Arif bir sözde bin söyler,
Alana bir nişan olur,
Duyana nasihat eyler,
Duymayan perisan olur.

Hoyrat nefsini güldürür,
Yanlış iğvaya yeldirir,
Cahil bir nefes öldürür,
Bir nefeste bin kan olur.

Emri haktan kavli nebi,
Tutarsın büyük sevabı,
Çıkınca haklı cevabı,
Elbet nefeste can olur.

Nadan olan kalır naçar,
Daim beyhudeye kaçar,
Arif gelir, kapı açar,
Gönüllerde ruşen olur.

Müşkülün mürşitten kandır,
Yönünü mevlaya döndür,
Delilsiz sohbet haramdır,
Sözde delil pünhan olur.

Hakka doğru yolu gözet,
Müsahibin dolu gözet,
Rehberde bir eli gözet,
Pir sana erişen olur.

Bu dünya bir hayı huydur,
Özün ihtimama uydur,
İftira bir kötü şeydir,
Kuldan kula bühtan olur.

Pir yoluna koyun başı,
Bilin bunda, görün işi,
Tabibin bulmayan kişi
Azar yara, keşen olur.

Hikmeti çoktur hüdanın,
Şah Aliyel Murtazanın,
Bu SADIK Abdal Geda’nın,
Sözüne gülüşen olur…

Anka meydan almaz,dik uçmayınan,
Meydan alan türap olur hak olur,
Hercan aşık olmaz mey içmeyinen,
Aşıkların sineleri çek olur.

Adamlık ilimdir her can fehmetmez,
Fehmetmeyen canlar menzile yetmez,
Cahile bin söyle biri kâr etmez,
Kâmilin sohbeti yeke yek olur.

Arif ol duvara kılma secdeyi,
Hak orda ayırmaz yoksulu beyi,
Bir gönüle yapma iki sarayı,
Gerek harap gerek mamur tek olur.

Divanalar hoş seyreyler alemi,
Hak ona yazmadı levh-i kalemi,
Eğer arif isen dinle kelamı,
Kızoğlan kız olan sütten pak olur.

Karaçalıya aşı vursan gül olmaz,
Sarrafın elinde altın pul olmaz,
SADIK der bu dünya kimseye kalmaz,
Er olanlar don değişir, bâki olur…

Boş değildir şu alemde,.
Herbiri bir kâra mest
İnsi cinsi yok ademde,
Kalmamış avare mest.

İblisi boşta koymuştur.
Hak habibi zülcelâl,
Nemrudu ol nara attı.
Hariciler finnara mest.

Hak kelamını ketmetse,
Bile bile bir kişi,
Evliyalar kabul etmez.
Billahi ol nara mest.

Evliyalar atasıdır.
Ceddi Ibrahim Halil,
Tacı name bahş olunca,
Nail oldu nura mest.

Doğdu vahidi Muhammed,
Seçti Haşim kavmini,
Kimisi yara yar oldu.
Kimisi ağyara mest.

Hak habibine miraçta,
Namazı bahş eyledi,
Kudretinden tevhid indi.
Tevhidi tekrara mest.

Şemleyi kırk pare böldü
Coşa geldi mürselin
Kırklar o demde beline
Bağladılar kemer-best

Doksanbin kelam danıştı.
Hak habibi zülcelâl,
O sırra agah olanlar,
Ahmed-i Muhtara mest.

Canı cismi birdir amma,
Xulku huyu bir değil,
Kimisi Ali ehli oldu.
Kimisi antara mest.

Akıllı isen ey birader,
İlmini mürşitten al.
Mürşid-i Kâmil olanın,
Arzusu didara mest.

Evliyalar enbiyalar,
Serfirazı şahımız
Bu SADIK abdal biçare,
Ol gani Hünkara mest

Dost cefa göndermiş aşıka gamı,
Nuş eder curasın zehir isede,
Kör olan fehmetmez hakkı ademde,
Her saat yanında zuhur isede.

Hak resul ile eyledi ülfet,
Üç huruftan oldu Ademe rahmet,
Kemde kemâl olmaz cahilde rağbet,
Ta ezelden ırkı tahir isede.

Kalû-beli diyen hakka kul oldu.
Kalûye le diyen arada kaldı,
Her can kısvetin engine aldı,
Çeker o cefayı kahır isede

Her dem tecellide aldı irengi,
Halis aşk atında adet üzengi,
Akıl cevahirdir kemal mihengi,
Çalmayınca açılmaz bahir isede

Her şahıs zatında ervahın kovar,
Hakkı inkar eden ayağın döğer,
Batın kılıcını kırasan meğer,
SADIK der inayet mînnur isede…

İlahi sen bilirsen halımı,
Kimi hasta bekler kimi sağ gözler,
Kör olanlar ırak sayar ölümü,
Geçirmiş vadesin hemen çağ gözler.

Kimi yara ağzı geçer yol gibi,
Kimi turap olmuş tozar yel gibi,
Kimi solgun kimi açar gül gibi,
Kimi aşkı kement etmiş, bağ gözler.

Kâmil hizmetiyle helal kâr eyler.
Cahil olan iblis gibi ar eyler.
Kimi yalan söyler yüzün kara eyler,
İnanmaz gerçeğe hemen lağv gözler.

Kimi nefsinden düşmüş telaşa,
Arif olan durmuş eyler temaşa,
Kimi derviş olmuş Hacı Bektaş’a,
Kimi padişahtan tuğ gözler.

Kimi tımar ister kimisi manda,
Hak mihman olmuştur olduğu handa,
SADIK kuldur kusuru çok cihanda
Sever şahı günahından yeğ gözler.

Divane gönlüm aldı al ile,
Acep nerde sevdiğimin durağı,
Yükün tutmuş dûrrü gevher lal ile,
Anın aşkı bu sinemin fırağı.

Doğruluktur türlü şeyi var eden,
Girip üstad meydanında kâr eden,
Aşık olmaz hak kelama ar eden,
Hizmet ile her nesnenin çırağı.

Sende bir gerçeğe bağla özünü,
Fırsat elde iken avla bazını,
Rakiplere ifşa etme sözünü,
Sakın ol bozdurma bostanı bağı.

Nice canlar zühur etti cihana,
Kimi aşka düştü kimi dû hana,
Şaki mesken etti konduğu hana,
Konmadığı hana vermez tutsağı,

Gözüme düş geldi yarin cemalı,
Neylerim dünyada devleti malı,
SADIK der mürşitten iste kemâlı,
Karga bülbül için çekmez yasağı