Ana Sayfa Blog Sayfa 198

Kimse bana yaran olmaz yar olmaz

0

Kimse bana yaran olmaz yar olmaz
Mertlik hırkasını giydim giyeli
Dünya bomboş olsa bana yer kalmaz
İnsana muhabbet duydum duyalı

Bu Kızılbaş oldu ummaz dediler
Kapıya bacaya konmaz dediler
Kestiği haramdır yenmez dediler
Şah Hüsey’n’e gönül verdim vereli

İmanım hükümdar benliğim esir
Ehli Bey t’i sevdim dediler kusur
Kimi korkak dedi kimi de cesur
Kurt ile kuzuyu yaydım yayalı

Kimi benden kağıt hüccet arıyor
Hal bilmeyen dib dedemi soruyor
Dostlar ölümüme karar veriyor
Sefil Selimi’yim dedim diyeli

Devredip gezerken dar-ı fenayı

0

Devredip gezerken dar-ı fenayı
Bağdat diyarına vardın mı turnam
Medine şehrinde Fatma Anayı
Makamı andadır gördün mü turnam

Biz de beli dedik nice uluya
İman aldık ikrar verdik veliye
Necef deryasında İmam Ali’ye
Bu deryaya yüzler sürdün mü turnam

Medayin şehrinde Selman’a varıp
Bağdat’da Kazım’ın kabrini görüp
Baş eğip hem eşiğine yüz sürüp
İkrara bend olup durdun mu turnam

Her şehit de Kerbela’da çürümez
Haktan izin yoktur kalkıp yürümez
İmam Hüseyin’in kanı kuramaz
Şehitler serdarın gördün mü turnam

Hazreti Eyyub’un nikabın kaldır
Tende iki kurt var neye maildir
Biri ipek sarar biri balımdır
Bunların sırrına erdin mi turnam

Veysel Karan’ gezer idi Yemen’de
Serin verdi On iki imam yolunda
İmam Mehdi hangi vakt u zamanda
Nasıl zuhur eder sordun mu turnam

Kul Hüsey’n’ im der ki hakka varalım
Varıp o dergaha yüzler sürelim
Can baş feda olsun Şahı görelim
Sen de o sultanı gördün mü turnam

Ne kadar bilirsen bilene danış

0

Ne kadar bilirsen bilene danış
Danışan dağlan aşar mı aşar
Danışmadan yola düşse bir kişi
Yorulup yollarda şaşar mı şaşar

Uzak ol cahilden kamile yakın
Sözümde mana yok darılma sakın
Hasmın karıncaysa merdane takın
Ummadığın taş başa düşer mi düşer

Altından bir pula olur mu kabul
Konuş ki ehl ile olasın ehil
Konuşma cahille olursun cahil
Kişi itibardan düşer mi düşer

Abdal Pir Sultan’ ım böyle mi olur
Herkes ettiğini elbette bulur
Alıcı kuşların ömrü az olur
Akbaba zararsız yaşar mı yaşar

Tamirci Çırağı

0

Bir zamanlar yıl 1975, Cem Karaca
bir konserde Tamirci Çırağını söylerken…

Cem Karaca’ yı efsane yapan tek özelliği muhteşem sesi ve yorumu değildi tabi.
Bir çok yeteneğinin yanında sahnede tiyatral
bir tarzının olmasının da bunda büyük bir payı vardı. Mesela, sahnede Tamirci Çırağı parçasını söylerken üstüne yağlı tamirci tulumu giyerdi.

TAMİRCİ ÇIRAĞI.

Ustama dedim ki bugün giymeyim tulumları
Arkası puslu aynamda taradım saçlarımı
Gelecekti bugün geri arabayı almaya
O romandaki hayali belki gerçek yapmaya

Durdu zaman durdu dünya girdi içeri kapıdan
Öylece bakakaldım gözümü ayırmadan
Arabanın kapısını açtım açtım girsin içeri
Kalktı hilal kaşları sordu kim bu serseri

Çekti gitti arabayla ekzozuna boğuldum
Gözümde tomurcuk yaşlar ağır ağır doğruldum
Ustam geldı sırtıma vurdu unut dedı romanları
İşçisin sen işçi kal giy dedi tulumları

Karl Marks bakın ne demiş?

0

Karl Marks bakın ne demişti:
Cehalet, ayrıcalıklı sınıfın elinde ustaca kullandığı bir silahtır.
Cehalet asla sorgulamaz, daima yargılar.
Cehalet öğrenmez, yalnızca ve hep inanır.
Cehalet asla okumaz ve öğrenmez, gerek duymaz, o hep hatmeder.
Cehalet asla hoş görmez, hep katleder.
Cehalet ilkeldir, asla sosyalleşmez.

Sen bir ceylan olsan ben de bir avcı

0

Sen bir ceylan olsan ben de bir avcı
Avlasam çöllerde saz ile seni
Bulunmaz dermanı yoktur ilacı
Vursam yaralasam söz ile seni

Kurulma sevdiğim güzelim deyin
Bağlama karayı allan geyin
Ben bir çoban olsam sen de bir koyun
Beslesem elimde tuz ile seni

Koyun olsam otlatırdım yaylada
Tellerini yoldurmazdım hoyrada
Balık olsan takla dönsen deryada
Düşürsem toruma hız ile seni

Veysel der ismini koymam dilimden
Ayrı düştüm vatanımdan ilimden
Kuş olsan da kurtulmazdın elimden
Eğer görse idim göz ile seni

Beni Hor Görme Kardeşim

0

Beni Hor Görme Kardeşim
Sen Altınsın Ben Tunç Muyum
Aynı Vardan Var Olmuşuz
Sen Gümüşsün Ben Saç Mıyım

Ne Var İse Sende Bende
Aynı Varlık Her Bedende
Yarın Mezara Girende
Sen Toksun Da Ben Aç Mıyım

Kimi Molla Kimi Derviş
Allah Bize Neler Vermiş
Kimi Arı Çiçek Dermiş
Sen Balsın Da Ben Cec Mıyım

Topraktandır Cümle Beden
Nefsini Öldür Ölmeden
Böyle Emretmiş Yaradan
Sen Kalemsin Ben Uç Muyum

Tabiata Veysel Aşık
Topraktan Olduk Kardaşık
Aynı Yolcuyuz Yoldaşık
Sen Yolcusun Ben Bacmıyım

Çıktık Horasan’dan eyledik sökün

0

Çıktık Horasan’dan eyledik sökün
Düşürdüler bizi tozlu yollara
Omuzda parlıyor kargı cıdalar
Aşırdılar bizi karlı dağlara

Bölük bölük oldu yüklendi göçler
Atlandı yaşlılar yayandır gençler
Başımıza geldi gördüğü düşler
Düşürdüler bizi gurbet ellere

Gahi konduk gahi göçtük yollara
Bilip bilmediğim gurbet ellere
Alem dağlarından şu düz çöllere
Şimden sonra destan olsun dillere

Oradan yükledik geldik Culab’a
Seksen dört bir erdir gelmez hesaba
Deve koyun çoktur insan kalaba
Susuz hayvan inileşir göllere

Dedemoğlu der ki aşkın bağından
Aşırdılar bizi Yozgat dağından
Anadolu Sivas şehri sağından
Bizden sonra bir nam kalsın illere

Tokat ellerinden aldım bakırı

0

Tokat ellerinden aldım bakırı
İncitmeyin fukarayı fakiri
Boz bulanık seller gibi rakıyı
İçirin beylere ben gelene dek

Atımı bağladım ben bir hozana
Merhamet etmeyin oyun bozana
Yetmiş batman pirinç küçük kazana
Yedirin beylere ben gelene dek

Ben bir Köroğlu”yum dağda gezerim
Esen rüzgarlardan hile sezerim
Demir kürüng ilen kafaz ezerim
İlişmen fakıra ben gelene dek

Üç beş aşık biraraya gelmişler

0

Üç beş aşık biraraya gelmişler
Onlar birbirine meydan ederler
İkrarından dönmez kavli sadıklar
Hakikat sırrını pünhan ederler

Olaydın onların darına berdar
Cümlesine oldu aklım tarümar
On iki koyunum üç beş kuzum var
Gönül yaylasında cevlan ederler

Dertli bu dertlere düşenden beri
Kimi geri çeker kimi ileri
Çeksem irakibi girmez içeri
Hakikata kuru bühtan ederler

İndim seyreyledim demi devranı

0

İndim seyreyledim demi devranı
Ay doğmadı vallah günden ezeli
Katarlanmış Şah’ın gerçek kulları
Kim bu mülke kondu bundan ezeli

Derya kenarında mülküm sel aldı
Üstad nefesinden gerçek kul oldu
Değirmene vardım unum yel aldı
Yüküm tane idi undan ezeli

Murtaza Ali’yi gördüm can oldum
Muhammed’e erdim gevherkan oldum
Kaptan kaba süzüldüm kızıl kan oldum
Bir kadre (damla) su idim kandan ezeli

Muhammed Ali’nin darına durdum
Kırklar meydanından bu deme erdim
Yolcunun durağı o hana vardım
Durağım kandildir handan ezeli

Kul Hüseyin’im bunu böyle söyledi
İnip aşkın deryasını boyladı
Dünkü gelen aşık bugün söyledi
Biz bunu söyledik dünden ezeli

Adem oğlu dünyaya gelince

0

Adem oğlu dünyaya gelince
Taze açılmış fidana benzer
Bir yaşına kadem basınca
Bülbül gibi şakır gülşene benzer

İki yaşında kalkar oturur
Üç yaşında açuk manalar getürür
Dört yaşında hamaylisin götürür
Beş yaşında bağ u bostana benzer

Altısında fehmeder düşünü
Yedisinde düşürür dişini
Sekizinde fehmeder işini
Dokuzunda mah-ı tabana benzer

On yaşında taze güldür kokulur
On birinde gül gibi açılur
On’ikisinde boy gösterür seçilür
On üçünde selvi revana benzer

On dördünde mahbubluğu çağıdır
On beşinde gören aklın dağıdır
On altısında sanki cennet bağıdır
On yedisinde kaşlar kemana benzer

On sekizinde fehmeder arını
On dokuzda gözedür şikarını
Yirmisinde kimse bilmez sırrını
Talimin almış şahana benzer

Yirmi beşinde bir hoşça görünür
Otuzunda akan sular durulur
Otuz beşinde meclislerde anılur
Yarana karışmış irfana benzer

Kırk yaşında gazel gibi bağlarda
Kırk beşinde günahların ağlarda
Ellisinde Suphana bel bağlar da
Yüklemiş yükünü kervana benzer

Elli beşinde ettikleri düş olur
Altmışında pirlik gelür kış olur
Altmış beşinde gözleri yaş olur
Dağ başına çıkmış güneşe benzer

Yetmişinde ağrı iner dizine
Yetmiş beşde duman çöker gözüne
Sekseninde kimse bakmaz yüzüne
Baykuş oturmuş virane benzer

Seksen beşinde beli bükülünce
Doksanın defterin dürülünce
Doksan beşinde ömrün serilince
Bir günde savrulmuş harmana benzer

Kul Hüseyin yüz yaşına varınca
Hakile hak olup yeksana benzer

Akıl ermez yaradanın işine

0

Akıl ermez yaradanın işine
Muhammed Aliye indi bu Kurban
Kurban olam kudretinin nuruna
Hasan Hüseyne indi bu kurban

Ol imam Zeynelin destinde idim
Muhammed Bakır ın dostunda idim
Caferi Sadık in postunda idim
Musa Kazim Rızaya indi bu Kurban

Muhammed Takinin nurunda idim
Aliyül Nakinin sırrında idim
Hasanül Askerin darında idim
Muhammed Mehtiye indi bu Kurban

Aslı Şahı Merdan gurühu Naci
Gerğeße baßlıdır bu yolun ucu
Senede bir kurban talibin borcu
Piri Tarikata indi bu Kurban

Tarikattan hakikate ereler
Cenneti Alaya hülle sereler
Muhammed Alinin yüzün göreler
Erenler aŞkına indi bu Kurban

Şah Hatayim eder bilirmi her can
Kurbanın üstüne yürüdü erkan
Tırnaßında tespih, kanında mercan
Mümin müslümana indi bu Kurban

Mustafâ’dan dinle ey ârif benim evrâdımı

0

Mustafâ’dan dinle ey ârif benim evrâdımı
Gel beri gör Murtazâ’dan dem-be-dem feryâdımı
Tâ ezelden hubb-ı Haydar ördüler bünyâdımı
Sevmişim cân u gönülden ben İmâm-ı Kâzım’ı

Şah Hasan Hulk-ı Rızâ’dan zâhir oldu her sıfât
Hem Hüseyn-i Kerbelâ’dan keşf olur envâr-ı zât
Nesl-i Şâh’ı sevdi her kim buldu memâtta hayât
Sevmişim cân u gönülden ben İmâm-ı Kâzım’ı

Şah Alî Zeyne’l-Abâ’dır cânımız cânânımız
Hem Muhammed Bâkır u Ca’fer’durur bürhânımız
Âl ü evlâdına tâ bin candan kurbânımız
Sevmişim cân u gönülden ben İmâm-ı Kâzım’ı

Şah Alî Mûsâ Rızâ’dır kıblegâh-ı mü’minân
Şah Takî vü bâ-Nakî zikrim dilimde her zamân
Bunların dostluğuna var oldu hep cümle cihân
Sevmişim cân u gönülden ben İmâm-ı Kâzım’ı

Bu Virânî derd-mendim medh-i Şâh’i söylerim
Askerî hem Mehdi-i Peşt ü Penâh’ı söylerim
Gayriden el çekmişim ol Pâdişâh’ı söylerim
Sevmişim cân u gönülden ben İmâm-ı Kâzım’ı

Seni Şah’a gider derler

0

Seni Şah’a gider derler
Gel gitme güzel Kalender
Anan atan yüzün suyun
Gel gitme güzel Kalender

Hacı Bektaş değil m’atan
Kerbela’da mekan tutan
Hünkâr Veli değil m’öten
Gel gitme güzel Kalender

Bölük bölük oldu beyler
Yedilmez oldu yedekler
Terketme güzel Kalender
Gel gitme güzel Kalender

Sen Hacı Bektaş oğlusun
Şu aleme dopdolusun
Sen de bir erin oğlusun
Gel gitme güzel Kalender

Koyun Abdal durmuş ağlar
Kurulmaz oldu otağlar
Dikildi sayvanlar tuğlar
Gel gitme güzel Kalender