Ademin aslın sorarsan et ile kandan çıkar
Dünyaya gelince adem belki zindandan çıkar
Cesedin can konağıdır hoşça gör mihmanını
Sanma ki her dem senindir bu can bu tenden çıkar
Gözümün gevheri neden hadime sordum haber
Cümle alemin ışığı ay ile günden çıkar
Evliya erkanına her kim ki doğru gelmese
Zülfükar gerdana uğrar her kim erkandan çıkarsa
Bu dört harfin manasını bilmeyen sofi fakir
Üçyüz altmış altı sual kaf ile nundan çıkar
Ben sultan olayım dersen türaba sür yüzünü
Saklama kalbinde haset, haset münkirden çıkar
Söyler şah hatayi sözü, verme dünyaya meyil
Dünyaya meyil verenler akibet dinden çıkar