Hakkın gevherinden arşin yüzünde

Hakkın gevherinden arşin yüzünde
Anda hâsıl oldu güruh-i Naci
Hak sana bir evlât dünya yemişi
Verince tatlıdır, alınca acı
 
Değme ârif bu sözümü bile mi
Yuğurmazdan evvel Cibril Âdemi
Münkirler ne bilir ilmi ademi
Ruhlar idi Hakka buluşan hacı
 
Ârif ârif ile gönül takmadan
Kırklar ayan olup semâ tutmadan
Selman dahi ol kırklara yetmeden
Ali idi Kırklardaki duacı
 
Çekilip giderken miraç yolunda
Rastgelip te sekiz uçmak elinde
Cennet evlerinde, elma dalın da
Fatma Ana idi dar çeken Bacı
 
Ben günahkâr kulum söylerim Allah
Nur örtüsü kara donlu Beytullah
Körüğü gülbanktir çeken eyvallah
Andan hâsıl oldu Ali kılıcı
 
Gerçek erenlerin incedir yolu
Sen seni sanmagıl divâne deli
Yüz yiğirmi dört bin nebi evveli
Fahri âlem giydi ol nurdan tacı
 
Kul Himmet’im eder yeter bu sözüm
Söyletme Hüseynim açıktır gözüm
Bir sağıma baktım bir sol omuzum
Kâmile yakındır Dünyanın ucu