“Kün” dedi karar eyledi
Yeri göğü arşullahı
Çar anasırdan yarattı
Âdem Safiyullah’ı.
.
Evvel Âdem Hakk’ı bildi
Başına çok haller geldi
Alnına bir top nur indi
Âdem bildi Nurullah’ı.
.
“Velekad keremnâ” dedi
Melekler secdeye indi
İblis lâin etmem dedi
Takındı lanetullahı.
.
Âdem’den zürriyet geldi
Hak emri dört güruh oldu
Dördüne dört ta’at verdi
Evvel zikri Zikrullah’ı.
.
Bir katre nutfeden oldu
Âdem’den nur Şit’e geldi
Ehl-i Hakk tahkik kıldı
Ve hem Şit Nebiyullah’ı.
.
Açıldı Haşimi necli
Mustafa Murtaza nesli
Yüz yirmidörtbin nebi
İbrahim Halilullah’ı.
.
Halil’in evladı gelip
Abdül Muttalip Ebu Talip
Ol zaman nur iki olup
Bilen bildi Beytullah’ı.
.
Abdullah’tan nebi zuhur
Dü cihanda oldu fahir
Ebu Talip’den etti zahir
Ali’yy-ün Veliyullah’ı.
.
Dü cihan güneşi Ahmed
Vahiy geldi oldu irşâd
Münkir ne bilsün Ahâd
Ol bir nur’u Nurullahi.
.
Hak emretti Cebrail’e
“Habibim Mi’raca gele”
Önünce delili bile
Cebrail Emirullah’ı.
.
Dostunun selâmın aldı
Gönülleri şâdi kıldı
Cebrail rehberi oldu
Seyr eyledi Arşullah’ı.
.
Sidret-ül-müntehaya vardı
Anda Cebrail durdu
Bundan öte sana dedi
Sen görürsün ol Allah’ı.
.
Yetmiş iki perde geçti,
Hakk’ın emri ile aştı.
Birinci perdeye ulaştı,
Gördü Hikmetullahî.
.
Arş-ı muazzam’a vardı
Anda çok hâller gördiü
Orda bir nişan verdi
Hâtem-i Nebiyullahı.
.
Nalinin çıkarmak ister
Hatiften nida dost der
Arş-ı Azim’i göster
Nalini Habibullahi.
.
Uçmak babına vardı
“Destur Ya Rabbim” dedi
“Gel dedi Rab virdeyledi
Uzattı desd-i Yedullah’ı.
.
Azizullah el uzattı
Nûrı-u âlemi bezetti
Âlem bu anı gözetti
Gördü Hatemin Vallahi.
.
Âşık maşuğunu gördü
Habib maksuduna erdi
Doksan bin kelâm sordu
Danışdı Kelâmullah’ı.
.
Otuz bini şeriatta
Otuz bini tarikatta
Otuz bini hakikatte
Bilenler bildi vallahi.
.
Olanları bilir bilen
Hakikate âşık olan
Gördü bir mahbup civan
Habib bildi Sırrullahı.
.
Kudret lokması geldi
Süt elma baldan aldı
İkisi de bile tattı
Yediler nimetullahı.
.
Gelmek için destur aldı
Muhammed ayağa kalktı
Mü’min’e tevhîd verdi
Tutmak için îllallahi.
.
Kudret hazinesin buldu
Üzümü ikiye böldü
Engürü bergüzar aldı
Secde edip Babullah’ı.
.
Kırklar yolunu gözetti
Vardı kırkları bezm etti
Oturuben niyaz etti
Selman sundu keşküllahı.
.
Selman’a bir üzüm verdi
Yar yari ol demde gördü
Cümlesi pervane girdi
Tutundular arşullahı.
.
Kırklar muradını aldı.
Esrar-ı Hak galip oldu
Muhammed evine geldi
Gördü Ali Keremullah’ı.
.
Ali anda tevaf etti
Doksan bin kelâmı vasfetti
Hatemi nümayan etti
Verdi Şah Emrullahi.
.
Çâr emânet fahri geldi
Muhammed Ali’ye verdi
Ahir sahibi var dedi
Bektaş Kaddesallah’ı.
.
Şah Hasan Hüseyin geldi
İmam Zeynel parelendi
İmam Bakır şehid oldu
Ol sırr-ı Kutbullah’ı.
.
İmam Ca’fer din rehberi
Musa Kazım din serveri
Olalım Rıza’nın çekeri
Veririm canı billahi.
.
Takî Nakî Şâh Askerî
Onlar birbirinin yari
Mehdi mü’min intizârı
Tez gele Zamanullahi.
.
Kutb-u Âlem Hünkâr geldi
Emanet sahibini buldu
Cümle erler nasîb aldı
Bağlandı rızaullahi.
.
Bendesin almış araya
Varınca baki saraya
Bu HASRETİ bî-çareye
Şef’aat eder inşallahi.
.
.
HASRETİ /

19. Yüzyıl Alevi / Bektaşi Tekke şairi. Yaşamı hakkında fazla bilgi bulunmuyor. Ancak Nefeslerinin çoğunun Sivas bölgesi ve çevresinde okunmasından hareketle bu bölgede yaşadığı düşünülebilir.

Ya ilahe bize bildir
Nicedir hallerimiz.
Gözümüz görmez nicedir
Kande gider yollarımız.
.
Aşkın deryasın boylarız
Her şeyin aslın soylarız
Bir acep yerden söyleriz
Kimse bilmez hallerimiz.
.
Adem -i Safi’ye erdik
Mustafa’nın sırrın bildik
Ali ile hemdem olduk
Sır sözüdür kallerimiz.
.
Aşık ol, serden geçersin
Gelme meydana kaçarsın
Ab-ı hayvandır içersin
Akup gider sellerimiz.

Muhabbet cür’asın içtik
Akl-u dil-ü candan geçtik
Tevhid gülistanın açtık
Seyret bizim dillerimiz.
.
Benden benliğim çekildi
Gayrıdan gönül üzüldü
Divan -ı Hak’dan yazıldı
Bak göresin kallerimiz.
.
Bu menzile cinni gelmez
Zir- ehlullah dilin bilmez
Varlığından fena olmaz
Baka ildir illerimiz.
.
Gizli yoldur kimse bilmez
Bu menzilde kimse ölmez
Hemişe yoncadır solmaz
Verd-i ahmer güllerimiz.
.
HÜSEYNİ’i canm nider
Yola yokluğu ile gider
Uşşakları efgan eder
Gulgul eder bülbülümüz.
.
HÜSEYNİ / HÜSEYİN ABDAL.

16. YY’da yaşamış Edirne’li bir Bektaşi şairidir. Yaşamı hakkında fazla bir bilgi yoktur. Geçimini helvacılıkla kazandığı için, Helvacı Hüseyin adıyla da tanınır.

Karlı dağdan akan sular
Aklı gider Şah’a doğru
Mülk sahibi nice beyler
Kalktı gider Şah’a doğru.
.
Gözüm Şah yolunda kaldı.
Kırkbin Rum Abdalı geldi
Onlar ikrâra bend oldu
Baktı gider Şah’a doğru.
.
Yeryüzünde biten otlar
Meydan diler koç yiğitler
Ala gözlü arap atlar
Kalktı gider Şah’a doğru.
.
Benim dilediğim özür
Önümde Bozatlı Hızır
Geldi onbin atlı hazır
Kalktı gider Şah’a doğru.
.
Benim dilediğim dilek
Çarkını dönderir felek
Önümüzden giden ulak
Kalktı gider Şah’a doğru.
.
Toplandı erenler, Pirler
Hak için verilir serler
Yükünü tayladı erler
Kalktı gider Şah’a doğru.
.
KOYUN ABDAL aktı coştu
Bendine sığmadı taştı
Kervanımız yola düştü
Kalktı gider Şah’a doğru.
.
KOYUN ABDAL.
.

16. YY’da yaşamış bir Bektaşi ozanıdır. Kabri Kayseri / Bünyan ilçesi Koyun Abdal köyündedir. Kendileri Alevi-Türkmen Hasanlu aşiretindendir ve Yörüktür.
    Gerçek adı, kimliği hakkında yeterli bilgi mevcut değildir.