Pazartesi, Nisan 6, 2026
No menu items!
Ana Sayfa Blog Sayfa 90

Geyik sen ne melersin

Yazar
Aleviyol
-
0

Derviş
Geyik sen de melersin
Dağı taşı delersin
Kuzundanmı ayrıldın
Böyle dertli melersin

Geyik
Derviş ben ne melerim
Dağı taşı delerim
Ben kuzumdan ayrıldım
Böyle dertli melerim

Geyik
Didemden akdı kanım
Arttı acı ünlerlm
Yavrum almayalardı
Tek alalardı canım

Geyik
Yüceleri kar imiş
Yavru aldırmak zor imiş
Ben sahraya çıkdımdı
Meğer avcu var imiş

Geyik
Yüceleri kar idi
Süt göğsüme yürüdü
O yavrunun tasası
Geldi serim bürüdü

Derviş
Dört atlı aparttılar
Toz duman koparttılar
Geyik senin yavrunu
Nereden aparttılar

Geyik
Dört atlı aparttılar
Toz duman koparttılar
Derviş, benim yavrumu
Sahradan aparttılar.

Derviş
Visaline ereyim
Gonca gülün dereyim
Geyik himmet eyle de
Ben yavrunu bulayım

Geyik
Okuyup yazandadır
Kalemi düzendedir
Nereden bulacaksın
O şimdi kazandadır

Derviş
Okuyup yazandaysa
Kalemi düzendeyse
Ben yavrunu bulurum
Yavrun kazanda ise

Derviş
Avcı beri bakasın
Yıkdığını yapasın
Nasıl aldın yavruyu
Ciğerciğin kapansın

Geyik
Oynayıp ötmez misin
Can cana katmaz mısın
Avcı nettin yavrumu
Allah’tan korkmaz mısın

Avcı
Oynatıp öteyidim
Canı cana kata idim
Ben de avcı olmazdım
Kendimden korka idim

Derviş
Oynayıp ötmez misin
Can cana katmaz mısın
Avcılık ayıp değil
Avını satmaz mısın

Avcı
Visaline eremem
Gonca gülün deremem
Dört altından aşağı
Ben avımı veremem

Derviş
Vlsaline ereyim
Gonca gülün dereyim
Dört altunun yerine
Dört yüz altın vereyim

Avcı
Ben oynayıp ütemem
Canı cana katamam
Avım kıymetli imiş
Ben avımı satamam

Derviş
Avcı gel sat nolursun
Sözünden dönüyorsun
Sat avcı avın bana
Sonra pişman olursun

Avcı
Avcı bu sözü duydu
Şeytan sözüne uydu
Kuzuyu kesdi orda
Hemen kazana koydu

Derviş
Derviş gazaba geldi
Orda gözden sır oldu
Okudu İsmi Azam
Kuzuyu kazandan aldı

Avcı
Visaline ereydim
Gonca gülün dereydim
Derviş, Hızır bileydim
Tek parasız vereydim

Derviş
Derviş dağa erildi
Melekler hep derildi
Derviş orda okudu
Geyik kuzusu dirildi

Derviş
Yaraların yetirdim
Özüm Hakk’a yetirdim
Gel geyiğim buraya
Ben yavrunu getirdim

Geyik
Oynayıp ötmez misin
Can cana katmaz mısın
Kuzunun mahnasına
Beni de dutmayasın

Derviş
Oynayıp öten yoktur
Can cana katan yoktur
Şahı Merdan hakkı üçün
Seni hiç dutan yoktur

Kuzu
Mele hey anam mele
Sesin dağ taşı dele
İnsan çiğ süt emmiş
Seni de getirir ele

Geyik
Gülüme bak gülüme
Şol sahip sünbülüme
Ol kadar meledim ki
Kurtlar düşdü dilime

Derviş
Yaralarım işlendi
Kalemim gümüşlendi
Geyik kuzusunu verdi
Geyik dağa dışlandı

Şah Hatayi
İkisi birleştiler
Toz toza beleştiler
Şah Hatayim Boz Geyik
Böylece söyleştiler

Salma Dil Gemisin Engine Aşık

Yazar
Aleviyol
-
0

Salma Dil Gemisin Engine Aşık
Erenler Ceminde Payen Bulunmaz
Her Yerde Faş Etmez Sırrı Hakikat
Onu Fehmeyleyen Bir Can Bulunmaz
(Ali Çoktur Şah-ı Merdan Bulunmaz)

Arifin Halini Tarif Ne Hacet
Efsane Sözlerden Eyle Feragat
Hani Nerde Göster Sahip Keramet
Ali Çoktur Şah-ı Merdan Bulunmaz
(Böyle Bir Acayip Devran Bulunmaz)

Muhtefi Oldular Alemde Erler
Kıymetsiz Olmuştur İlmü Hünerler
Her Kime Sorarsan Arifiz Derler
Benden Özge Baktım Nadan Bulunmaz
(Ali Çoktur Şah-ı Merdan Bulunmaz)

Turabi Cihanda Olduk Serseri
Fehmeden Kalmamış Dürrü Gevheri
Kimsenin Kimseden Yoktur Haberi
Böyle Bir Acayip Devran Bulunma

Hacı Bektaş Veli Evlatlarından Hüseyin Fevzi Efendi

Yazar
Aleviyol
-
0

Yedi yıldır hasretini çekerim
Şükür sevdiğime düş geldi yolum
Turnadan fırkatlim bülbül âvâzlım
Şükür sevdiğime düş geldi yolum

Yari yâre hasret kalır mı böyle
Şükür kavuşturdu Cenâb-ı Mevla
Günahım var ise mürüvvet eyle
Şükür sevdiğime düş geldi yolum

HÜSEYİN FEVZİyem severdim zâtı
Aldı beni ayrılığın fırkati
Hünkar Hacı Bektaş Veli sureti
Şükür sevdiğime düş geldi yolum

Ey şahin bakışlım bülbül avazlım
Bir eli kadehlim bir eli sazlım
İşte ben gidiyorum kal ahu gözlüm
Ne sen beni unut ne de ben seni

Yolda harami çok engel arada
Unutma sevdiğim demde sırada
Kalıp gider ama gönlü burada
Ne sen beni unut ne de ben seni

Ta ezeli ezel seven sevende
Şu iki cihan kevnu mekanda
Mizan başlarında ulu divanda
Ne sen beni unut ne de ben seni

Çekilsin gülbenkler sürülsün devran
Görülsün kayıtlar açılsın meydan
Yolumuzu açsın ulu yaradan
Ne sen beni unut ne de ben seni

HÜSEYİN FEVZİYEM gül benzim soluk
Serimize yazılmıştır ayrılık
Vallahi sevdiğim gönüller birlik
Ne sen beni unut ne de ben seni

*En çok karıştıran deyiştir. Yıllarca “Kul Hüseyin” olarak söylense de orjinali Hüseyin Fevzi’ye aittir.
*Koyu gösterilen kıtalar diğer kaynaklarda eksik gösterilmektedir.

2
Ey sahibi mürüvvet ey servi kâmet
Nâr-ı firakınla alma canımı
Senden gayri kime edem şikâyet
Sen bilirsin perişan ahvâlimi

Aldı beni gâm derd-i mihnet
Yakdı derûnumu ateş-i firkât
Mecnunla Leyla gibi koyma hasret
Ya ilahi nasib et birdanemi

Hüseyn’in duasın kabul et el’aman
Zebur Tevrat İncil ve hakk-ı Kur’an
Yandırma gurbette sefil sergerdân
Ya yâre kavuştur ya göster didarını

3
Sırr-ı hakikatten ne anlar ahmak
Ermeyen muhabbet irfana yahu
Dünyada tatlı dil güler yüz ancak
Budur lazım olan insana yahu

Aşk olmayan bahr-i aşka dalmalı
Er olup cihanda bir nam almalı
Bu yerlerde sana huzur kalmalı
Başın al yıkıl git bir yana yahu

Hüseyin gönlümü incitma sakın
Bu nutku güşüne mengüş et takın
Hulûs-u Hak ol turaba yakın
Hudâ yakmaz seni nârına yahu

4
Yedi yıldır hasretini çekerim
Şükür sevdiğime düş geldi yolum
Turnadan fırkatlim bülbül âvâzlım
Şükür sevdiğime düş geldi yolum

Yari yâre hasret kalır mı böyle
Şükür kavuşturdu Cenâb-ı Mevla
Günahım var ise mürüvvet eyle
Şükür sevdiğime düş geldi yolum

HÜSEYİN FEVZİyem severdim zâtı
Aldı beni ayrılığın fırkati
Hünkar Hacı Bektaş Veli sureti
Şükür sevdiğime düş geldi yolum

5
Hüda kıl mafiret cümle günahım
Muhammet Mustafa hakkı bağışla
Velayet mülkünün hem padişahı
Ali-yel Murteza hakkı bağışla

Resulü Mustafaya hem yar olan
Şefaatte ana ser rehber olan
Muhakkak umudu hat ekber olan
Haticeyi Kübra hakkı bağışla

Budur emvacı bahreynin esası
Getiren Lule-yi mercanı hası
Yüz sürüp Fatimadandır ricası
Bu dem Hayrünnisa hakkı bağışla

Bunların kapusu Darü’l-Amandır
Şefiyi ru siyah hem aşiyandır
Kerem kanı imamı du cihandır
Hasan Hulki Rıza hakkı bağışla

Eder ismi asar burcunda leman
Ayırma ziyasından sen eyle ihsan
Kurum çok aman Şahı Şehidan
Hüseyn-i Kerbela hakkı bağışla

Yüzüm yerde özüm bu dar içinde
Müminem mukimem ikrar içinde
Aman yandırma hergiz nar içinde
Ali Zeynel Aba hakkı bağışla

Muhibbi Ehl’i-Beyte eyle rahmet
Divanı dergahında ola şefkat
Niyazım du cihanda verme zahmet
Huda Bakır Beka hakkı bağışla

Güruhu Nacinin hem pişivası
Tarık-ı Müstakimin iptidası
Kul beşerdir gerçi olur hatası
Caferi rahnuma hakkı bağışla

Dedi Mürsel bunlar size emanet
Biri evlat biri Kuran temamet
Seveni yarlığa yevmil kıyamet
Musayı Kazıma Hakkı bağışla

Horasan Hakinin Şahı emiri
İmam-ı heşt emin sahip seriri
Cümle mücrümeynin destigiri
Ali Sultan Rıza hakkı bağışla

Bunlardan umarız her çare himmet
Ne denli kul günah işlese elbet
Yine bi zerre du olmaya nisbet
Taki-yi Mükteda hakkı bağışla

Açık rahmet kapısı bi nevaya
Gelip dara dururlar ilticaya
Bu demde affı kıl koyma cezaya
Naki-yi Mehlika hakkı bağışla

Buyur koru bizi rahmetlerinle
Bu gün cem olmuşuz hakilerine
Seza kıl rahmetin kemterlerine
Hasan Asker Liga hakkı bağışla

Muhammet Mehdi-i Şah-ı cihanın
Babında haşrı kıl sahip livanın
Muhibbi muhlisi sahip zamanın
Ba ismi kibriya hakkı bağışla

Çar deh-i masumeyni bildim ekrem
Sığındı FEVZİYA affına her dem
Huzuru hazretinde durmuşum epsem
Medet A’li Aba hakkı bağışla…

Hacı Bektaş Veli Evlatları Çelebi Hüseyin Fevzi Efendi (Ulusoy)

Pir Hüseyin Fevzi Efendi (1886-1928), Veliyettin Çelebi’nin büyük oğludur. Doğum günü anası Hatice İmam Hüseyin’i rüyasında gördüğü için onun adı konulmuştur.

İmam Hüseyin’in adını taşıması itibariyle yakın ve uzak çevrelerde çok saygın bir kişiliği vardı. Sakin ve münzevi tabiatlı olan Hüseyin Fevzi, genç yaşında Tokat’ta ölmüş ve orada toprağa verilmiştir.

(Pir Dergahından Nefesler A.Celalattin Ulusoy sf.126)

Bir gül ile gülistanı seyrettim,

Yazar
Aleviyol
-
0

Bir gül ile gülistanı seyrettim,
Seher yelleriyle esen Ali’dir.
Muhammed kılavuz Mahşer yerinde,
İslâmın sancağın çeken Ali’dir.

Dayanı gör kardaş gönül gücüne,
Azığın yok mudur ahret göçüne?
On’ki İmam gibi Cennet içine,
Ab-ı Kevser ile akan Ali’dir.

Bindiler Düldül’e Şarka gittiler,
Horasan şehrine akın ettiler.
Müminlerin feryadına yettiler,
Mervan’ı Yezit’i basan Ali’dir.

Münkirin gıdası Hak’tan kesildi,
Nesimî yüzüldü, Mansur asıldı.
Dünya yetmiş kere doldu eksildi,
Dolduran Ali’dir, dolan Ali’dir.

Hakk’ın emri ile Cebrail indi,
İndi de Ali’nin koluna kondu.
Zülfikar kuşanıp Düldül’e bindi,
Yezid’in neslini kıran Ali’dir.

Kim dokudu bin çiçekli halıyı?
Kim diriltti bin yıl yatan ölüyü?
Kırklar meclisine gelen doluyu,
Dolduran Muhammed, içen Ali’dir.

Pir Sultan Abdal’ım ağladı güldü,
Kâbe-i Şeriften bir nida geldi.
Hakk’ın emri ile dört kitap indi,
Okuyan Muhammed, yazan Ali’dir.

Pir Sultan Abdal

Seyran edip şu alemi gezerken

Yazar
Aleviyol
-
0

Seyran edip şu alemi gezerken
Uğradım gördüm bir bölük canları
Cümlesinin erkanı bir yolu bir
Mevla’m bir nurdan yaratmış onları

Cümle bir mürşide demişler beli
Tesbihleri Allah Muhammed Ali
Meşrebi Hüseyni ismi Alevi
Muhammed Ali’ye çıkar yolları

Durakları irfan bağıyla bostan
Silinmiş kalbleri gümandan pastan
Cümlenin muradı bir fidan dosttan
Arı gibi sadalaşır ünleri

Sıratı mizanı bunda geçmişler
Varlık benlik kal’asını yıkmışlar
Al giymişler yas donundan çıkmışlar
Gece kadar gündüz bayram günleri

Cennet istemezler azm-i didare
Ne korku çekerler tamuya nare
Secde kılmaktan geçmişler divare
Didare karşı tutmuşlar yönleri

Bir nefeste bir imana uymuşlar
Birinin niyazın bine saymışlar
Kaynayıban kaptan kaba konmuşlar
Şah Hüseyn uğruna akmış kanları

Kul Himmet’im gerçeklerin bu meydan
Özün kurtarmışlar sıfat-ı şerden
Hep içmişler Kırklar içtiği meyden
Haber duymuş dost ilinden canları

Horasan’ Dan Kalktı Sökün Eyledi

Yazar
Aleviyol
-
0

Horasan’dan kalktı sökün eyledi
Elestü deminin yeli geliyor
Urum Abdalları akın eyledi
Boşandı Kevser’in suyu geliyor

Geldi Cebrail’e buyurdu name,
Yazdılar yayıldı Urum,a Şam,a
Yayınca Pir geldi Bektaş Urum,a
Şu kavn-i mekana dolu geliyor

Urum Abdalları indirdi başın.
Yürütü Urum un kayasın taşın,
Dediler Ali’dir bildiler neslin,
Allah ın Aslan’ı Ali geliyor.

Urum Erenler in artı fırakı,
Dikildi arş-ı alanın direği.
Yayıldı sofrası yandı çerağı,
Hakk’ın da bir kudret eli geliyor.

Buna şahit yerin göğün meleği,
Kabul oldu müminlerin dileği
Kadıncık Ana’nın duydu kulağı,
Pirim Hacı Bektaş Veli geliyor.

Pir Sultan’ım hile katmaz aşına
Yol ehlini karıştırmaz işine.
Cihanı Cem eyledi başına,
Allah’ın Aslan’ı Ali geliyor.

Geldi çağırdı Cebrail

Yazar
Aleviyol
-
0

Geldi çağırdı Cebrail
Hak Muhammed Mustafa’ya
Hak seni Mirac’a okur
Dâvete Kadir Hüdaya.

Evvel emânet budur ki
Piri, rehberi tutasın
Kadim erkâna yatasın
Tariki müstakiyme.

Muhamed sükuta vardı
Vardı Hakk’ı zikreyledi
Şimdi senden el tutayım
Hak buyurdu vedduha.

Muhammedin belin bağladı
Anda ahir Cebrail
İki gönül bir oluben
Hep yürüdüler dergâha.

Vardı dergâh kapısına
Gördü orda bir arslan yatar
Arslan anda hamle kıldı
Korktu Muhammed Mustafa.

Buyurdu Sırr-ı Kâinat
Korkma Yâ Habibim dedi
Hatemi ağzına ver ki
Arslan ister bir nişane.

Hatemi ağzına verdi
Arslan orda oldu sakin
Muhammed’e yol veruben
Arslan gitti nihaneye.

Vardı Hakk’ı tavaf etti
Evvela bunu söyledi
Ne heybetli şirin varmış
Hayli cevreyledi bize.

Gördü bir biçare derviş
Hemen yutmak diledi
Ali yanımda olaydı
Dayanırdım ol Şahıma.

Gel benim sırr-ı devletlim
Sana tabiyim ey habibim
Eğiliben secde kıldı
Eşiği kıblegâhına.

Kudretten üç hon geldi
Sütü elma baldan aldı
Muhammed destini sundu
Nuş Etti Azametullaha.

Doksan bin kelam danıştı
İki cihan dostu dostuna
Tevhidi armağan verdi
Yeryüzündeki insana.

Muhammed ayağa kalktı
Hep ümmetini diledi
Ümmetine rahmet olsun
Anda dedi kibriya.

Eğiliben secde kıldı
Hoşkal sultanım dedi
Kalkıp evine giderken
Yol uğrattı kırklara.

Vardı kırklar makamına
Oturuben oldu sakin
Cümleside secde kıldı
Hazreti Emrullaha.

Muhammed sürdü yüzünü
Hakka teslim etti özünü
Cebrail getirdi üzümü
Hasan Hüseyin ol Şaha.

Canım size kimler derler
Şahım bize Kırklar derler
Cümleden ulu yolumuz
Eldedir külli varımız.

Madem size Kırklar derler
Niçin noksandır biriniz
Selman şeydullaha gitti
Ondandır eksik birimiz.

Cümleden ulu yolumuz
Eldedir külli varımız
Birimize neşter vursan
Bir yere akar kanımız.

Selman şeydullahtan geldi
Hü deyip içeri girdi
Bir üzüm tanesini koydu
Selmanın keşkullahına.

Kudretten bir el geldi
Ezdi bir engür eyledi
Hatemi parmakta gördü
Uğradı bir müşkül hale.

Ol şerbetten biri içti
Cümlesi de oldu hayran
Mümin müslüm üryan büryan
Hep girdiler semaha.

Cümlesi de el çırpıben
Dediler ki Allah Allah
Muhammed bile girdi
Kırklar ile semaha.

Muhammed’im coşa geldi
Tacı başından düştü
Kemeri kırk pare oldu
Hepsi Sardı Kırklara.

Muhabbetler galip oldu
Yol erkân yerini aldı
Muhammed’e yol göründü
Hatırları oldu sefa.

Muhammed evine gitti
Ali Hakkı tavaf etti
Hatemi önüne koydu
Dedi saddaksın Yâ Ali!

Evveli sen ahiri sen
Zahiri sen bâtını sen
Cümle sırlar sana ayan
Dedi Şah-ı Evliya

Şah Hatayi ’m vakıf oldum
Ben bu sırrın ötesine
Hakkı inandıramadım
Özü çürük ervaha

İslam Bizim Neremizde?

Yazar
Aleviyol
-
0

Oruç tutmak, namaz kılmak
İslam bizim neremizde?
Zekat vermek, zekat almak
İslam bizim neremizde?

Gönülde aşk da yarada
Semah da cemde sırada
Kadın erkek bir arada
İslam bizim neremizde?

Tavşan tutan tazımız yok
Üç evlilik tarzımız yok
Otuz iki farzımız yok
İslam bizim neremizde?

Felsefemiz yolumuz var
İnsan yakmaz elimiz var
Cemimizde dolumuz var
İslam bizim neremizde?

Kuran gibi yasamız yok
Huri gılman tasamız yok
Anahtarlı kasamız yok
İslam bizim neremizde?

Dersim Maraş Sivas Çorum
Gazi, Gezi zulüm kırım
Kızılbaşlıkdır gururum
İslam bizim neremizde?

İslam’ın özüyüz dedin
En ağır darbeyi yedin
Bizi de kurtarmadı din
İslam bizim neremizde?

Müsahiplik arımız var
Mürşit rehber Pirimiz var
Mansur gibi darımız var
İslam bizim neremizde

Şeyhul İslam uleması
Abu Suud İftirası
Şartlı şartludur hüllesi
İslam bizim neremizde?

Kültürümüz inancımız
Sevgi bizim ilacımız
İnsandır Kabe hacımız
İslam bizim neremizde?

Doğa ile donanırız
Güneş ile uyanırız
Delilde mumda yanarız
İslam bizim neremizde?

Şah Turna Dost niyazımız
Doğru tartsın terazimiz
Kutsaldır telli sazımız
İslam bizim neremizde?

Hakikat rahına gideyim dersen

Yazar
Aleviyol
-
0

Hakikat rahına gideyim dersen
Günahların ele al da gel beri
Bir kamile yoldaş olayım dersen
Hırsı nefsi tamah sal da gel beri

Varup bir kamilden öğren nefsini
Nefsini bildinse bildin Rabb’ini
Varlıktan geçipte yok et kendini
Şeriatde edep al da gel geri

Tarikat dediğin bir ince yoldur
Girmek diler isen nefsini öldür
Zikr – i tesbih ile kalbini doldur
Aşk – ı illahide al da gel beri

Ma’rifete girmek dilerse canın
Mansur meydanıdır al gel urganın
Suret uğrusundan sakla imanın
Herkesin dilinden bil de gel beri

Hakikat ummandır dalabilirsen
Bir ulu şehirdir ehlin bulursan
İptida bir sadıka yoldaş olursan
Bir işini koyma dal da gel geri

Sağdan müsahip tut sırrını söyle
Yarını yar idüp birliği boyla
Mürebbini bulup hem delil eyle
Sadık pirden himmet al da gel geri

Bir kamil mürşide özünü yitür
Dört kapu kırk makam yerine getir
Dört canı bir idüp birliğe otur
Bahr – i muhabbete dal da gel beri

Bahr – i muhabbete dalan aşıkan
Muhabbetten kaçarı olur perişan
Dergah – ı Ali’den isterler nişan
Yükün la’l (ü) gevherden al da gel beri

Yükünü Mısır’dan Bağdat’a ilet
Yemen illerinde müşteri gözet
Mülkün sahibiyle hesabın düzelt
Beklemeye bekçi bul da gel beri

Bir oda yap çar duvarını bir et
Rüzigar girmesin ma’mur abad et
Kapusun sır kilidiyle bünyad et
Beklemeye bekçi bul da gel beri

Metaın açuben müşteri gözle
Sadık sofilerin izini izle
Hain haramiden metaın gizle
Cevahir sarrafın bul da gel beri

O mal kıymetlidir her can alamaz
Can baha vermeyen malik olamaz
Kamile irmeyen kemal bulamaz
Bir gerçekten himmet al da gel beri

Noksani’ yem arzum hakikat raha
Bir gerçek yüzünden yetir dergaha
Bir niyazım vardır gül yüzlü Şah’a
Lütf ide diyemi sen de gel beri

AŞIK NOKSANİ BABA

Yüzün şemsü kamer gözlerin nurdur

Yazar
Aleviyol
-
0

Yüzün şemsü kamer gözlerin nurdur
Ayın hilaline benzer kaşların
On sekiz bin alem hüsnüne kuldur
Lebin Kevser olmus dürdür dişlerin

Ak alnın sadeftir kirpiğin oklar
Münkir inkar olur mü’mini haklar
Gerçek aşık olan kapuyu bekler
Efendim kıyasa gelmez işlerin

Zülfün gül yüzüne eyler bin nikap
Münkirler gözüne görünür hicap
Yedi hat vech ile hem yüz dört kitap
Fitne salar dü cihana saçların

Celalinden münkirlere bakarsın
Yedi tamu içre nare yakarsın
Kalbini de vesveye sokarsın
Gözlerinden akar kanlı yaşların

Cemalinden bakarsan mü’min kullara
Geçer serden baştan düşer yollara
Marifet bağında gonca güllere
Gülistan bahçesinde öter kuşların

Seven sizi can içre cananısın
Aşıklar katredir sen umanısın
Gönül bir gemidir sen dümensin
Yelken açmak ister bu dervişlerin

Cemalin benzettim ümmü l- kitaba
Arifler zerredir sen afitaba
NOKSANİ kusurum gelmez hisaba
Şah’ım aft kıl cümlemizin suçların

Âşık Katibî’nin Eserlerinden Örnekler (Tokat)

Yazar
Aleviyol
-
0

Âşık Kâtibi, 1863 yılında Tokat’a bağlı Zile’nin Çakırçalı Köyünde doğdu. Kâtibi’nin asıl adı Ali’dir. Baba İsmail Malatya’nın Akçadağ İlçesine bağlı Kavak köyünde ikamet etmekte iken, göç ettirilmek zorunda bırakılmıştır. Baba her şeye rağmen, olanca mülkünü Kavak köyünde bırakarak iki çocuğu ve eşi ile birlikte Zile’nin Çakırçalı Köyüne gelip yerleşir. İsmail’i çocukları ile birlikte göç etmeye zorlayan neden, günümüzde de olduğu gibi o dönemlerde Sünni Osmanlı hükümetinin ve çevre köylerde ki Sünnilerin Alevi toplumu üzerindeki baskısı ve zulmüdür. İsmail’in babası o çevrede yaşayan Sünni köylüler tarafından öldürülmüştür.

HAKSIZSAN GELME
Bizim cemimize kolay girilmez
Nefsine uymuşta haksızsan gelme
Bu cemde kimseye ödün verilmez
Ali yolundan yozmuşsan gelme
 
Ummanlar dururken dalma göllere
Yolundan ayrılıp varma çöllere
Uzaklaş fenadan düşme dillere
İftira kuyusun kazmışsan gelme
 
Duvara secdeyi eyleme meyil
Âdem huzurunda hürmetle eğil
Mevlana misali bin kere değil
Tövbeni bir kere bozmuşsan gelme
 
Kâtibiyim derki kulak ver bana
Ben tavır koymuşum gerçekten yana
Doğruyu güzeli söylerim amma
Bu gerçek sözlere kızmışsan gelme
 
Söz : Katibi
Kaynak : Haydar Kurt
 
 
SEFA GELDİN
Baharda açılır gonca dühanın
Bülbülün sevdası gül sefa geldin
Aliyi sevene bu canım kurban
Dili şeker lebim bal sefa geldin
 
Şahı velayetten Selman’mı geldi
Evladı Resul’dan fermanmı geldi
Yoksa dost elinden dermanmı geldi
Yarama melhemin sar sefa geldin
 
Fey basar fark eder gülü gevheri
Arifler fark eder kışı baharı
Alana satarız türlü cevheri
Altın sarrafıdır al sefa geldin
 
Yasin âdemdedir bilmezmi arif
Veçhinde yazılı ihlâsı şerif
Ehli yol olana gerekmez tarif
Arifler ustası pir sefa geldin
 
Kâtibi der yardımcımız evliya
Şükür secde kıldık yüzü benliye
Cümle sular akar gider deryaya
Muhip deryasından göl sefa geldin
 
Söz : Katibi
Kaynak : Haydar Kurt
 
 
ÇARESİ YOKTUR
Gönül bir güzele meyil aldırmış
Sevmiş ayrılmanın çaresi yoktur
Derunundan Sıtkı candan yandırmış
Sabredip bir yerde durası yoktur
 
Bu gün dünya bu gün ahret gün bu gün
Geçti geçen günler sayılmaz o gün
Hakkın ihlâs kulu ol ehli yakın
Gerçeğin gönlünde karası yoktur
 
Yanar dertli sinem yaram yürekte
Şükrolsun Huda’ya elimiz pekte
Oncaları kalpa çıktı mehenkte
Silinmiş sikkesi turası yoktur
 
Alış veriş işlenirmi tuç ilen
Hak bulunmaz cedelinen lecinen
Bir kâmilde iffet etse picinen
Ustaz meydanında sırası yoktur
 
Mürşide yetenler cana can katar
Cehennem narından Ali sen kurtar
Hak nizam kurmuşlar hayır şer tartar
Terazi başvurmuş darası yoktur
 
Bir gün olur suçlu suçsuz derilir
Halis olan bu dergâhtan sürülür
Yalancılar hayvan olmuş yayılır
Yetemez menzile süresi yoktur
 
Kâtibi der Şah Hüseyin Pirim
Şu iki cihanda umudum varım
Şimdi ise yaralandı her yerim
Derlerki görmekte çaresi yoktur
 
Söz : Katibi
Kaynak : Haydar Kurt
 
 
BAKAR SAVUŞUR
Kül etti derunum aşkın ateşi
Akıbet bu bizi yakar savuşur  
Ne bilsin başına gelmeyen kişi
Seyreder kenardan bakar savuşur
 
Tabip buldum diye varıp embiyen
Bu günkü demini yarına koyan
Üç gün için şu dünyada gam yiyen
Bulanık sel suyu akar savuşur
 
Fani dünya için odlara yanma
Cahilin sözüne inanıp kanma
Her namerdin sofrasına el sunma
Akıbet başına kakar savuşur
 
Kâmil ol fehmeyle üç ile beşi
Seni zebun eyler nefsin ateşi
Almayana örseletme kumaşı
Müşteri değildir bakar savuşur
 
Gezdim seyreyledim devri cihanı
Kâmilim der döker her dem dühanı
Sakın gafil gezme bunda Kâtibi
Akıbet elinden çıkar savuşur
 
                                     Söz          : Kâtibi
                                     Kaynak    : Haydar Kurt
 
Âşık Kâtibinin hayat hikâyesinde de anlatıldığı gibi, Kâtibi rüyasında yaşlı bir Pir’in elinden dolu içer. O ana kadar hiç çalıp söyleyemeyen Kâtibi rüyadan sonra kendisine gelen ilham ile çalıp söylemeye başlar. Oğlu Murtaza Kurt’un anlattıklarına göre rüya esnasında ilk okuduğu eser yukarıda yazılı olan: ‘ Kül etti derunum aşkın ateşi – Akıbet bu bizi yakar savuşur ‘ adlı eseridir.
 
AHI FİGANI     
Tarihler bin üç yüz kırka gelince
Sultan cemal terk eyledi cihanı
Muhipleri bu haberi duyunca
Mümin müslüm kıldı ahı figanı
 
Ezelden Muhammet Ali nin soyu
Sulpu İmam Kazım Rıza nın nuru
Eleman nizamda unutma toyu
Arz eyleyip gitti ulu divanı
 
Ceddi Balım Sultan düştü virdine
Kondu göçtü evliyalar yurduna
Mehlem olmaz bu ecelin derdine
İçenler meyinden bulur emanı
 
Bektaşi Veliden gelir beratı
Gerçek don değişir görmez mematı
Sevenlere ihsan geçir sıratı
Efendim gösterme bize niranı
 
Kul kefa billahi makamın didar
Nesli Ehli Beyit tez gelir gider
Kutup don değişir kutup nasveder
Ceddin Muhammet’tir ahır zamanı
 
Veli efendi Pir zadeler yerine
Meracül Bahreyn mercan dürüne
Akıl ermez Evliyalar sırrına
Tez gitti cihandan kılıp seyranı
 
Muhabbet hatm olup sır nihan oldu
Velayet sırrınız aşikâr oldu
Yetmiş üç devrinde erbayim geldi
Arasan bulunmaz kevni mekânı
 
Hamsinde on elde yediye biri
Üçlere ayandır onların sırrı
Seri yek görünür cihanın varı
Nuş edip sır oldu bahri ummanı
 
Ey miskin Kâtibi derunun dağla
Hüseyin aşkına karalar bağlar
Adettir Veli ler tez gider böyle
Dur etme didardan şefaat kanı
 
                                     Söz          : Katibi
                                     Kaynak    : Haydar Kurt          
 
      Âşık Kâtibi bu deyişi Hacı Bektaşi Veli Postnişini olan Cemalettin Ulusoy’un vefatı ile ilgili yazmıştır. Kâtibinin Cemalettin Ulusoy ile ilgili yazmış olduğu iki eserinin daha olduğu oğlu Murtaza Kurt tarafından ifade edilmektedir. Kâtibinin hayat hikâyesinde de ifade edildiği gibi yüzlerce deyiş ve duazlarla birlikte bu eserlerde yok olmuştur.
İMRANI GÖZLE
Gönül bu cihanda gezme efsane
Dertliler tabibi dermanı gözle
Eren’ler rahında olma bigâne
El Ata sırrın bil İmranı gözle
 
Muta kable ente muttan olmadır
Emri Mevla’yınan Şiran olur Mür
Ervah’tan Âdem’e sebep iblis’tir
Gezme Hava ile Rızvan’ı gözle
 
Âdem’e Şerif’im demiştir Allah
Güruhu Naci’yiz elhamdülillah
Gafı Nunu farket sırran babullah
Vücuda sır olan Yezdan’ı gözle
 
Payımız verilir dört ile ondan
Ahet oldu Ahmet hesabı mimden
Ol ayın irşadı göründü cimden
Kün demezden evvel ummanı gözle
 
Kardaş aç gözünü isterler hesap
Bir huruf var etti nice bin kitap
Bir ikrara bende oldum afi tap
La fetha şehrinde Merdan’ı gözle
 
Çok şükür fark ettik yâri ağyarı
Beyhudeler bilmez zararı karı
Sermayen yok ise dolaşma şarı
Bezirgân yük çözer irfanı gözle
 
 
Kâtibi vakıf oldu dürrü yektaya
Rıza nahnu katsam nada bu paya
Bu ummandır dalma benzemez çaya
Koç eksik değildir meydanı gözle
 
                                        Söz          : Katibi
                                        Kaynak    : Haydar Kurt
ZAMANA KALDI
Gaziler cihanın müddeti doldu
Dünya bir acayip zamana kaldı
İnsandan itibar itikat gitti
Hemen bir zan ile gümana kaldı
 
Gerçek Erenlerin emsali yoktur
Bilirim dört kapı kırk makam Haktır
Ehli hak olanda mugadir yoktur
Rivayet karada şeytana kaldı
 
Meydan eri oldu hep zamparalar
Ben talibim derde yüzün karalar
Yanlış merhem vurdu azdı yaralar
Bir hekimi sadık lokmana kaldı
 
Düşerler peşine galile gılın
Varmazlar yanına ehli kâmilin
İnsanın ettiği cengi cıdanın
Cümlesi bir ulu divana kaldı
 
Kâtibiyim güçtür nefsin öldürmek
Erlik midir koymadığın kaldırmak
Zamane halkına Hak’ı bildirmek
Mehdi gibi adil bürhana kaldı
 
                                    Söz          : Katibi
                                    Kaynak    : Haydar Kurt
 
İHANIMA – Mersiye –

Kızım Zeynep hanı Şahı Medine
Olan ceddim Peygamber den nişane
Süruru Zeynep’i Zehra Hüseynim
Ne oldu söyleyin siz nihanım
 
Anası oldu o sahrada gülistan
Zemini Kerbela da koptu tufan
Hüseyin i kestiler leb deş te kurban
Boyandı kumlar üzre cismi kana
 
Yanan kalbim kan ile doldu
Binayı takatim kavlim bozuldu
Aman kızım Zeynep Abbas nicoldu
Haber babası Şahı Huda ya
 
Haber alır isen Abası benden
Kalmıştır peykeli üryan kefende
Kalem oldu kolu düştü bedenden
Gördüm gül cismin düşmüş figan e
 
Gidince Küfe ye ey canım eder
Götürmüştür kızım sekiz birader
Onlar kalsın hanı Şehzade Ekber
Ne oldu Yusuf u aslı zamane
 
Tutup toy Kasıma Şahı Şehidan
O toyda Evliya’lar ağladı kan
Ölüp kendi otağı oldu talan
Gelini ettiler Şam’a revana
 
Niçin rengin solup nutkun çekilmiş
Ağarmış saçların efşan dökülmüş
Hilali ay gibi katlin bükülmüş
Dönmüştür rengin ruhun sefirene
 
Soldu rengim Hüseyin’den ayrılınca
Ağardı saçlarım Abbas ölünce
Ana naşi Ali Ekber gelince
Büküldü kemendim döndü kemane
 
Yakın bildim harap oldu Medine
Kırılmış Ali Aba koyun kefine
Hani Kasım nişandır Mücdeba’ya
Getir bir kez onu halim peymane
 
Zekine dağladı küllü cihanı
Bakır’da yas tutar evlat Aba’ya
Yükselir feryatlar düşer çabaya
Dönüp Gülizar ömrü tez hazana
 
Ölüp kardeşlerim şehri vatan sız
Cide da başları gezdi kefensiz
Ali Ekber öldü balam kefensiz
Çıkıp o çölde feryat’ı Asuman’a
 
Döküldü ellerim Ali Aba dan
Yanımda kim kaldı eş akraba dan
Hanı Kasım nişan dır Müçteba dan
Getir bir kez onun halin beyan em
 
Kara günlerde kaldı Ali Ekber
Hüseyin’den sonra derde giriftar
Olup Kumru bu matemde üzadar
Gelir dayım gözü yaşlı figana
 
                               Söz          :   Kumru
                               Derleme  : Murtaza Kurt  
 
GARDAŞ GEL – Divan –
Gel ey sitemle dağlanmış esası gardaş gel
Zamane’de götürülmüş binası gardaş gel
Tutup tur yedi bacın ölmeden sana yasın
Sarmışlar başlarına karası gardaş gel
 
Atam nişanı oğlum ceddim bedelim
Özün olam gam derdim devası gardaş gel
Bu saçlarım ağaranda bana reva görmeye
Beni de öldürecek Şimir’in cefası gardaş gel
 
Özün yetir bana bir dem kucaklaşak bari
Kesmeden boynumu zincir yarası gardaş gel
Kuru yer üzre yıkılmış baba deyip ağlar
Kucağa almaklığı Allah Rızası gardaş gel
 
Baban sağ diyorum inanmıyorsun sözüme
Melun hep alıp tır canımızı akvası gardaş gel   
Korkudan kendini helak eyledi Sakine kızım
Dahi teskin etmez onu anası gardaş gel
 
Leşkerin önünü kes koyma zalimi haymağaha
Gelen ayaklarının fedası olam gardaş gel
Yerlerde iniler oğlum boğazı oklu Asker
Eder Kumru bu matemde ahu figan gardaş gel
 
                                         Söz          : Kumru
                                         Kaynak    : Murtaza Kurt
 
GÖRDÜM CİSMİNİ
Ağu içen cümle Erenler Şahı
Alnına gün doğmuş âlemler mahı
Yoluna kurbandır canım vallahi
Nurlara gark olmuş gördüm cismini
 
Elleri yeşildir nurdandır cismi
Atası İmamı Ali’nin nesli
Nedendir dost bizden selamın kesti
Muhabbeti hoştur duydum sesini
 
Evladı Resul’dür Seyit’i Sadet
Esirip coşunca kopar kıyamet
İçinde gizlidir bin bir alamet
Sırlara bürünmüş gördüm tacını
 
Kâtibi niyazım zikrim Pirime
Medet mürvet merhamet kıl zarıma
Canlar kurban edem Şahın yoluna
Dönmem ikrarımdan yüzseler beni
 
Söz : Kâtibi
Kaynak : Murtaza Kurt
 
 
GEL YETİŞ
Sefinemiz bir girdaba uğradı
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
Adunun hançeri sinem dağladı
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Münkirler kast etti Ali kuluna
Sen el atki haklı haksız biline
Gözüm yaşlı düşer oldum yoluna
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Hışmedip kâfiri taşa tutturdun
Hırsızın karnında horoz öttürdün
Ol zalimi sen bir kuşa yutturdun
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Sumru’da Muhammet Mehdi’ye bildir
Urumda ağlayan sefiller güldür
Dar günlerde yetiş tut bizi kaldır
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Şahı Merdan her eşyayı var eder
Cahteylerse şar köşeyi bir eder
Bun günleri müminlere car eder
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
İmam Hüseyin’in Dergâhı için
Eleman babında bağışla suçum
Kanlı gömleğinin hürmeti için
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Kerbela aşkına verdim serimi
Fırat üzre kalem kıldım kolumu
Senden başka kime arz edem halimi
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
İmam Kazım Ali Rıza aşkına
Gözlerim kan revan döndüm şaşkına
Nolur bir yudum su Allah aşkına
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Sultan Şah İbrahim Veli de bile
Uğratma kervanı bu coşkun sele
Bir arzuhal sundum Şah İsmail’e
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Abdal Musa Sultan hazırdır cara
Hünkâr Hacı Bektaş Piri Pey kare
Gamlanma Kâtibi sefil biçare
Car günüdür Celal Abbas gel yetiş
 
Söz : Katibi
Kaynak : Haydar Kurt
 

Sofu (Yobaz) bizi niçin ta’an edersin?

Yazar
Aleviyol
-
0

Sofu (Yobaz) bizi niçin ta’an edersin?
Hakk´ı bilmek midir suçumuz bizim?
Leheb gibi puta baş eğmedik biz,
Yoktur Menatımız haçımız bizim.

Haramdan, zinadan kovdan kaçarız,
Hakk´a doğru menzil menzil göçeriz,
Can baş meydanında serden geçeriz,
Kurban-ı İlahi’dir koçumuz bizim,

Kırkımızı bir tel ile yederler,
Azmeyleyip Hak’dan yana giderler,
Gönül Kâbe’sini tavaf ederler,
Günde yüz bin kere haccımız bizim.

Sırr-ı Bektaşiyiz ayrı değiliz,
Hemen sağ gezeriz sayrı değiliz,
Birlikteyiz ayrı, gayrı değiliz,
Bir kişi sayılır üçümüz bizim.

Sırr-ı men Arif’ten nefsimiz bildik
Mürşit kapısına tövbeye geldik,
Gönül aynasını pak edip sildik,
Taşradan görünür içimiz bizim.

Kimimiz bir yerde irfan açarız,
Gevherler saçarak müşkil seçeriz,
Hakikati iman ile geçeriz,
Can çıkmadan yunur ölümüz bizim.

Cümlemiz bir yerde mest oluruz,
Mest oluben serden baştan geçeriz,
“Şaraben tahura” kevser içeriz,
Aliyyel Murtaza suçumuz bizim.

Kimimiz bir yerde cem oluruz,
Dizilmiş bir tesbih muhib oluruz,
“Lahmike” kavlinde bir can oluruz,
Kimi kardeş kimi bacımız bizim.

“Ente mut”un sırrına vakıf olmuşuz,
Sağ iken ölmezden evvel ölmüşüz,
Ayne´l yakın Hakk´ı burada bulmuşuz,
Divanda sorulmaz suçumuz bizim.

Güzide seyretti arşda zeminde,
Hakkı isbat eder birlik ceminde,
Akıl meclisinde irfan bezminde,
Bulunur bir iki kaçımız bizim.

Alevi ve Bektaşî toplumunda “Güzide Ana” olarak adı ve deyişleri çok yaygındır. Ancak onun hayatı, doğum ve ölüm tarihleri ve eserleri hakkında ağızdan ağıza nakledilen söylentilerin dışında ayrıntılı bir bilgiye sahip değiliz. Şehit Feyzullah Çelebi’nin kızı olduğu ve Hacı Bektaş Velî Dergâhı’nda, Hazret avlusunun girişinde sol taraftaki terasta mezarı bulunduğu bilinmektedir. 18. yüzyılın ikinci yarısında yaşadığı kesin olmakla beraber, doğum ve ölümünün hangi yılda olduğuna ilişkin bir kayda rastlanamamıştır. Şiirlerinden, oldukça ileri düzeyde edebiyat ve felsefe eğitimi gördüğü kendini yetiştirdiği anlaşılmaktadır. Bazı deyişlerinde “Katibî” mahlasını da kullanan Güzide Ana, fakirane giyinişi, tüm gelirini fakirlere dağıtışı, haksızlığa hiç tahammül edemeyişi ile ünlüdür. Gördüğü kusuru, kim olursa olsun, açık biçimde ayıpladığı için kişiliğine ait hatıralar hâlen özdeyiş biçiminde söylenmektedir. İyi bir gözlemci, gerçekçi, ileriyi gören, akıllı, dengeli ve başarılı bir ozan olan Güzide Ana, tasavvufu, tarikat usul ve kurallarını özümsemiş, kuru din kurallarını umursamaz, softaları, yobazları, iki yüzlüleri, layık olmadığı yerlerde bulunanları eleştirir, kınar, sevgiye, dostluğa Hak aşkına, özlem gibi kavramlara şiirinde yer verir, sosyal konulara iğneleyici biçimde dokunur. Söyleyişi açık ve dolaysızdır. Sade, akıcı bir dili vardır. Türkçe’nin tadını nitelikli bir düzeyde yakalar… Etkileyici bir içtenliğe ulaşır. Kendine özgü buluşları, vurgulayıcı benzetmeleri şiirine güzellik katar. Keramet sahibi bir kimse olduğu şiirlerinden anlaşılmaktadır:

Bülbül-i şuarâ hep zârı bizden öğrenir
Tuti-i surnâ güftarı bizden öğrenir
Aşık-ı sadık olanlar bilir kavi-i kararım
Hem ehl-i harabât etvârı bizden öğrenir

Şâirlerin bülbülü ağlamayı bizden öğrenir
Düğün neylerinin tutisi ötmeyi bizden öğrenir
Sadık âşıklar benim kuvvetli kararımı bilir
Harabat / Tekke ehli tavırları bizden öğrenir

Biz hakikât kenzinin bevvâbının derbânıyız
Hem muciz marifet ehli’nin hayranıyız
Bizi hor görmeyin kim dil mülkinin sultânıyız
Bunca ârifler gelir esrarı bizden öğrenir

Biz gerçeklik kapısının kapıcısının kapıcısıyız
Hem mucizeler söyleyen marifet ehlinin hayranıyız
Biz gönül mülkünün sultanıyız bizi hor görmeyin
Bunca arifler gelip sırları bizden öğrenir

Dilber-i Şîrin için âlemde Ferhad olmuşuz
Gerçi mecnunuz ama Leylâ’dan âzad olmuşuz
Surette kemterleriz mânâda üstâd olmuşuz
Cümle âşıklar gelir dildârı bizden öğrenir

Alemde Şirin için Ferhad olmuşuz
Mecnunuz ama Leyla’dan kurtulmuşuz
Görünüşte aşağılığız, mânâda üstad olmuşuz
Cimle aşıklar gelip sevgiliyi bizden öğrenir

Ey Güzîde bezm-i gamda gezme hod serseri
Oluben meydân-ı aşkda merd olan gelsin beri
Bizdedir velhasıl mihr-i muhabbet defteri
Onca şairler gelir eş’ârı bizden öğrenir

Ey Güzide serseri olarak gam içinde gezme
Aşk meydanında erkek olanlar gelsin
Muhabbet güneşinin defteri bizdedir
Onca şairler şiirleri bizden öğrenir.

SPİNOZA’nın Tanrı tarifi

Yazar
Aleviyol
-
0

Dua etmeyi ve boşuna göğsüne yumruk atmayı bırak!

Yapmanı istediğim tek şey, dünyaya çıkıp hayatının tadını çıkarmandır.

Eğlenmeni, şarkı söylemeni ve senin için yaptığım her şeyin tadını çıkarmanı istiyorum..

Kendi inşa ettiğin tapınaklara gitmeyi de bırak. Oraların benim evim olduğunu söylüyorsun !

Benim evim dağlarda, ormanlarda, nehirlerde, göllerde, plajlarda ve senin kalbindedir..

Sefil hayatın için beni suçlamayı bırak;

çünkü ben sana hiçbir zaman yanlış bir şey olduğunu ya da günahkar olduğunu ya da cinselliğinin kötü bir şey olduğunu söylemedim!

O yüzden seni inandırdıkları her şey için beni suçlama..

Benimle hiçbir ilgisi olmayan ve anlamadığın halde sözde kutsal yazıları okumayı da bırak;

Gün doğumunda, bir manzarada, arkadaşlarının dostluğunda, küçük bir çocuğun gözlerinde beni okuyamıyorsan, henüz yazının bilinmediği devirlerde benim adıma yazıldığı iddia edilen hiçbir kitapta beni bulamazsın !

Bana güven, ama önce kendine güven ve herşeyi benden istemeyi bırak;

Bana işimi nasıl yapacağımı sen mi söyleyeceksin?

Benden korkmayı da bırak; Çünkü ben öcü değilim ve seni yargılamıyorum, seni eleştirmiyorum, sana sinirlenmiyor, seni rahatsız etmiyorum, asla seni cezalandırmıyorum. Beni sadece sevmen yeterlidir..

Benden özür dilemeyi de bırak;

çünkü affedilecek bir şey yok. Eğer seni ben yarattıysam… Seni özgür iradenle donattım. Sana verdiğim akıl ve iradeni kullanarak yaşıyorsan seni nasıl suçlayabilirim?

Seni sen olduğun için nasıl cezalandırabilirim?

Bir yaratıcı bunu nasıl yapabilir?

Her türlü emirleri unut, her türlü yasayı unut; bunlar seni manipüle etmek için, seni kontrol etmek için, senin suçluluk hissetmeni isteyenlerin kurgusudur. Bunlara inanma, sadece kendi aklını kullan..

Kendine saygı göster ve kendin için istemediğin şeyi başkalarına da yapma. Senden tek istediğim hayatına dikkat etmen. Çünkü bu hayat ne bir test, ne bir basamak, ne bir adım, ne bir prova ne de cennete giden bir yoldur….

Ben seni tamamen özgür kıldım;

Ödül yok, ceza yok, günahlar yok, erdem yok, kimse skor taşımıyor, kimse kayıt tutmuyor.

SADECE SEVGİ VAR..!!!

Ancak hayatında bir cennet veya cehennem yaratmak için kesinlikle özgürsün.!!

Bu hayattan sonra bir ne olup olmadığını söyleyemem, ama sana bir tavsiye verebilirim ; Bu hayattan sonra bir şey yokmuş gibi yaşa. Düşün ki bu hayat senin zevk alman, sevmen ve var olman için vardır, yani hiçbir şey yoksa, sana verdiğim bu yaşama fırsatından zevk almış olacaksın. Ama eğer bir şey varsa, orada da sana iyi mi kötü mü diye sormayacağım.. Sana soracağım tek şey, beğendin mi? Eğlendin mi? En çok neyi beğendin? Yaşamında ne öğrendin ve hangi güzel işleri yaptın olacaktır..

Bana inanmayı bırak; inanmak tahmin etmek, hayal etmektir. Bana inanmanı istemiyorum, beni kendinde hissetmeni istiyorum. Beni sevmen yeterli..

Övülmekten sıkıldım, teşekkür edilmekten bıktım. Minnettarlık hissediyor musun? Bunu kendine, sağlığına, ilişkilerine ve dünyaya göz kulak olarak ifade et. İzlendiğini mi hissediyorsun?… Neşeni ifade et! Beni övmenin doğru yolları bunlardır..

İşleri zorlaştırmayı bırak ve benim hakkımda birilerinin öğrettiklerini papağan gibi tekrarlamaktan vazgeç..

Emin olabileceğin tek şey burada olduğun, ve yaşadığındır..Nitekim bu dünya harikalarla doludur.. Etrafına baktığında beni görecek ve hissedeceksin.. Neden daha fazla mucizeye ihtiyacın var ki?

Beni dışarıda ararsan bulamazsın.

Beni sadece kendi içinde bulursun.

SPİNOZA

Çıktım erik dalına

Yazar
Aleviyol
-
0

Çıktım erik dalına
Anda yedim üzümü
Bostan ıssı kakıyıp
Der ne yersin kozumu
.
Uğruluk yaptı bana
Bühtan eyledim ona
Çerçi de geldi aydır
Hani aldın gözgünü
.
Kerpiç koydum kazana
Poyraz ile kaynattım
Nedir diye sorana
Bandım verdim özünü
.
İplik verdim cullaha
Sarıp yumak etmemiş
Becid becid ısmarlar
Gelsin alsın bezini
.
Bir serçenin kanadın
Kırk katıra yüklettim
Çift dahi çekemedi
Şöyle kaldı kazını
.
Bir sinek bir kartalı
Salladı vurdu yere
Yalan değil gerçektir
Ben de gördüm tozunu
.
Bir küt ile güreştim
Elsiz ayağım aldı
Güreşip basamadım
Gövündürdü özümü
.
Kafdağı’ndan bir taşı
Şöyle attılar bana
Öylelik yola düştü
Bozayazdı yüzümü
.
Balık kavağa çıkmış
Zift turşusun yemeğe
Leylek koduk doğurmuş
Baka şunun sözünü
.
Gözsüze fısıldadım
Sağır sözüm işitmiş
Dilsiz çağırıp söyler
Dilimdeki sözümü
.
Bir öküz boğazladım
Kakladım sere kodum
Öküz ıssı geldi der
Boğazladım kazımı
.
Bundan da kurtulmadım
Nideyim bilemedim
Bir çerçi de geldi der
Kanı aldın gözgümü
.
Gözsüz sepek yoldaşı
Sordum sefer nereye
Kayseri’ye âzimi
.
Yunus bir söz söylemiş
Hiçbir söze benzemez
Münafıklar elinden
Örter mâ’na yüzünü
.
Yunus İmre (Hakikat Ehline dönük Nefesi)

Usul erkan bilmez Nadan elinden

Yazar
Aleviyol
-
0

Usul erkan bilmez Nadan elinden
Usul ağlar, Erkan ağlar, Yol ağlar
Bülbülün figanı gonca Gül’ünden
Bülbül ağlar, Diken ağlar, Gül ağlar
.
Kamil olanların bellidir yeri
Aşk yoluna koydum Can ile Seri
Hakk’ın didarını görelden beri
Derya ağlar, Irmak ağlar, Göl ağlar
.
Haçan cüşa gelse akar bu seller
Açılmış Laleler kırmızı Güller
Çalkanır Şahanlar dökülür teller
Şahan ağlar, Pençe ağlar, Tel ağlar
.
İyi ile konuş olasın iyi
Felek iyi bilir Paşayı Beyi
Bu çarkın elinden El Aman deyi
Hünkar ağlar, Vezir ağlar, Kul ağlar.
.
Şah Hatayi’m neler gelir dilimden
Hakikat kuşağın çözme belinden
Nice özün bilmez Derviş elinden
Hırka ağlar, Tülbent ağlar, Şal ağlar.
.
(Şah HATAYİ)

1...899091...190190 Sayfanın 90. Sayfası

MÜZİK DİNLE

VİDEO İZLE

Defol

Bilmez idim dert verer

Dünya Lideri kime denir

Güncel Bölümler

Bize yazın: sosyalmedya@aleviyol.de