
Derülüben Hak cemine gelenler
Derülüben Hak cemine gelenler
Edeb ile erkân ile gelmeli
Ayn-ı cemde saf oturan saf duran
Mahabbette hazin hazin gülmeli
Ayn-ı cem kardeşler yeriniz bilin
Taşra çıkarsanız gönülde kalın
Bu yol sâhibinin himmetin alın
Mü’minin başında devlet olmalı
Mü’min niçün kir getirmez yüzüne
Niyaz eder dedesinin dizine
Kıyamette mil sokarlar gözüne
Mürşidin niyâzın dilden olmalı
Baylığ ile varlık benlik getiren
Bulunur mu kendi kendin getiren
Mürşid ile bir döşeğe oturan
Kıyâmette yüz üstüne kalmalı
Kudretin meyinden bizler de içtik
Aşkın küresinden kaynadık coştuk
Anlar baştır bizler ayağa düştük
Aman kardeş haddimizi bilmeli
Mümin olan mü’min nice olmalı
Dışarıya pazvandını salmalı
Süpürgeci süpürgesin almalı
Her hizmetler yerli yerin bulmalı
Şakacılar saka suyun doldurdu
Mürşid parmağını suya daldırdı
Bir damlası birbir şeytan öldürdü
Nûş edüb münkire lânet kılmalı
Okunur nefesler çalınır düvaz
Hayır nasihati pirlerden duy yaz
Anda kabul olur bin türlü niyaz
Fark edüb de törelerin bilmeli
Dede olan mürşidliğin bildirdi
Ayn-ı Cemi gülbang ile doldurdu
Cem halkını ayak üstü kaldırdı
Sâkin olup yerli yerin bulmalı
Uyanır zâkirler çalınır sazlar
Anda kabul olur niyazlar nazlar
Gele sanma ede gelinler kızlar
Mü’min olan buna murad almalı
Bunu böyle kurmuş asıldan kuran
Emr olunca gelir sofrayı kuran
Dedemiz deyince oturan duran
Hiç gaybetsiz evinize varmalı
Boştur sanma Kul Çevrinin emeği
Sakın kardeş bâkî sanma dünyâyı
Gayet pâktır erenlerin yumağı
Kurban kesüb yılda bir kez yunmalı.
canım erenlere kurban
canım erenlere kurban
serim meydanda meydanda
ikrarım ezelden kadim
canım meydanda meydanda
yanarım yoktur dumanım
gönlümde yoktur gümanım
al malım bağışla canım
varım meydanda meydanda
kellem koltuğuma aldım
kan ettim kapına geldim
ettiğime pişman oldum
dar’ım meydanda meydanda
münkir rakipten kaçın
müminim hulle don biçin
ben bülbülüm bir gül için
zarım meydanda meydanda
gerçek olan olur gani
gani olan olur veli
nesimi’yem yüzün beni
derim meydanda meydanda
Gaziler cihanın müddeti doldu
Gaziler cihanın müddeti doldu
Dünya bir acayip zamana kaldı
insanda itimat itikat n’oldu
Hemen bir zan ile güman’a kaldı
Meydan eri oldu hep zulümkarlar
Ben tabibim diyen yüzün karalar
Yanlış merhem ile azdı yaralar
Bir hakiki sadık lokmana kaldı
Düşerler ardına kil ile kâlin
Varmazlar yanına ehl-i kemalin
Mahlukün ettiği ceng-ü cidalin
Cümlesi bir ulu divan’a kaldı
Gerçek erenlerin emsali yokdur
Bilirim dört kapı kırk makam haktır
Ehl-i hak olana hiç hörmet yoktur
Rağbet yalan ile şeytana kaldı
Güzide der güçtür nefsin öldürmek
Erlik midir koymadığın kaldırmak
Zamane halkına Hak’kı bildirmek
Mehdi gibi sahip zamana kaldı
Arifim deyipte çok bilir olma
Arifim deyipte çok bilir olma
Yahşiyi yamandan seçe gör gönül
Küfür deryasında gümana dalma
Küfrünü imandan seçe gör gönül
Gerçekler Ali den dolu içtiler
7 nefesinden ruhu seçtiler
Bu mülke gelenler konup göçtüler
Rıza ile konup göçegör gönül
Evliya enbiya cennete doldu
Fenaya güvenen fenada kaldı
ölmeden evveli gerçekler öldü
ölmeden kefenin biçegör gönül
Söylemiş dinlemiş sözünü bilmez
Yalandır yalan özünü bilmez
Arifi billaha teslimi olmaz
Olduğu meydandan kaça gör gönül
Hasan ile Hüseyin Zeyneldir şahım
Bakır cafer Kazım Rızadır mahım
Taki Naki Askeridir penahım
Mehdi aleminde aça gör gönül
Kul Şükrü Abdalım bu dünya yalan
Yezidin dinine verelim talan
Birdir giden birdir gelen bir kalan
Hicap perdesinden seçe gör gönül
Derde tabi oldum tabibi buldum
Derde tabi oldum tabibi buldum
Buldum ki tabibin derdi benden çok
Her derdin dermanı ondadır bildim
Ne hikmet ki onun derdi benden çok
Dertli olan düşünmesin boşuna
Kul olanın neler gelir başına
Taaccüb eyledim Hakk’ın işine
Her derdi kendine reva görmüş Hak
Dertli demesin ki ne idi suçum?
Derdiniz çok ise dertliye açın
Ehl-i beyt’e gam yoldaş olduğumçün
Âşık isen dertli sinen oda yak
Böyle kurmuş bu dünyayı kurunca
Ağlamayı gülmeye eş verince
Tabibler tabibi de dertli olunca
Besbelli ki bu âlemde dertsiz yok
VELİ’m eydür işin ah ü zar ise
Hak sana yardımcı işin zor ise
Eğer bu sözlerde müşkül var ise
Kerbela’ da İmam Hüseyin’ e bak
Ey erenler şaha kimse eremez
Ey erenler şaha kimse eremez
Şahın Kamberine kul olmayınca
Kamber’im diyenler Kamber olamaz
Edep ile erkan yol olmayınca
Irakta arama vardır yakını
Gerçek olan talip bulur hakkını
Sana yükletmezler yolun yükünü
Bükülü kametin bel olmayınca
Cevahir yanmadan aşkın oduna
Kal olup varır mı sultan katına
Seni mi okurlar talip adına
Altın tek sararıp al olmayınca
Mecnun olan daim gezer dostunda
Aşkın badesini tutar destinde
Seni mi taşırlar başlar üstünde
Mürşit nazar kılıp hal olmayınca
Derdimend olmayan gönlü pak olmaz
Aşık olmayanlar sine çak olmaz
Kul Himmet döşenip yere hak olmaz
Akıtıp gözyaşın sel olmayınca
*********************
ü Dedede biraz farklı söylenmiş. Kaynak Ali Duran Yılmaz
Ey erenler kimse şaha eremez
Şaha Kamber gibi kul olmayınca
Her Kamber’im diyen Kamber olamaz
Edep ile erkan yol olmayınca
Irakta arama vardır yakını
Gerçek olan talip alır hakkını
Sana yükletmezler yolun yükünü
Bükülü kametin dal olmayınca
Her Mekkeye giden hacı olurmu
Her Abdal olanlar naci olurmu
Her başı öaputlu bacı olurmu
Erenler haliyle hal olmayınca
Cevahir yanmadan aşkın oduna
Kal olup varır mı sultan katına
Seni mi okurlar talip adına
Altın tek sararıp al olmayınca
Abdal oldu gönül gezer dostunda
Aşkın dolusunu sunar destinde
Seni mi taşırlar başlar üstünde
Mürşit nazar kılıp gül olmayınca
Derdimend olmayan gönül hak olmaz
Aşık olmayınca sine pak olmaz
Kul Himmet döşenip yere hak olmaz
Akıtıp gözyaşın sel olmayınca
Kudret kandilinde parlayıp duran
Kudret kandilinde parlayıp duran
Muhammed Ali’nin nurudur vallah
Zuhur edip kafir ieşkerin kıran
Elinde Zülfikar Ali’dir billah
Elinde Zülfikar altında Düldül
Uğrunca Kanber’in dilleri bülbül
Hazret – i Fatima cennette bir gül
Ona bizim dedi Hak Habibu’llah
Zuhur etti İmam Hasan Hüseyin
Anların nurundan ziyalandı din
Kırk pare bölündü Zeyne’l – Abidin
Çekelim yasını Hasbetenlillah
Muhammed Bakır’dan Ca’fer – i Sadık
Şah Musa Kazım’la hem Rıza dedik
Tarikat abıyla cismimiz yuduk
Hak buyurdu mü’min kalbi Beytu’llah
Taki Naki İmamların civanı
Hasan ül Askeri cismimin canı
Elinde hüccetli Sahip – zamanı
Vakti tamam olup göndere Allah
Ta ezel ezelden böyle kuruldu
Hariciler bu dergahtan sürüldü
(Kün) deyince yedi kat gök duruldu
Bir harf ile bina tuttu arşu’llah
Virani’ yim niyazını var üstaza
Elinde Zülfikar hem ehi – i gaza
Bin bir dondan baş gösterdi Murtaza
Biz dahi bir bölük tuttuk eyvallah
Yedi kere durdum Ali’nin dârına
Yedi kere durdum Ali’nin dârına
Alem balgır Muhammedin nuruna
Yolumuz uğradı Hakk didârına
Benim kılavuzum On İki İmam’dır
Ela gözlü şâhım yerden var idi
Yeryüzünü yeşil çadır bürüdü
Doksan bin evliyâ kalktı yürüdü
Benim kılavuzum On İki İmam’dır
Hasan Hüseyin’dir şehitler başı
Arzuladı gönlüm Hacı Bektâş’ı
Zeynel’abidin idi güneşi
Benim kılavuzum On İki İmam’dır
İmam Bakır İmam Ca’fer’in yâri
Musâ Kâzım Rızâ serveri
Hurilerin, meleklerin kirmanı
Benim kılavuzum On İki İmam’dır
Taki Naki’nin eşiğine yaslandım
Ali yunnağının sularında ıslandım
Galiba ben Askeri den istendim
Benim kılavuzum On İki İmam’dır
Derviş Ali’m eydür dinim imânım
Muhammed Aliye gitti kervanım
Muhammed Mehdi’ye akıyor kanım
Benim kılavuzum On İki İmam’dır
Muhabbet açılsın cemal görünsün
Muhabbet açılsın cemal görünsün
Muhammed Mustafa Ali aşkına
Hasan Hüseyin’in demi sürülsün
Hatice Fatime gülü aşkına
Zeynel Abidin’i severiz candan
Muhammed Bakır’ı ziyade andan
Erenler buyurmuş ikrar imandan
Dönmeyelim Cafer yolu aşkına
Musayı Kazim’le Ali Riza’ya
Taki ile Naki sırr-ı Hüda’ya
Hasan-ül Askeri Mehdi livaya
Cümlemiz demişiz beli aşkına
Kaldır saki başı yüzün göreyim
Aslımızı neslimizi bilelim
Abdal Musa Sultan demi sürelim
Doldur heman doldur dolu aşkına
Vasfi’yem alemde bir kemter geda
Gahi erenlerden olmuşum cüda
Canımız cümlemiz kılalım feda
Hünkar Hacı Bektaş Veli aşkına
(Aslı imam nesli Ali aşkına)
Muhammed Mustafa cihan serveri
Muhammed Mustafa cihan serveri
Miraçta açılır bu yolun sırrı
Kimseler bilmezdi Ali’den gayri
Bilenle bildiren Ali’dir Ali
Gel hey derviş kardaş düşme inada
Safi kıl gönlünü olasın sade
Terk eyle benliği eriş murada
Erenle erdiren Ali’dir Ali
Münkirin askeri Şam’a çekildi
Mümin olanlara name yazıldı
Kırkların ceminde şerbet ezildi
Ezenle ezdiren Ali’dir Ali
Muhammed Ali’dir kırkların başı
Onu bilmeyenin zor olur işi
Bosnevi akıttı gözünden yaşı
Akanla aktıran Ali’dir Ali
Muhabbet kapısın açayım dersen
Açanla açtıran Ali’dir Ali
Hakk’ın cemalini göreyim dersen
Görenle gösteren Ali’dir Ali
Muhammed Mustafa cihan serveri
Miraçta açılır bu yolun sırrı
Kimseler bilmezdi Ali’den gayri
Bilenle bildiren Ali’dir Ali
Gel hey derviş kardaş düşme inada
Safi kıl gönlünü olasın sade
Terk eyle benliği eriş murada
Erenle erdiren Ali’dir Ali
Münkirin askeri Şam’a çekildi
Mümin olanlara name yazıldı
Kırkların ceminde şerbet ezildi
Ezenle ezdiren Ali’dir Ali
Muhammed Ali’dir kırkların başı
Onu bilmeyenin zor olur işi
Bosnevi akıttı gözünden yaşı
Akanla aktıran Ali’dir Ali
Eğer benim âh-u zarım sorarsan
Eğer benim âh-u zarım sorarsan,
Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.
Bu cihanda külli varım sorarsan,
Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.
A sevdiğim sensiz bir an olamam.
Şâd olup da sensiz bir dem gülemem.
Senden özge bir yardımcı bilemem.
Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.
Derdin bana yeter, derman istemem.
Hükmün yeter, aslâ ferman istemem.
Göster dîdârını gılman istemem.
Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.
Sensin âşıkların dîni, îmânı,
Müminlerin can içinde hem cânı.
Duvazda okurum Oniki İmâm’ı.
Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.
Pir Mehmed’im eder hazar isterim.
Mürşidimden himmet, nazar isterim.
Malım dökmekliğe pazar isterim.
Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.
Bülbül olup beni derde düşüren
Bülbül olup beni derde düşüren
Derdimin dermanı sensin ya ali
Beni mecnun edip çöle düşüren
Derdimin dermanı sensin ya Ali
Mahrum etme beni güle eriştir
Yolda koyma beni menzile ulaştır
Bit katreyim bir ummana ulaştır
Derdimin dermanı sensin ya Ali
Pervaz edip yola düşüren sensin
Yine bu devranı döndüren sensin
Susuz olanları kandıran sesin
Derdimin dermanı sensin ya Ali
Derviş Muhammedin aşktan haber duyalı
Dost elinden nasibini alalı
Ağlar deli gönül yürek yaralı
Derdimin dermanı sensin ya Ali
Erenler, Evliyalar, Kırklar, Yediler
Erenler, Evliyalar, Kırklar, Yediler
On iki imamlar kurbanıyız biz
Okundu tekbiri, durduk kıbleye
On iki imamlar kurbanıyız biz
Be erenler bize bulman bahane
Yarın varacağız ulu divana
Rıza lokmasıyız geldik meydana
On iki imamlar kurbanıyız biz
Anamız Meryem’dir, atamız Cibril
Nefesten zahirdir hükmüne kail
Bizi şaha kurban etti Azrail
On iki imamlar kurbanıyız biz
Yedi kerre yünceğizim kırptılar
İbrahim’in sürüsüne kattılar
Etimi de pare pare ettiler
On iki imamlar kurbanıyız biz
Kurbanlık koç ile bile yıkandım
Feriştehler çaldı, ben de sayıldım
Kırklar makamında ben de doyuldum
On iki imamlar kurbanıyız biz
Derviş Ali’ im, kanın na-haka dökme
El ne derse desin, sen ana bakma
Şah yürümedikçe postundan çıkma
On iki imamlar kurbanıyız biz














