Aşk ile biliş canlara ezel-ebed olmayısar
Gümrah olup bu cihanda kimse baki kalmayasar
Bir dona kan bulaşıcak yunmayınca mismil olmaz
Gönül pası yunmayınca namaz eda olmayısar
Gönül pasın ise kibir-ü kini kodun ise
İkrar bütün olmayınca erden nazar omayısar
Bu murdarı devşirenler bu su ile yunur sanır
Erden himmet olmayınca ömür geçer yunmayısar
Yunus imdi sen Hakk’a er dün-ü gün gönlün Hakk’a ver
Gönül gözü görmeyince bu baş gözü görmeyiser
Aşk imamdır bize gönül cemaat
Kıblemiz dost yüzü daimdir salat
Can dost mihrabına secdeye vardı
Yüz yere vuruban eder münacaht
Beş vakt tertibimiz bir vakte geldi
Beş bölük oluban kim kıla taat
Şeriat eydür bize şartı bırakma
Şart ol kişiyedir eder hiyanet
Dost yüzün görücek şirk yağmalandı
Onun içün kapıda kaldı şeriat
Münacat gibi vakt olmaz arada
Kim ola dost ile bu demde halvet
Kimsenin dinine hilaf demeyiz
Din tamam olıcak doğar muhabbet
Erenler nefsidir şol devletimiz
On’içün fitneden olduk selamet
Kalu bela dedik evvel ki demde
Dahi bugündür ol dem-ü bu saat
Doğruluk bekleyen dost kapısında
Gümansız ol bulur İlahi devlet
Yunus öyle esirdir ol kapıda
Diler ki olmaya ebedi rahat
Aşk atına süvar olan aşıklar
Ölünceye kadar yorulmaz imiş
Hakkı can gözüyle gören sadıklar
Bu fani dünyaya sarılmaz imiş
Kiraman katibi cümleyi yazan
Berhudar mı olur doğrudan azan
Fırsat elde iken sermaye kazan
Eli boş divana varılmaz imiş
Sıdkı der yar olma kavl-i yalana
Sakın emeğini verir talana
Burda hünkar evladına muhib olana
O divanda sual sorulmaz imiş
Aşıklar ortasında sofilik satmayalar
İhlas ile aşka riyayı katmayalar
Ya bildiğini eyit ya bir bilirden işit
Teslimlik ucunu tut sözü uzatmayalar
Kur’an kelamım dedi gönlüne evim dedi
Gönül ev ıssın bilmez ademden tutmayalar
Gönül sındı bulundu hem Hakk’a yakın idi
Yine dikerim diye bütünü yırtmayalar
Mumlu baldır şeri’at tortusuz yağdır tarikat
Dost içün balı yağa pes niçün katmayalar
Arif can verir duymaz yalancı mala kıymaz
Yalanıla gerçeği beraber tutmayalar
Kıymetin duyarısan neye değer iş bu dem
Erenlerin manasın almaza satmayalar
Miskin Adem yanıldı Uçmakda buğday yedi
İşi Hakk’dan bilenler şeytandan tutmayalar
Şirin hulklar eylegil tatlı sözler söylegil
Sohbetlerde Yunus’u hergiz unutmayalar
Aşık eteğin tutmak gerek akıbet zeval olmaya
Aşkdan bir elif okuyan kimseden sual olmaya
Aşk dediğin bilir isen eğer aşka gönül verir isen
Aşk yoluna mal ne olur can dahi muhal olmaya
Asil zadeler nişanın eğer bilmek diler isen
Her sözün manası var sözü sebük-sal olmaya
Ariflerden nişan budur her gönülde hazır ola
Kendini teslim eyleye sözde kıyl-u kal olmaya
Görmez misinsen arıyı her bir çiçekten bal eder
Sinek ile pervanenin yuvasında bal olmaya
Eğer güher ister isen hizmet ile ariflere
Cahile bin söyler isen manada miskal olmaya
Miskin Yunus zehr-i katil aşk elinden tiryak olur
İlm-ü amel zühd-ü ta’at pes aşıksız helal olmaya
Ararken Allah’ı buldum
Dedi gezme hele hele
Yanıldım yanına vardım
Keşki varmayaydım n’ola
Dedim hizmetkarın var mı
Dedi bana sen durman mı
Gezme dedi hey avare
İk’ellerin sala sala
Dedi bana gel yanıma
Seni ortakçı edeyim
Bir çift öküz verdi bana
İkisi de alavula
Tohumumu yere saçtım
Ben bir helal kara düştüm
Öküzleri çifte koştum
Hoh eyledim dala dala
Ekin ektik ekin biçtik
Dedim ki gel bölüşelim
Kendi aldı başlı başlı
Bana verdi sile sile
Ben bu işe raz’olmadım
Hayli kavgalar eyledim
Duyanlara hep söyledim
Bayıldılar güle güle
Allah bana tokat vurdu
Kaçuban evime geldim
Avrada halim arzettim
Dedi Veli kele kele
Anlatamam derdimi dertsiz insana
Derd çekmeyen dert kıymetin bilemez
Derdim bana derman imiş bilmedim
Hiçbir zaman gül dikensiz olamaz
Gülü yetiştirir dikenli çalı
Arı her çiçekten yapıyor balı
Kişi sabır ile bulur kemali
Sabretmeyen maksudunu bulamaz
Ah çeker aşıklar ağlar zarınan
Yüce dağlar şöhret bulmuş karınan
Çağlar deli gönül ırmaklarınan
Ağlar ağlar göz yaşların silemez
Veysel günler geçti yaş altmış oldu
Döküldü yaprağım güllerim soldu
Gemi yükün aldı gam ilen doldu
Harekete kimse mani olamaz
Gözleyi Gözleyi Gözüm Dört Oldu
Ali’ M Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Korular Kalmadı Kara Yurt Oldu
Ali’m Ne Yatarsın Günlerim Geldi
Sancak Gele Gele Kazova’ Ya Dikile
Münafık Başına Taşlar Döküle
Mümin Olan Da Hakka Çakile
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Kızılırmak Gibi Bendinden Boşan
Hama’ Dan Mardin’ Den Sivas’ A Döşen
Düldül Eğerlendi Zülfikar Kuşan
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Sene Tekmil Olduğunu Bildiler
Yezit Münafık Gömleğin Giydiler
Kasdeyleyüb İmamlara Kıydılar
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Abdal Pir Sultan’ Im Bu Sözüm Haktır
Vallahi Sözümün Hatası Yoktur
Şimdiki Sofunun Yezidi Çoktur
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Her sabah her sabah seher vaktinde
Vücüdüm evinde öten Ali’dir
Yolsuzlara yoldaş hem de kılavuz
Cihanın ışığın tutan Ali’dir
Yüksek belden aşmayınan yol almaz
Birliğe bitmeyen başta bal olmaz
Ali’yi sevmeyen Hakka kul olmaz
Hakkın kandilinde yatan Ali’dir
Mağrip tarafından parlayıp gelen
Tekbiri alıp da on yedi bölen
Nuseyri’yi öldürüp canını veren
Canını canına katan Ali’dir
İlimi hikmet deyasının gölleri
Hem kudret balından tatlı dilleri
Engürü doldurdu yeşil elleri
Doldurup doluyu veren Ali’dir
Hulusi’yem her yerlere bakıyor
Vücudum evine delil yakıyor
Seher vakti burcu burcu kokuyor
Okutup dersimi veren Ali dir
Ali Ali der de dönersin dolap
Ne inlersin dolap derdin nerende
Yardan mı ayrıldın yoksa ilinden
Ne inlersin dolap derdin nerende
Dolap Hak dedi de indi ırmağa
İmamlara cehd etti su vermeğe
Muhammed’in hub cemalin görmeğe
Ne inlersin dolap derdin nerende
Sana bir ustanın eli mi değdi
Yoksa bir hoyratın dili mi değdi
Yaz bahar ayının seli mi değdi
Ne inlersin dolap derdin nerende
Kim kesti getirdi seni yerinden
Dağlar taşlar inileşir zarından
Seni kim ayırdı nazlı yarından
Ne inlersin dolap derdin nerende
Sana durma dön mü dedi üstadın
Dağı taşı yıkar senin feryadın
Dönerken taşı mı deldi hoyradın
Ne inlersin dolap derdin nerende
Böyle m’olur aşık hali ahvali
Vardı gamzelerin ırganur dalı
Şimdi sema döner Urum abdalı
Ne inlersin dolap derdin nerende
Pir Sultan Abdal’ım aşka mı uydun
Yoksa nazlı yardan haber mi duydun
Yardan mı ayrıldın ne idi derdin
Ne inlersin dolap derdin nerende
Bir insan bu denli saf mı olur ki
Herkesi dost bildin yar Ali Ali
Acırım hep senin vay bu haline
Zararın çok hani kar Ali Ali
Yiğit oldun cömert oldun mert oldun
Kimine melhem kimine de dert oldun
Fatma Hasan Hüseyin’le dört oldun
Hani nerde kaldı sır Ali Ali
Sende bir insandın yaşadın öldün
Çaldın Zülfikar’ı nice can böldün
Düldül’ü nereden ne için aldın
Bu işte bir bokluk var Ali Ali
Muhammed seni de kattı oyuna
Baktı zekana huyun husun boyuna
Bir de Fatma kızı aldın koynuna
Daha da ayrılmak zor Ali Ali
Çaldın kılıncını Allah aşkına
Çölde ki soyguncu fellah aşkına
Hem Muhammed yemin billah aşkına
Sanma ki Can Yoksul kör Ali Ali
Alfabemiz Sevgiyle Başlar
Hedefinde dağ arkası
Önünde serveti görmez
Yükten eskimiş hırkası
Mum dibine ışık vermez
Can ile buluşan gönül
Kıtaları aşan gönül
Huzura ulaşan gönül
Sahte bir saraya girmez
Sessiz çığlık gönlümüzde
Şanlı ferman anlımızda
Güller açar namlumuzda
Sulh ile geleni vurmaz
Kara yazı kara yazı
Üşütmüyor kar ayazı
Paylaşmakta bulduk hazı
Veren eli ateş sarmaz
İlgi olsun her sahada
Niyette rıza-yı Hüda
Sır verir sana şüheda
Gelen kimdir diye sormaz
Mertlik hırkasını giyen
Samimiyetle yürüyen
Yunus mumuyla eriyen
Kuru dalı bile kırmaz
Malkoç Ali duan olsun
Kokmayan güllerin solsun
Önce nefsin nasip alsın
Erenler masumu yermez
Hızır Paşa bizi berdar eyledi
Kesti kollarımı kızak bağladı
İşiten muhipler hep kan ağladı
Açılın zindanlar pire gidelim
Kalenin kapısı taştan demirden
Yanlarım çürüdü yaştan yağmurdan
Bir kimsem de yok ki dellal çağırtam
Açılın zindanlar pire gidelim
Kalenin kapısı taştan çıkılmaz
Penceresi yüce Şah’a bakılmaz
Bir ben ölmeyinen cihan yıkılmaz
Açılın zindanlar pire gidelim
Çıkarım bakarım kale başına
Mümin müslim olan gider işine
Bir ben mi düşmüşüm can telaşına
Açılın zindanlar pire gidelim
İlimi sorarsan köyümdür Banaz
Yakılsın yıkılsın ol kanlı Sivas
Bir ben ölmeyinen cihan yıkılmaz
Açılın zindanlar pire gidelim
Pir Sultan Abdal’ım hey Hızır Paşa
Yazılanlar gelir sağ olan başa
Hasret koydun beni kavim kardaşa
Açılın zindanlar pire gidelim
Tevellayi imamlardan getürdüm
Tavafın kabuldür Abdal dediler
Kırklar ile bir mecliste oturdum
Tavfın kabuldür Abdal dediler
Ayın geceleri erkan-ü sarır
Gökteki melekler secdeye varır
O demde dilekler hep kabul görür
Tavafın kabuldür Abdal dediler
Ali binmiş Düldül’üne sürüyor
Onsekizbin alem mevcud görüyor
Şahım Ali daim dürmaz yürüyor
Tavafın kabuldür Abdal dediler
Hızır elim aldı arşa götürdü
Bir saatte Kerbela’ya yetirdi
Ol demde melekler şerbet getirdi
Tavafın kabuldür Abdal dediler
Genç Abdal’la Hacı Bektaş geldiler
Ol Sarı Saltık’ı Rum’a saldılar
Çok şükür dertlere derman oldular
Tavafın kabuldür Abdal dediler
Uryan Abdal eydür bir sözüm vardır
Ali’nin sırrında Muhammet nurdur
Aşk ile muhabbet sıtk ile sırdır
Tavafın kabuldür Abdal dediler
Naci derler bir güruha uğradım
Güzel Şah’ım yarlıgasın onları
Muhabbet ettik iradet getirdik
Anlar bizi sevdi biz de anları
Durdukları irfan bağ ile bostan
Silinmiş kalpleri gümandan pastan
Var anın gümanı haman bir dosttan
Arı gibi vızılaşır canları
Cümle bir gerçeğe demişler beli
Tesbihleri Allah Muhammet Ali
Meşrebi Hüseyni ismi mevali
Hüseyin aşkına çıkar kanları
Bir nefesten bir imama uyuldu
Birinin nefesi bine sayıldı
Kaynayuban birbirine koyuldu
Hüseyin aşkına akar kanları
İstemem Cennet’i göster didarı
Hulk-ı Muhammed’den almış kemali
Secdeye inmeden okur duayı
Aşıklar didara dönmüş yönleri
Sırat’ı Mizan’ı anda geçtiler
Benlik kalesini bunda yıktılar
Al geydiler yaslarından çıktılar
Geceleri bayram kadir günleri
Pir Sultan Abdal’ım gerçektir meydan
Özünü saçmıştır sıfat-ı Şeytan
Esrimiş Kırklar’ın içtiği meyden
Güzel Şah’tan koku duymuş canları
