Bir anlam yüklemeye, hiç gerek yok ismine
Bakmaya korkuyorlar, duvardaki resmine
Bin yalan yüklüyorlar toprak olan cismine
— Söylerken utanmazlar, türlü türlü yalanlar
— Hep sana saldırıyor, hakkımızı çalanlar
Beton Kemal diyorlar, heykelini görünce
Hakkında tek kelime, bilmiyorlar sorunca
Kimlere dokunmuşsun, Cumhuriyet kurunca
— Tanıyorum hepsini, çift ayaklı yılanlar
— İslâm’ın ilk şartını, reklam için kılanlar
Beklediğimiz güneş, hangi ufuktan doğar
Tekkeye oturanlar, gelip gideni sağar
Ne mutlu Türk’üm demek, büyük ayıpmış meğer
— İstiklâle inanmaz, seni hain bilenler
— İsmini kitaplardan, utanmadan silenler
Sende biraz suçlusun, doksan yıldır ölmeyen
Bir büyük mucizesin, milyarda bir gelmeyen
Anlamıyor ilimden, nasibini almayan
— Yolda koşan insana, düştü diye gülenler
— Seni nasıl anlasın, yaşıyorken ölenler
Sen gittin aydınlar da olduğu yerde kaldı
Kimi rütbe ve makâm, hayallerine daldı
Üç kuruş hizmet eden, inan on kuruş çaldı
— Sağ da sol da hep aynı, akıl almaz talanlar
— Rektör olup fes giyer, ham hayale dalanlar
Kaybedecek bir şey yok, korkmadan yazıyorum
Onurlu bir kalemle, kabrimi kazıyorum
Sayende be Mustafa’m, insanca geziyorum
— Beni değiştiremez, aklımızı çelenler
— Kimseye ders olmadı, başımıza gelenler…
Zeki KAYMAKÇI