Hamdilullah erdi hakkın ihsanı,
Ehli irfan olan fark etti bizi.
Ta ezel ervahta küllü noksanı,
Neyhi münkir olan terketti bizi.

Yükün tuttun lalü güher dûr ile,
Evliya erkânı erdi, sır ile,
Şah katarı doldu gerçek er ile,
Muhabbet gölüne gark etti bizi.

Üç feriştah koptu Horasan pirden,
İkisi zahirden birisi sırdan,
Sekiz beşten çıktı, beş oldu, birden.
Arifler anlayıp fark etti bizi.

Yel havayı gezer su arkın buldu,
Ateş ile toprak, cebr ile geldi,
Hazret-i Adem’i Harran’a saldı.
Atamız çift koşup herk etti bizi.

Evvel insan idim, hayvandan geldim.
Koyun oldum çok sürüde yayıldım,
SADIK’ der hamdolsun kalıbım buldum.
Evliya yoluna sevk etti bizi..

Kamil mürşide varmayan;
Ehli-Beyti ulu bilmez.
Hakkın sırrına ermeyen;
Özü hardır gülü bilmez.

Şeytan şaşırtmış onları,
Zehir zukkumdur honları,
Yarın esfeldir canları
Nasip veren eli bilmez.

Yediullah yedi ayettir.
Ona erişenler zattır.
Güruhu-Naci ispattır.
Daha özge halin bilmez.

Şeriatı hak bilmeyen,
Tarikata kul olmayan,
Marifet ehli olmayan,
Hakikatın halin bilmez.

Bu SADIK’in edne hali,
Hünkar Hacı Bektaş Veli,
Biz bulmuşuz doğru yolu,
Aksi giden yolun bilmez.

Gönül sakın yüksek uçma havadan,
Hakka in, tûraba yola bak yola,
Kur’anda okunan kelama inan,
Çık yetmişikiden hala bak hala.

Sarraf gevherini alana satar,
İlmihâlin bilen mürşide yeter,
Yarın mahşer günü peşinden tutar,
Sıtkıyla yapışan ele bak ele.

Kamiller mürşidin özünden seçer,
Hakkın emrin tutan neyhinden kaçar,
Arifler katreyi meyinden içer,
Rahmet deryasında göle bak göle.

Ferdi Ali vahit oldu Muhammed,
Bunları sevene kuruldu cennet,
Nuseyriyi öldürdü cana minnet,
Vahit sesin diyen dile bak dile,

Aşıklar ûstazdan aldı haberi,
Er olanlar seçer goncayı harı,
SADIK’ı kurt iken eyledi arı,
Kudret honundaki bala bak bala…

Arif bir sözde bin söyler,
Alana bir nişan olur,
Duyana nasihat eyler,
Duymayan perisan olur.

Hoyrat nefsini güldürür,
Yanlış iğvaya yeldirir,
Cahil bir nefes öldürür,
Bir nefeste bin kan olur.

Emri haktan kavli nebi,
Tutarsın büyük sevabı,
Çıkınca haklı cevabı,
Elbet nefeste can olur.

Nadan olan kalır naçar,
Daim beyhudeye kaçar,
Arif gelir, kapı açar,
Gönüllerde ruşen olur.

Müşkülün mürşitten kandır,
Yönünü mevlaya döndür,
Delilsiz sohbet haramdır,
Sözde delil pünhan olur.

Hakka doğru yolu gözet,
Müsahibin dolu gözet,
Rehberde bir eli gözet,
Pir sana erişen olur.

Bu dünya bir hayı huydur,
Özün ihtimama uydur,
İftira bir kötü şeydir,
Kuldan kula bühtan olur.

Pir yoluna koyun başı,
Bilin bunda, görün işi,
Tabibin bulmayan kişi
Azar yara, keşen olur.

Hikmeti çoktur hüdanın,
Şah Aliyel Murtazanın,
Bu SADIK Abdal Geda’nın,
Sözüne gülüşen olur…

Bu dünyayı geçiribem hayınan,
Kimse kulak vermez dostum sadama.
Fukara yükünü yükler tayınan,
Kabadan olanlar gelmez obama.

Derdin bendim, sen bilirdin halimi,
Alan yoktur, kime satam lâlûmü,
Bu aşkın kemendi büktü belimi,
Takatim yok hücum edem kademe.

Şebi şeker birbirine karıldı,
Mahluk azdı her belalar verildi.
Namız-atlı kız oğlana görüldü.
Irîhası çirkin geldi dideme.

Dostum buda bir bellice yıl oldu.
Pul altını geçti, altın pul oldu.
Kızoğlan kalmadı hepsi dul oldu.
Onun için rağbet yoktur adama.

Aksayvan içinde yazı yazılsın,
Ana rahiminde atsın, sızısın.
Öldürenler gazi oldu, bazısın.
Anasırdan anlamıyan cıdama.

Sakın ol unutma lokmanın hakkın,
Meydanda arif var sözünü sakın,
Gülyüzlü pirimi görmektir, arzum,
Geldi çattı şey kalmadı vademe.

Beyandır hallerim Pîr sana beyan,
Kalbe mihman olup, demeden duyan,
Bir katre meniden nişanın koyan,
SADIK derki, sığınmışam hûdama..

Bugün seyyah oldum alem içinde,
Hublar perde çeker sultanı gördüm,
Götüren pir amma kendi nevcivan,
Selmanın çininde oğlanı gördüm,

Günde yüzbin kulun ismini yazar,
Kimisi pünhanda kimisi gezer,
Cebrail sorucu Ali’den nazar,
Derde şifa veren lokmanı gördüm.

Hasan ile Hüseyin’in atası,
Cümle evliyanın gerçek pütası,
Dört kapının kırk makamın ustası,
Hakikat babında yektanı gördüm.

Zeynel Abidin’dir erkanı alan,
Bakır’dır önünde kılavuz olan,
Cafer’i Sadık’ tır meydana gelen,
Musa’ya ders veren ûmranı gördüm.

Kazım’dır Musa’nın müşkülün seçen,
Îmamı Rıza’nın şerbetin içen,
Taki ve Naki’yi günahtan geçen,
Kırklar meydanında mihmanı gördüm.

Hasan-el Askeri çekti bayrağı,
Mehdi Ali, resul erenler beği,
Onikidir yerin gögün direği,
SADIK’a ders veren süphanı gördüm