Gülmeyi bilmedi karalı başım
Dünyada olmadı dikili taşım
Ne bir dostum kaldı ne bir yoldaşım
Tutacak bir dalım kalmadı benim
Dertler bitmez oldu ardı sıralı
Bahtım hiç gülmedi zaten yaralı
Her gece bir kabus başım karalı
Gözlerim uykuya dalmadı benim
Nereye kaçtımsa o beni buldu
Hayat tarlasında güllerim soldu
Dört bir yanım ıssız, virane oldu
Hiç kimse kapımı çalmadı benim
Hep karalı dediler kirpiğin, kaşın
Görmedim farkını yaz ile kışın
Koşarım peşinden ekmeğin, aşın
Azık denen torbam dolmadı benim
Ferhadi’yem akıp gitti çağlarım
Gülmeyi bilmedim kara bağlarım
Kendi iç dünyamda yanar ağlarım
Gönlüm hiç huzuru bulmadı benim
Ferhat GÜNAYDIN ( Ferhadi)
Eğitimci Yazar / Halk Şairi – Giresun