Îptida eliftir hakkın kelamı,
Lemden irşad olan bire çevrilir.
Doğrusun söyleyen çekmez elemi,
Ustaz meydanında kâra çevrilir.

Kimi fehmeyledi üç ile beşi,
Anı zabun kıldı aşkın ateşi,
Kimi yazı ister kimisi kışı,
Kimi gonca deyin hara çevrilir.

Halis aşık gevher alır dûr satar,
Arifler aşıktan yükünü tutar.
Ahmak dünya için kaygıya batar.
Müftikârlar sımmi zere çevrilir.

Kaynayıp özünden coş eylemeyen,
Kahırnı küfürnü nûş eylemeyen,
Tuttuğu damanın baş eylemeyen,
Döner ikrarından köre çevrilir.

SADIK gonca için okşar dikeni,
Er olanlar neder benligi kini,
Herkesin kendine sandığı sanı,
Kal-u Beli bir ikrara çevrilir..

Hamdilullah erdi hakkın ihsanı,
Ehli irfan olan fark etti bizi.
Ta ezel ervahta küllü noksanı,
Neyhi münkir olan terketti bizi.

Yükün tuttun lalü güher dûr ile,
Evliya erkânı erdi, sır ile,
Şah katarı doldu gerçek er ile,
Muhabbet gölüne gark etti bizi.

Üç feriştah koptu Horasan pirden,
İkisi zahirden birisi sırdan,
Sekiz beşten çıktı, beş oldu, birden.
Arifler anlayıp fark etti bizi.

Yel havayı gezer su arkın buldu,
Ateş ile toprak, cebr ile geldi,
Hazret-i Adem’i Harran’a saldı.
Atamız çift koşup herk etti bizi.

Evvel insan idim, hayvandan geldim.
Koyun oldum çok sürüde yayıldım,
SADIK’ der hamdolsun kalıbım buldum.
Evliya yoluna sevk etti bizi..

Gönül sakın yüksek uçma havadan,
Hakka in, tûraba yola bak yola,
Kur’anda okunan kelama inan,
Çık yetmişikiden hala bak hala.

Sarraf gevherini alana satar,
İlmihâlin bilen mürşide yeter,
Yarın mahşer günü peşinden tutar,
Sıtkıyla yapışan ele bak ele.

Kamiller mürşidin özünden seçer,
Hakkın emrin tutan neyhinden kaçar,
Arifler katreyi meyinden içer,
Rahmet deryasında göle bak göle.

Ferdi Ali vahit oldu Muhammed,
Bunları sevene kuruldu cennet,
Nuseyriyi öldürdü cana minnet,
Vahit sesin diyen dile bak dile,

Aşıklar ûstazdan aldı haberi,
Er olanlar seçer goncayı harı,
SADIK’ı kurt iken eyledi arı,
Kudret honundaki bala bak bala…

Arif bir sözde bin söyler,
Alana bir nişan olur,
Duyana nasihat eyler,
Duymayan perisan olur.

Hoyrat nefsini güldürür,
Yanlış iğvaya yeldirir,
Cahil bir nefes öldürür,
Bir nefeste bin kan olur.

Emri haktan kavli nebi,
Tutarsın büyük sevabı,
Çıkınca haklı cevabı,
Elbet nefeste can olur.

Nadan olan kalır naçar,
Daim beyhudeye kaçar,
Arif gelir, kapı açar,
Gönüllerde ruşen olur.

Müşkülün mürşitten kandır,
Yönünü mevlaya döndür,
Delilsiz sohbet haramdır,
Sözde delil pünhan olur.

Hakka doğru yolu gözet,
Müsahibin dolu gözet,
Rehberde bir eli gözet,
Pir sana erişen olur.

Bu dünya bir hayı huydur,
Özün ihtimama uydur,
İftira bir kötü şeydir,
Kuldan kula bühtan olur.

Pir yoluna koyun başı,
Bilin bunda, görün işi,
Tabibin bulmayan kişi
Azar yara, keşen olur.

Hikmeti çoktur hüdanın,
Şah Aliyel Murtazanın,
Bu SADIK Abdal Geda’nın,
Sözüne gülüşen olur…

Anka meydan almaz,dik uçmayınan,
Meydan alan türap olur hak olur,
Hercan aşık olmaz mey içmeyinen,
Aşıkların sineleri çek olur.

Adamlık ilimdir her can fehmetmez,
Fehmetmeyen canlar menzile yetmez,
Cahile bin söyle biri kâr etmez,
Kâmilin sohbeti yeke yek olur.

Arif ol duvara kılma secdeyi,
Hak orda ayırmaz yoksulu beyi,
Bir gönüle yapma iki sarayı,
Gerek harap gerek mamur tek olur.

Divanalar hoş seyreyler alemi,
Hak ona yazmadı levh-i kalemi,
Eğer arif isen dinle kelamı,
Kızoğlan kız olan sütten pak olur.

Karaçalıya aşı vursan gül olmaz,
Sarrafın elinde altın pul olmaz,
SADIK der bu dünya kimseye kalmaz,
Er olanlar don değişir, bâki olur…

Boş değildir şu alemde,.
Herbiri bir kâra mest
İnsi cinsi yok ademde,
Kalmamış avare mest.

İblisi boşta koymuştur.
Hak habibi zülcelâl,
Nemrudu ol nara attı.
Hariciler finnara mest.

Hak kelamını ketmetse,
Bile bile bir kişi,
Evliyalar kabul etmez.
Billahi ol nara mest.

Evliyalar atasıdır.
Ceddi Ibrahim Halil,
Tacı name bahş olunca,
Nail oldu nura mest.

Doğdu vahidi Muhammed,
Seçti Haşim kavmini,
Kimisi yara yar oldu.
Kimisi ağyara mest.

Hak habibine miraçta,
Namazı bahş eyledi,
Kudretinden tevhid indi.
Tevhidi tekrara mest.

Şemleyi kırk pare böldü
Coşa geldi mürselin
Kırklar o demde beline
Bağladılar kemer-best

Doksanbin kelam danıştı.
Hak habibi zülcelâl,
O sırra agah olanlar,
Ahmed-i Muhtara mest.

Canı cismi birdir amma,
Xulku huyu bir değil,
Kimisi Ali ehli oldu.
Kimisi antara mest.

Akıllı isen ey birader,
İlmini mürşitten al.
Mürşid-i Kâmil olanın,
Arzusu didara mest.

Evliyalar enbiyalar,
Serfirazı şahımız
Bu SADIK abdal biçare,
Ol gani Hünkara mest

Dost cefa göndermiş aşıka gamı,
Nuş eder curasın zehir isede,
Kör olan fehmetmez hakkı ademde,
Her saat yanında zuhur isede.

Hak resul ile eyledi ülfet,
Üç huruftan oldu Ademe rahmet,
Kemde kemâl olmaz cahilde rağbet,
Ta ezelden ırkı tahir isede.

Kalû-beli diyen hakka kul oldu.
Kalûye le diyen arada kaldı,
Her can kısvetin engine aldı,
Çeker o cefayı kahır isede

Her dem tecellide aldı irengi,
Halis aşk atında adet üzengi,
Akıl cevahirdir kemal mihengi,
Çalmayınca açılmaz bahir isede

Her şahıs zatında ervahın kovar,
Hakkı inkar eden ayağın döğer,
Batın kılıcını kırasan meğer,
SADIK der inayet mînnur isede…