Ayrılık hasretlik kar etti cana
Seher yeli sevdiğimden ne haber
Selamım tebliğ et kutb-i cihana
Seher yeli sevdiğimden ne haber
Seher yeli sultanımdan bir haber
Bülbül gibi bağlamışım kareler
Ayrılık derdine nedir çareler
Merhem kabul etmez dilden yareler
Seher yeli sevdiğimden ne haber
Seher yeli sultanımdan bir haber
Sıtkı’yam kalmışım ıssız çöllerde
Böyle dert bulunmaz gayrı kullarda
Anasız babasız gurbet ellerde
Seher yeli sevdiğimden ne haber
Ata belinden bir zaman anasına düştü gönül
Hakk’dan bize destur oldu hazineye düştü gönül
Onda beni can eyledi et ü sünük kan eyledi
Dört on günü diyeceğez değirtmeye düştü gönül
Yürür idim ondan pinhan Hakk buyruğu vermez aman
Vatanımdan ayırdılar bu dünyaya düştü gönül
Beni beşige vurdular elim ayağım sardılar
Önden acısın verdiler tuz içine düştü gönül
Günde iki kezçözerler başıma akça dizerler
Ağzıma emcek verdiler nefs kabzına düştü gönül
Bu nesneyi terk eyledim yürümeğe azmeyledim
On iki sünüğ yazarlar elden ele düştü gönül
Oğlan iken sultan kopar kim elin kim yüzün öper
Akıl bana yoldaş oldu sultanlığa düştü gönül
Bu çağ ile sakal biter görenin gül rengi tutar
Güzeller katında biter sev- sevüye düştü gönül
Hayırdan şerri çok sever işlemeğe becid iver
Nefsinin dileğin kovar nefs evine düştü gönül
Kırk beşinde suret döner kara sakala ağ iner
Bakıp heybetin görücek yoldurmağa düştü gönül
Yola gider başaramaz yiğitliğe eli varmaz
Bu nesneleri koyuban yuvanmağa düştü gönül
Oğul aydur bunadı ölmez kız aydur yerinden durmaz
Hiç kendi halinden bilmez haldan hala düştü gönül
Öliceğez şükr edeler çok şüküre erdi gönül
Allah adın zikr ederler çok şüküre erdi gönül
Su getireler yumağa kefen saralar komağa
Ağaç ata bindireler teneşire düştü gönül
Eğer var ise amelin gen olısar sinin senin
Eğer yok ise amelin oddan şarab içti gönül
Yunus anlayıver halin şuna uğrayasar yolun
Bunda elin erer iken hayr işlere düştü gönül
Aşkına düşeli yandım kül oldum
Derdimdir Muhammet dermanım Ali
Elin tutup bir mürşide kul oldum
Yolumdur Muhammet erkanım Ali
Hakikat bezmine kadim şah olan
Cümle müminlere kıblegah olan
Tarikat elinde mihri mah olan
Demimdir Muhammet devranım Ali
Mümin olur kör nefisten sakınan
Muhabbetin güllerini takınan
Dört kitabın beş yerinde okunan
Bağımdır Muhammet reyhanım Ali
Bir mihnet eyledim şahlar şahına
Düzdüm katerimi aşkın rahına
Yüzümü sürmüşem dost dergahına
Üstadım Muhammet burhanım Ali
Daimi’yim gördüm hakkın yolunu
Derdim dost bağının gonca gülünü
Teslim olup tuttum pirin elini
Temelim Muhammet mekanım Ali
Sufi mezhebimin nesin sorarsın
Biz Muhammed Ali diyenlerdeniz
Gözlüye gizli yok ya sen ne dersin
Biz Muhammed Ali diyenlerdeniz
Eğnimize kırmızılar giyeriz
Halimizce her manadan duyarız
Katarda İmam Cafer’e uyarız
Biz Muhammed Ali diyenlerdeniz
Her kimin ki çerağını Hak yakar
Mümin olanları katara çeker
Aslımız On İki İmama çıkar
Biz Muhammed Ali diyenlerdeniz
Biz tüccar değiliz alıp satmayız
Erkan gözetiriz yoldan sapmayız
Gönlümüz ganidir kibir tutmayız
Biz Muhammed Ali Diyenlerdeniz
Muhammed Ali’dir kırkların başı
Uralım Yezid’e laneti taşı
Hünkar Hacı Bektaş Veli’dir eşi
Biz Muhammed Ali diyenlerdeniz
Baharda açılır gonca gülümüz
Ol dergaha doğru gider yolumuz
On İki İmam ismin okur dilimiz
Biz Muhammed Ali diyenlerdeniz
Şah Hatayi’m eydür Muhammed Ali
Onlardan öğrendik erkanı olu
Ali Muhammed’dir Muhammed Ali
Biz Muhammed Ali diyenlerdeniz
Aşkın kitabını sen al eline
Serimize ne yazılmış görelim
Selavat kelimesin getir diline
Din serverine selavat verelim
Din serveri hak Muhammed Alidir
Bizden ihtiyarlar bizden uludur
hidayet umduğum bektaş velidir
Derdimizin dermanını bulalım
Sultanım Dertlere derman eylesin
Şah İmam Hasan Ummanları boylasın
Hüseyn erkan-ı ayın söylesin
Sıtk ile kulak tutup dinleyelim
Dinle gelen İmamların sesidir
İmam zeynel İmamların hasıdır
İkrarında inkar Hakka asidir
İnkarı inkar boynuna saralım
İkrarında inkar Hakka kul olmaz
Coşkun akıp Muhabbeti sel olmaz
Muhammed Bakırın sırrı deyilmez
Sizin ile hal evine varalım
Hal evinde hal olalım hal ile
İmam cafer bir yol kurmuş yol ile
gelin tanışalım tatlı dil ile
Yürü git nasihatımız alalım
Teselli ver canım müşkülüm kandır
Yönümü Musa-i kazıma döndür
Haklı Muhabbetin şemasın yandır
Muhabbette Muhammedi bulalım
Sultanımdır Hak nazarın bahş eden
Musa Kazım Rıza bizi okutan
Ne aradın buldun yetmiş ikiden
Seç özünü yetmiş üçe varalım
Müminlerin dini yetmiş üç olur
İsmaile inan kurban koç olur
Evvel ahir bu dünyadan göç olur
Konan göçmüş biz nemize duralım
Geliciden gel olunca durulmaz
Takiyi Nakiyi seven yorulmaz
İkilikle Hak didara erilmez
İkiliği Öz evinden silelim
Hak da sever teslim olan kulları
Coskun akar Muhabbetin selleri
Hasan el askerinin gonca gülleri
Firdevs-i alada açmış derelim
Şah Hatayim bülbül intizar güle
Şah Muhammed Mehdi zuhura gele
Düşmüşlerin elin ala kandıra
Hakka temennayı niyaz kılalım
Aşkın ateşine yanmayan aşık
Dostun sinesinde yara mı olur
Dosta gidem dedim yollar dolaşık
Korkarım bellerde harami olur
Engel ara yerde olmuş harami
Muhanetten niçin uman keremi
Lokman Hekim sarabilmez yaramı
Dost eli değmezse çare mi olur
Bu nasıl yar ahvalimi bilmeye
Ağlamışım takatim yok gülmeye
Aşık maşukunun halin sormaya
Böyle adet böyle töre mi olur
Kahrini çekmeli bir sadık yarin
Hergiz yüzün görme beyhude körün
Veli’m eyder öl yanında hubların
Böyle sultanların keremi olur
Aşkın aldı beni benden
Bana seni gerek seni
Ben yanarım dünü günü
Bana seni gerek seni
Ne varlığa sevinirim
Ne yokluğa yerinirim
Aşkın ile avunurum
Bana seni gerek seni
Aşkın aşıklar öldürür
Aşk denizine daldırır
Tecelli ile doldurur
Bana seni gerek seni
Aşkın şarabından içem
Mecnun olup dağa düşem
Sensin dün -ü gün endişem
Bana seni gerek seni
Sofilere sohbet gerek
Ahilere ahret gerek
Mecnunlara leyli gerek
Bana seni gerek seni
Eğer beni öldüreler
Külüm göğe savuralar
Toprağım anda çağıra
Bana seni gerek seni
Cennet cennet dedikleri
Birkaç melek birkaç huri
İsteyene ver onları
Bana seni gerek seni
Yunus’tur benim adım
Gün geçtikçe artar derdim
İki cihanda maksudum
Bana seni gerek seni
Aşk ile biliş canlara ezel-ebed olmayısar
Gümrah olup bu cihanda kimse baki kalmayasar
Bir dona kan bulaşıcak yunmayınca mismil olmaz
Gönül pası yunmayınca namaz eda olmayısar
Gönül pasın ise kibir-ü kini kodun ise
İkrar bütün olmayınca erden nazar omayısar
Bu murdarı devşirenler bu su ile yunur sanır
Erden himmet olmayınca ömür geçer yunmayısar
Yunus imdi sen Hakk’a er dün-ü gün gönlün Hakk’a ver
Gönül gözü görmeyince bu baş gözü görmeyiser
Aşk imamdır bize gönül cemaat
Kıblemiz dost yüzü daimdir salat
Can dost mihrabına secdeye vardı
Yüz yere vuruban eder münacaht
Beş vakt tertibimiz bir vakte geldi
Beş bölük oluban kim kıla taat
Şeriat eydür bize şartı bırakma
Şart ol kişiyedir eder hiyanet
Dost yüzün görücek şirk yağmalandı
Onun içün kapıda kaldı şeriat
Münacat gibi vakt olmaz arada
Kim ola dost ile bu demde halvet
Kimsenin dinine hilaf demeyiz
Din tamam olıcak doğar muhabbet
Erenler nefsidir şol devletimiz
On’içün fitneden olduk selamet
Kalu bela dedik evvel ki demde
Dahi bugündür ol dem-ü bu saat
Doğruluk bekleyen dost kapısında
Gümansız ol bulur İlahi devlet
Yunus öyle esirdir ol kapıda
Diler ki olmaya ebedi rahat
Aşk atına süvar olan aşıklar
Ölünceye kadar yorulmaz imiş
Hakkı can gözüyle gören sadıklar
Bu fani dünyaya sarılmaz imiş
Kiraman katibi cümleyi yazan
Berhudar mı olur doğrudan azan
Fırsat elde iken sermaye kazan
Eli boş divana varılmaz imiş
Sıdkı der yar olma kavl-i yalana
Sakın emeğini verir talana
Burda hünkar evladına muhib olana
O divanda sual sorulmaz imiş
Aşıklar ortasında sofilik satmayalar
İhlas ile aşka riyayı katmayalar
Ya bildiğini eyit ya bir bilirden işit
Teslimlik ucunu tut sözü uzatmayalar
Kur’an kelamım dedi gönlüne evim dedi
Gönül ev ıssın bilmez ademden tutmayalar
Gönül sındı bulundu hem Hakk’a yakın idi
Yine dikerim diye bütünü yırtmayalar
Mumlu baldır şeri’at tortusuz yağdır tarikat
Dost içün balı yağa pes niçün katmayalar
Arif can verir duymaz yalancı mala kıymaz
Yalanıla gerçeği beraber tutmayalar
Kıymetin duyarısan neye değer iş bu dem
Erenlerin manasın almaza satmayalar
Miskin Adem yanıldı Uçmakda buğday yedi
İşi Hakk’dan bilenler şeytandan tutmayalar
Şirin hulklar eylegil tatlı sözler söylegil
Sohbetlerde Yunus’u hergiz unutmayalar
Aşık eteğin tutmak gerek akıbet zeval olmaya
Aşkdan bir elif okuyan kimseden sual olmaya
Aşk dediğin bilir isen eğer aşka gönül verir isen
Aşk yoluna mal ne olur can dahi muhal olmaya
Asil zadeler nişanın eğer bilmek diler isen
Her sözün manası var sözü sebük-sal olmaya
Ariflerden nişan budur her gönülde hazır ola
Kendini teslim eyleye sözde kıyl-u kal olmaya
Görmez misinsen arıyı her bir çiçekten bal eder
Sinek ile pervanenin yuvasında bal olmaya
Eğer güher ister isen hizmet ile ariflere
Cahile bin söyler isen manada miskal olmaya
Miskin Yunus zehr-i katil aşk elinden tiryak olur
İlm-ü amel zühd-ü ta’at pes aşıksız helal olmaya
Ararken Allah’ı buldum
Dedi gezme hele hele
Yanıldım yanına vardım
Keşki varmayaydım n’ola
Dedim hizmetkarın var mı
Dedi bana sen durman mı
Gezme dedi hey avare
İk’ellerin sala sala
Dedi bana gel yanıma
Seni ortakçı edeyim
Bir çift öküz verdi bana
İkisi de alavula
Tohumumu yere saçtım
Ben bir helal kara düştüm
Öküzleri çifte koştum
Hoh eyledim dala dala
Ekin ektik ekin biçtik
Dedim ki gel bölüşelim
Kendi aldı başlı başlı
Bana verdi sile sile
Ben bu işe raz’olmadım
Hayli kavgalar eyledim
Duyanlara hep söyledim
Bayıldılar güle güle
Allah bana tokat vurdu
Kaçuban evime geldim
Avrada halim arzettim
Dedi Veli kele kele
Anlatamam derdimi dertsiz insana
Derd çekmeyen dert kıymetin bilemez
Derdim bana derman imiş bilmedim
Hiçbir zaman gül dikensiz olamaz
Gülü yetiştirir dikenli çalı
Arı her çiçekten yapıyor balı
Kişi sabır ile bulur kemali
Sabretmeyen maksudunu bulamaz
Ah çeker aşıklar ağlar zarınan
Yüce dağlar şöhret bulmuş karınan
Çağlar deli gönül ırmaklarınan
Ağlar ağlar göz yaşların silemez
Veysel günler geçti yaş altmış oldu
Döküldü yaprağım güllerim soldu
Gemi yükün aldı gam ilen doldu
Harekete kimse mani olamaz
Gözleyi Gözleyi Gözüm Dört Oldu
Ali’ M Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Korular Kalmadı Kara Yurt Oldu
Ali’m Ne Yatarsın Günlerim Geldi
Sancak Gele Gele Kazova’ Ya Dikile
Münafık Başına Taşlar Döküle
Mümin Olan Da Hakka Çakile
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Kızılırmak Gibi Bendinden Boşan
Hama’ Dan Mardin’ Den Sivas’ A Döşen
Düldül Eğerlendi Zülfikar Kuşan
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Sene Tekmil Olduğunu Bildiler
Yezit Münafık Gömleğin Giydiler
Kasdeyleyüb İmamlara Kıydılar
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
Abdal Pir Sultan’ Im Bu Sözüm Haktır
Vallahi Sözümün Hatası Yoktur
Şimdiki Sofunun Yezidi Çoktur
Ali’ m Ne Yatarsın Günlerin Geldi
