Gönül bir saraydır sevgi sultandır
İnsanlar kendini bildiği zaman
Ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır
Canım ya Hızır gözü kör olana ne yapsın Hızır

Garibanın gözlerinde sel olmaz, canım sel olmaz
Dertli kerem boşa yanıp kül olmaz
İnsanlık bir bütün asla el olmaz
İnsanlar kendini bildiği zaman
Ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır
Canım ya Hızır gözü görenlere her yerden hazır

Cahil olan cahil şaşar bu işe
Kamil olan kişi eyler tam aşa
Ne gerek kavgaya, ne lüzum savaşa
İnsanlar kendini bildiği zaman
Ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır
Canım ya Hızır gözü görenlere her yerden hazır

Haydar Haydar Haydar Haydar
Ozanım ben yalanlara karnım tok
Gelir geçten başa bunca şuk
Dost perişan çağırmana gerek yok
İnsanlar kendini bildiği zaman
Dost perişan bağırmana gerek yok
İnsanlar kendini bildiği zaman.
Ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır ya Hızır
Canım ya Hızır gözü kör olana ne yapsın Hızır

Allah meded yâ Muhammed yâ Ali
Günahkârım günâhımı bağışla
İmâm-ı Hüseyin Bektaş-ı Velî
Günahkârım günâhımı bağışla
 
Halil’in nârını çemen eyleyen
Münkirin gönlünü güman eyleyen
Doksan bin kâfiri îmân eyleyen
Günahkârım günâhımı bağışla
 
Hazret-i üveys’in nikabın veren
Serdar Muhammed’İn yolunda duran
Bin bir kelâm Hazret-i Musa’dan soran
Günahkârım günâhımı bağışla
 
İmam Hasan’la serin ele alan
İmam Hüseyin’le nur şehîd olan
Zeynel’in zindanda pâyine gelen
Günahkârım günâhımı bağışla
 
İmam Bâkır kazanında sırr olan
On iki buyruğu Câfer’e salan
On hâtemi birinde tamam kılan
Günahkârım günâhımı bağışla
 
Musa Kâzım’ın Rızâ’la pazarı
İsm-i azam okur kılar gazâyı
Yer yok iken gök yok iken ezeli
 Günahkârım günâhımı bağışla
 
Kün deyüb cihânın binâsın kuran
Eyyub’u unulmaz derdlere salan
Takî Nakî Askerîye yâr olan
Günahkârım günâhımı bağışla
 
Eyyub’un kurdunu döküb sağ eden
Harman çöpünü ifrite bağ eden
Mi’racda ol Muhammed’e car eden
Günahkârım günâhımı bağışla
 
Bu Fakir Ednâ’ya sevdâyı kılan
üstâdım Hatâyî dersini alan
Bunda kalanların carına gelen
Günahkârım günâhımı bağışla

Küfür ile imânını taşladım
Hatâ benden atâ senden yâ Ali
Ben bilirim günâhkâr olduğumu
Hatâ benden atâ senden yâ Ali
 
Başıma geldi ol gördüğüm düşler
Yaram yürektedir sızılar işler
Kul günah işler de sultan bağışlar
Hatâ benden atâ senden yâ Ali
 
Tâlib yol içinde olmaz babasız
Harman savrulur mu yelsiz yabasız
Kul hatâsız olmaz hatâ tevbesiz
Hatâ benden atâ senden yâ Ali
 
Derdim çoktur dermânını etmezdim
Hak’kı koyub bâtıl dîne gitmezdim
Beni yaratmasan günah etmezdim
Hatâ benden atâ senden yâ Ali
 
Alnımıza yazılmıştır yazılar
Yüreğim başında yaram sızılar
Kul Derviş eder ki gerçek gaziler
Hatâ benden atâ senden ya Ali

Kûy-i yâr ayrılığı çeşmimi hunpaş etti
Yuttuğum hunu ciğer kendimi ayyaş etti
Çektiğim âhı siyah sırrımı hep fâşetti
Beni sâkii Elest gör nice kallâş etti
Nazarı Şahı erenler bizi Bektaş etti
Ali Aşkı Namımızı Ali böyle Kızılbaş etti
 
Biz harabatileriz talibi şöhret değiliz
Gerçi Bektaşîyiz dahili halvet değiliz
Zâhidâ siz gibi meftunu ibadet değiliz
Dârı ukbada dahi mâili cennet değiliz
Nazarı Şahı erenler bizi Bektaş etti
Ali Aşkı Namımızı Ali böyle Kızılbaş etti
 
Doğru ver vâzını kim atfı mekal etme bize
Ameli fasidini böyle misal etme bize
Bilmeyiz hayr ü şerri çünkü sual etme bize
Gel kötü huylarının hepsini mal etme bize
Nazarı Sahi erenler bizi Bektas etti * *
Ali Aşkı Namımızı Ali böyle Kızılbaş etti
 
Biz garibi vatanız dârı cihanda kaldık
Derdimiz tazeleyip yakma bizi biz yandık
Dağı Hayder vurulup sinemize dağlandık
Babı evlâdı Ali kıtmiriyiz bağlandık
Nazarı Sahi erenler bizi Bektas etti
Ali Aşkı Namımızı Ali böyle Kızılbaş etti
 
Mezhebim belli değil başka bir esrarım yok
Ele teşbih dile vird belde de zunnarım yok
Düşmana bir zararım dostuma bir kârım yok
El ile Kadrî cidal eyliyecek varım yok
Nazarı Sahi erenler bizi Bektas etti
Ali Aşkı Namımızı Ali böyle Kızılbaş etti

 
Bu zümre-i gülşâha Kızılbâşi desünler
Ol sâki-i Kevser bize ayyâşi desünler
Hoş fırka-i münkir bize kallâşi desünler
Ben fahr ederim kim bana Bektaşî desünler
Dergâh-ı Ali’nin bu da bir tâşı desünler
 
Cebr eylemediler bana ben kendim özendim
Mürşid aradım bilmek içün kendimi kendim
Dünyâda vü ukbâda ne be’s vardır efendim
Ben fahr ederim kim bana Bektaşî desünler
Dergâh-ı Ali’nin bu da bir tâşı desünler
 
Münkir gibi katı’ı tarîk olmayayım ben
Câhil sıfat a’dâya refîk olmayayım ben
Anlar gibi lâ’netlere gark olmayayım ben
Ben fahr ederim kim bana Bektaşî desünler
Dergâh-ı Ali’nin bu da bir tâşı desünler
 
Rahmet Ali evlâdına düşmânına lâ’net
Lâ’net o Yezîd’in din ü îmanına lâ’net
İkrârını inkâr edenin cânına lâ’net
Ben fahr ederim kim bana Bektaşî desünier
Dergâh-ı Ali’nin bu da bir tâşı desünler
 
Geh râh-ı Ali Zikri geh erkân-ı velîde
Âdâb ile erkân ile rûz-u ezelîde
Bu oldu bizim kısmetimiz Kalûbelî’de
Ben fahr ederim kim bana Bektaşî desünler
Dergâh-ı Alî’nin bu da bir tâşı desünler