal’ım Mehdi nic’oldu
On’ki imamların tahtı yüc’oldu
Pirin eşiğine varan hac’oldu
Onun katarından ayırma bizi

Önüme bir çığır geldi
Bir ucu var şar içinde
Attarları bir dükkan açmış
Her ne dersen var içinde

Gir dükkana pazar eyle
Hışmın yenip hazer eyle
Aya güne nazar eyle
Ay balkıyor nur içinde

Ay Ali’dir gün Muhammet
Okunur doksan bin ayet
Balıklar da suya hasret
Çarh dönerler göl içinde

Göl içinde çarha döner
Susuzluktan bağrı yanar
Müminler secdeye iner
Seyir var seyir içinde

Kudretten verildi balı
Bahanesi oldu arı
Dinle imdi ah ü zarı
Arı inler bal içinde

Pir Sultan’ım ey gaziler
Alnımızda ak yazılar
Önce talip pir arzular
Bülbül öter gül içinde