popüler kültürde değerler tek tek aşındırılırken kavramların içi hızla boşaltılıyor.
Dedeler Pir; “Pirim” kebapçı dükkanı, “Dedem” düğün salonu oluyor.
talip Dedeyi irşad edip görgüden geçirirken, neredeyse onu derneğe sokmuyor..
Alevilik; aşiret ilişkileri ve gelenekleri şeklinde anlaşılıyor, algılanıyor.
artık düşlerdeki Aleviliği yeniden inşa edebilmek çok zor.
rıza şehri yahut kenti denilen şey otoriter, hesap vermez bir idareymiş meğerse.. istersen idareciye yan gözle bak, görürsün gününü..
inananların önemli bir kesimi evlerine çekildi, Aleviliği kendi özel alanında yaşamaya ve yaşatmaya çalışıyor. bu durum ne kadar devam edebilir veya buna ne kadar dayanabilirler, meçhul.
dernekler kahvaltı yapılan, cenaze kaldırılan, kağıt oynanan, siyasilere konuşma zemini hazırlayan – mekânı olan, arada konser, genelde saz ve semah kursları düzenlenen yerlere dönüştü.
inançtan anlaşılan şey, idareciye biat : onun gibi olmak, onun gibi düşünmek, onun söylediğini söylemek ve onun savunduğu şeyleri savunmak şart. o, istediğini yapar, olmazsa seni atar.
Aleviliğin örgütlerde bir ekonomisi oluşuyor. örgütler ticarethaneye dönüşüyor. inanç ve para birlikte iş kuruyor, tutuyor. para bozar..
idareci kesimi hep aynı insanlar, başkaları yok mu? herhalde yok, zira örgüt onlar için var ve onlar varsa örgüt var.
örgütleri gezen, idarecinin sosyal çevresini sıkılaştıran, onun yanında – etrafında safları sıklaştıran ve adeta onlar adına propaganda yapan akil insanlar zümresi oluşmuş, hep aynı kişiler. her konuda konuşuyorlar. bir insan her konunun uzmanı olabilir mi?
herşey değişirken değişmeyen tek şey bu.. ve “Aleviliğin dünü, bugünü, yarını” konulu toplantılar, yine belli isimlerle. 35 yıldır aynı terane..
sosyal medya dedikodu yapılan sanal ortamı kapsıyor artık. dedikodunun, bilgi kirliliğinin, yanıltıcı haberin envaiçeşidi mevcut. hem de Alevilik adına bunlar ve bunun esasen Alevilikle uzaktan yakından ilgisi yok.
yok da anlat anlatabilirsen! | @ismailenginhd
