Bu aracı yolcu eden ağlıyor,
Hiç kimsenin güldüğünü gören yok.
Dünyadan ahrete hep yol alıyor,
Bir gün yolda kaldığını gören yok.
Arkasından bakan göze yaş gelir,
Tekerine ne çivi ne taş gelir.
Kimi götürdüyse, geri boş gelir;
Bir kez dolu geldiğini gören yok.
Yolda bozulmuyor, kimse itmiyor,
Mezarlıktan başka yere gitmiyor.
Herhangi bir eşya kabul etmiyor,
Bagaj, bavul aldığını gören yok.
Omuzlarda dağı, taşı aşıyor,
Arkasından konu komşu koşuyor.
Asırlardır ahrete ,can taşıyor,
Kontenjanın dolduğunu gören yok.
Bu araç gelince Harun fesh olur,
Feryatlı, figanlı, acı ses olur.
Hangi evin önündeyse, yas olur;
Davul zurna çaldığını gören yok.
Harun Ustaoğlu