Hak türâbdan yarattı Âdem Ata’yı
Ağladı [da] göz[ü] yaşı göl oldu
İncir yaprağından tuttu futayı
Havva Ana koynunda gizli hâl oldu
Hak buyurdu Âdem söyledi Sübhan
Uçmak yemişini boyladı müdam
Yedi avuç topraktan yoğruldu Âdem
Nefsi od aklı su gönlü yel oldu
Ne aceb yaradan Allah’ın işi
Bir nebiden dünyanın içi dışı
Kevser toprağından Âdem’in başı
Otuz ik’üstüne suret dil oldu
Aşk karıştı can cesede gürleşti
Kaş işaret etti gözler mumlaştı
Ol kat sinir sünük damar gömleşti
Yürümeye ayak tutmay’el oldu
Kırklar sohbetinde kim idi kavvâl
Anlayan bu marifetten bu sual
Ol kudret kandilinde ilk evvel
Nurdan Muhammed gevherden Ali oldu
Allah’ın adı okunur isminde
Şehit olmak yoktur evlat neslinde
Damar kan gâibdir âdem üstünde
Yedi kat yerin yüzünde kıl oldu
Kul Himmet sual nâme söyler her dem
Koklardı başına soktu Şah Merdan
Peygamberin teri tamdığı yerden
Bitti açıldı kırmızı gül oldu