Home Kültür ve Sanat Şiir Nejat Uygur’un son şiiri
Şiir - 30. September 2020

Nejat Uygur’un son şiiri

Biliyorum caminin avlusunda toplanan kalabalık bana değil
Gelen ünlüleri görmek için
‚Aa, o da burda, şu da burda!‘ deyip
Beni musalla taşında unutanları görüyorum
Hayatımda ilk defa katıla katıla gülüyorum
Çünkü, kırkım dolmadan unutulacağımı biliyorum.
Yaşlı bir selvi ağacının gölgesinde oturup
Yılların yorgunluğunu çıkarıyorum
Birden önümden sırasıyla Nisa’lar, Tolga’lar, Sadri’ler
Daha birçok sanatçılar geçiyor.
Selam veriyorum, hiçbiri görmüyor.
Sesleniyorum: ‚Anne, ben buradayım. Baba, ben buradayım.‘
Sesleniyorum ama kimse duymuyor.
Eşime sesleniyorum: ‚Nerde benim yamalı elbiselerim, boyalarım?‘
Çocuklarım burada beni niye yalnız bıraktınız?
Ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorum.
Günahımla sevabımla Allah’a sığınıyorum.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.

Check Also

ALİ’ YE BAĞLI

Bizim erkanımız, bizim yolumuzAllah bir Muhammet, Ali’ye bağlıSer çeşmeden sunulmuştur dol…