Gel beni taşlama ey insanoğlu
Yüzseniz derimi yine dönemem
Sevdanın çırası yanar bağrımdan
İki cihan üfrük olsa sönemem
Neden bir boynumu büker giderim
Gizli gizli yaşım döker giderim
Bilmediğim dağa çıkar giderim
Önüm tufan olsa yine inemem
Benim kahrım yoktur gayri feleğe
Alışgın değildi dilim dileğe
Gidin deyin can alıcı meleye
Aşka yandım cehenneme yanamam
Gel Mahzuni benze ulu Mevlaya
Benim aklım ermez Kâlû Belâya
Mecnun kıblesini almış Leyla’ya
Ben akılsız aşıkları kınamam
Mahzuni Şerif